Bride Of Alfonso นิยาย & เรื่องราว

HINDI mapigilan ni Rigor ang maluha habang pinapanuod si Althea na naglalakad sa aisle patungo sa may altar na kinaroroonan niya. Napakaganda nito sa suot nitong traje de boda. Palagay niya ay ito ang pinakamagandang bride na nakita niya. Naramdaman niyang tinapik siya sa balikat ng tumatayong bestman niya na si Nestor.

Masayang nagtatawanan ang dalawa. "Sana naman ay nagsabi ka agad na darating ka, Alfonso! Para naman nakapaghanda ako ng meryenda," nakangiting wika ni Teresita habang ginagabayan ang binata patungo sa sala. "Maupo ka muna, ikukuha kita ng juice." Si Alfonso ay anak ng matalik na kaibigan ni Teresita. Gwapo, matangkad, at may mapang-akit na ngiti na tipikal sa isang edukado at marangyang lalaki.

Billionaire's Possession Chapter 9 Part 6 Isang matatag na don si Alfonso. Nagkaroon siya ng dalawang anak sa kaniyang asawa. Makapangyarihan at maimpluwensyang don ang ama nina Luis at Michael. Nagmula sa makapangyarihan angkan sa Sri Lanka ang napangasawa ni Alfonso. Isang dating lider ng nasyon ang pinakasalan ng don na siyang ina nina Luis at Michael. Dahil sa taglay na kayamanan at kapangyarihan ay hindi maiwasan ng don ang magkaroon ng mga kirida. Isa sa mga naging kirida niya ay ang ina ni Yuri.

Sa mababang boses, nagsalita siya, "Sir Tristan... why did you call Mr. Mercadejas? They are legally married. This marriage is real. You..." "They'll get a divorce." Mabilis siyang pinutol ni Tristan. Paos at gumaralgal ang kanyang boses, pero puno ito ng isang kakaiba at pilit na kumpiyansa. "She was only forced to be a substitute bride because of her family's debt. She feels nothing for Rowan, they will definitely get a divorce."

Napatingin siya kay Brad. "Your highness, do you know my father, James Martinez Alcazar Velasquez? He's the Duke of Alba." Tipid itong ngumit. "Of course. He's a family friend. I didn't realize you were Duke James's only child. It's a pleasure to meet you, Lord Brad." "No. It's an honor to meet you, Your highness." Napatikhim siya. Bigla tuloy siyang nanliit sa nalaman. Alam kaya ni Señor Alfonzo na isang prinsesa si Anastasia kaya tinatawag niya itong princess?

Sumakay sila roon at pinaandar na iyon ni Alfonso patungo sa parte ng dagat kung saan maraming mga isda. Tuwang-tuwang si Nerissa ng sandaling iyon dahil tumatma sa mukha niya ang sariwa at malamig na hangin. Lumilipad pa ang may kahabaan niyang buhok. Palihim na napangiti si Alfonso habang nakatanaw sa kaniyang nobya. Napakaganda talaga nito. Kung puwede lang na makasama niya ito habang-buhay, gagawin niya, pero natatakot siyang dumating ang araw na maalala na nito kung sino talaga ito.

Do’n pa lang siya natauhan at napagtanto kung sino ang tao sa labas. “What a mess, Russel.” Tiningnan ni Russel nang masama ang kaniyang Kuya nang tingnan siya nito na parang napakalaki niyang pagkakamali. “May Samara ka na pero nagpahuli ka pa na kasama si Amanda, ano na lang kaya ang magiging reaksyon ni Samara kapag nakita niya ang journal kung saan ang fiance niya ang nakalagay habang may kasamang ibang babae.” Ngumisi ang kaniyang kapatid lalo na nang makita ang kaniyang mukha na sobrang pula na.

"Alam ko sa simula pa lang na hindi ikaw ang magiging bride ko. But still, I didn't stop, continuing the ceremony. I was excited for the wedding to be done nang sa ganoon ay maiuuwi ko ang babae na nasa harapan ko na nakasuot ng wedding gown, accepting me and the way I presented myself; sick, old, and dying." "W-What do you mean?" "Litrato ni Clare ang tinitingnan ko bago ang kasal. With my photographic memory, I was able to memorize every detail of her face and her statistics. Kaya imposible na hindi ko malaman na ibang babae ang nasa harapan ko noong araw ng kasal." Lumapit siya sa lalaki at humikbi.

Naka-black dress na parang hindi pambinyag, hindi pangkasal, kundi parang panggulo talaga. “Stop this wedding!” sigaw ng babae, habang patakbo siyang lumapit sa aisle. Tumigil ako sa paghinga. Parang biglang natigil ang oras. “Hindi pwedeng magpakasal si Enzo! May anak kami! At buntis ulit ako!” Nabitiwan ko ang bouquet ko. Nahulog sa sahig ang mga peonies at nagkalat. “Anong…?” halos hindi ko maibuka ang bibig ko. Hindi ako makagalaw. Ang mga bisita nagbulungan. Yung iba kinuhanan ng video. Ang iba nagmamadaling bumaba ng upuan para alalayan ako.

Pero he still went ahead with this absurd condition. Ang pinakamasama? Hindi lang ito tungkol sa pagpapakasal. Hindi, magiging masyadong madali iyon. It had to be for love. Walang business deal, walang marriage of convenience. At ang kicker? Walang divorce for at least three years. Classic lolo. Laging nagpu-push ng limits. Si Brent ang nagmungkahi ng isang plano. "Pakasalan mo ang PA mo, what's her name again? Veronica?" sabi niya.