Bride Of Alfonso Mga Nobela at Kwento

"Noong araw, inagaw mo sa akin si Alfonso pero hindi na kita ginalaw sa loob ng maraming taon. Akala mo ba ay tapos na ang lahat?" Hindi sumagot si Esmeralda kay Helen. Sa halip, tahimik siyang nagtanong dito pabalik. "Si Alfonso, ang asawa ko ay patay na anim na taon na ang nakakalipas. Ano pang silbi ng pagbubukas mo ng nakaraan na iyon?"

he asked. "Yes, father, I DO," he answered immediately with a huge smile. Then, the priest turned to the bride. "Maria Concepcion Herrera, did you come herein frontt of the altar to be wedded to Clarence Keith Mondragon by your own will and no oneforcede you?" tanong nitong muli. "Yes, Father, I do." Maaliwalas pa sa langit ang mukha ng bride. "Then you may now exchange your promises of love as you exchange your wedding ring." He again added.

sabi ni Don Alfonso. Nagtungo sa likod ng bagong tistisan si Don Alfonso, ang muling pagtapak niyang iyon muli sa lumang kamalig ay nagpapaala ng mga nakaraan nila ng ina ni Kaye pero kasunod noon ay nagpaalala din ng masasakit na kahapon at ang matindi niyang hinanakit kay Fidel noon. Pero tapos na iyon, nagkaayos na at nagkaunawaan na sila yung nga lang huli na nang magbaba ng bandera ng pagsuko si Fidel dahil malubha na ang babaeng parehas nilang pinakamamahal. At kahit anong dami ng pera ni Don Alfonso at kapangyarihan nito ay hindi na nailigtas ng mga doktor ang ina ni Kaye. Kalkulado ni Don Alfonso ang itatagla nang Fidel sa palausdaan kayat minabuti muna niyang maidlip sa duyan na yar

Dahan-dahang gumagapang ang mga kamay ni Alfonso sa maputi't makinis na binti ni marigold habang wala itong kaalam-kaalam at habang nahihimbing ito. Hinawakan ni Alfonso ang palda ng dalaga at tila bahagya itong nairita. 'This thing disturbs my fun. This must be remove.' Bago pa man n'ya tangkaing tanggalin iyon ay biglang may kumatok. Hindi mapigilang mainis ni Alfonso. Napahimutok ito bago bigyan ng permiso ang tauhan'g pumasok.

Chapter 63 “Ang anak lang po niya at ang asawa lang po ang nakita namin, patay na po ang asawa,” wika ng lalaking katabi ng batang konsehal na si Alfonso Sanchez. Nanginginig ang kamay ni Alfonso habang tinatapos ang trabaho na inuutos sa kanya ng kanyang ama na ngayo’y mayor na ng Castilla na siyang bayang kinalakihan niya. Gulong-gulo ang mansyon na pinuntahan nila, hindi rin alam ni Alfonso kung bakit siya napapayag ng ama ngunit gusto niya ang kapalit ang posisyon at kayamanan na ipagkakaloob sa kanya.

Nag-igtingan ang mga litid ng ugat ni Alfonso sa kaniyang leeg at kamao. "Ma-mahal kita, alam mo iyan... Ahhhh!" hindi niya naituloy ang unang nais sasabihin nang isang malakas na sampal muli sa kaniyang pisngi ang pinadapo ni Alfonso. Nalasahan na rin niya ang dugo mula sa pumutok niyang labi. "Paano mo nagawang ipakilala sa akin ang kalaguyo mo bilang iyong pamangkin?" nasa tinig ni Alfonso ang pandidiri.

mabilis itong humakbang papalapit kay Lawson ngunit agad namang sinalo ni Lawson ang kanang kamay nito na walang kahirap-hirap. “Bitawan mo ako!” Pilit nitong hinihila ang kamay. “She’s my woman. She’s my queen.” Nanatiling pinipigil ni Lawson ang kamao ni Alfonso. She could not believe it. This is ridiculous. No one own her! Marahas na itinulak ni Lawson si Alfonso. Muli siyang lumapit kay Clea at ipinalibot ang braso sa bewang ng dalaga.

Napahinga nang malalim si Bella, hawak-hawak ang vow booklet malapit sa dibdib, at tinulak ang sarili palapit sa altar. The priest, standing ready with papers in hand, glanced at the bride’s delicate booklet before him. The initials on the cover gleamed under the chandeliers: I. Alcaraz. His lips parted, firm and certain. “Do you, Isabella Alcaraz, take this man, Leonardo Veyra, to be your lawfully wedded husband?” The name hit the air like a thunderclap. Isabella. Not Marisella.

“YOU may now kiss the bride.” Malalim na napalunok si Caroline nang sa wakas ay bitiwan na ng pari ang mga salitang ʼyon. Isang linggo pa lang ang nakalilipas magmula ng naging kasunduan nila ng boss niya na si Calvin. Pero heto at nasa harap agad silang dalawa ng altar. She couldnʼt believe that Calvin managed to prepare everything within a week. Or maybe it has already been long settled and is just waiting for the right woman who would play the role of a bride.

Basta, ang tanging nasa isip ko lamang ngayon ay ang maghiganti. "The wedding will start anytime soon, make sure to do what I've said..." malamig ang boses ko habang blangkong nakatanaw sa dagat ng Islang binili ko para sa planong gagawin ngayon. Malakas na umihip ang hangin kasabay ng naghahabulan na piraso ng mga buhangin mula sa tabing dagat. "Kidnap Elisha's Groom, My ex-husband," mariin kong utos.