Borrowed Time Novels & Stories

“Sabi niya, ayaw na niyang makarinig ng kahit anong drama tungkol sa pamilya mo sa oras ng trabaho. Ang perang ito ay hindi libre...ito ay cash advance. Ibabawas ito sa sahod mo sa loob ng isang taon. At kung magkakamali ka sa event bukas, doble ang magiging parusa sa’yo.” Napatitig siya sa folder. Ang saya na naramdaman niya dahil ligtas na si Biboy ay mabilis na nahaluan ng bigat. Hindi ito tulong na bukal sa loob. Ito ay isang transaksyon. Isang utang na loob na gagamitin niya para mas lalo siyang kontrolin sa trabaho. “Naiintindihan ko po. Paki-sabi po kay Sir, maraming salamat,” sabi niya, kahit na alam niyang hindi sapat ang pasasalamat sa ganitong sitwasyon.

I only have a week left to settle everything para matulungan ang pamilya ko. Welcome to my world where when you're running out of time, you become really desperate.

Kabanata 21 Kinabukasan ay napagdesisyonan kong maglakad papasok. Actually, masama pa rin ang loob sa akin ng parents ko dahil hindi raw ako nagpaalam no’ng umalis ako. Kaya hindi ko na naabutan si Mom nang magising ako. *Flashback*

ganti niya habang kinuha ang tray mula sa mesa ko. "Wala akong panahon sa mga sermon mo kaya mas mabuting lumabas ka na bago pa sumabog ang ulo ko sa presensya mo," banta ko habang itinuturo ang p***o gamit ang gilid ng daliri ko. "Hindi ako aalis dito dahil trabaho ko ang magbantay sa iyo kahit magmukha kang dragon dyan sa pwesto mo," sagot niya habang naglakad palayo papunta sa gilid ng bintana.

Ang bilis ng panahon, parang kailan lang isa akong madungis na batang tulo ang sipon tapos ngayon magiging asawa na ako ng artista. "Wala ka bang pasok?" he asked. "Wala," tipid kong sagot at nabalot na muli ng katahimikan ang byahe. As I look at the trees passing in the road I felt different. Siguro hindi ko lang maisip kung gaano kalaki ang mababago sa buhay ko pagkatapos ng araw na ito. It's true that time is really a gold, so better spend it wisely. ————— Tumigil na ang sasakyan sa harap ng mansyon nila Kenzo. Everyone in the house was looking at me when I get out from the car.

Iba talaga pag nag tatrabaho ka! Ang bilis ng oras kapag papasok, pero kapag uwian ang tagal ng oras! Time is gold talaga kapag papasok. Wala akong magagawa dahil ginusto ko'to eh. Pagkababa ko galing kwarto naabutan ko pa si dad na nagkakape at nagbabasa ng newspaper. Tumingin ako sa paligid doon ko napansin wala pa din si kuya?

Kaya hindi na siya nagaksaya ng oras at agad na gumawa ng ilang tawag sa ilang mga major bank para magwidthraw nang malaking halaga! Pangkaraniwang gumagawa muna ang kahit na sino ng appointment in advance kung gusto nilang magwidthraw ng kahit isang milyong dolyar sa mga bangko. At walang kahit na sino ang makakapagwitdhraw ng isang bilyong dolyar nang walang sapat na koneksyon sa banking industry! Pero inutusan siya ni Darryl na dalhin sa kaniya ang pera sa loob ng kalahating oras. Kaya kahit na gamitin pa niya ang lahat ng natitira niyang mga resources, kinakailangan pa rin niyang maipadala ang pera kay Darryl sa loob ng ibinigay nitong oras dahil ang mga utos na nagmula kay Darryl ay kat

Base sa kanya hinuha ay parang nasa panganib ito. Sampung minuto na ang nakalilipas magbuhat nang mag-text si Nigel sa kanya, kaya may bente minutos pa. Panay ang tingin niya sa wall clock at tila nakabantay s'ya sa bawat pag galaw ng malaking kamay nito, ngunit dahil sa kakabantay n'ya ay parang ang tagal tuloy tumakbo ng oras. Nagkaroon tuloy siya ng udyok na gawin na ang dapat niyang gawin kahit hindi pa dapat

He always reminds me that mama was not wrong nor right but it depends on how people would see the meaning of life, on how will people live with their, like on how people sees their love ones. Temporary people are not always temporary. Maybe it is your temporary man for now because when you reach your destination alone, maybe that temporary of yours already waiting for you. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay kasama mo siya, hindi sa lahat ng pagalalakbay ay worth it ang bawat isang isama at higit sa lahat hindi sa lahat ng oras expectations ang pinapagana. “Temporary or not, it will still always the same at the end of the time because everyone leaves, but still depends on you on how would you w

Ramdam ko ang pag-init ng aking pisngi kaya napahawak ako dito. Get a grip of yourself, Sanya! Hinawakan ko ang bote at uminom dito. Gusto ko man umuwi ay hindi rin pwede. Nakalimutan ko mag-out sa attendance namin. Salary deduction yun pag nagkataon. Huminga ako ng malalim at pilit na kinakalma ang nagwawala kong puso. I fished my phone and check the time. It's 5:47 AM. Malapit na rin ang out ako.