Bug Eyed Novels & Stories

Kagaya ng sabi niya sa kaibigan, wala siyang interes sa ibang lahi. Simula nang magkaroon siya ng stable na trabaho, regular na siyang nakakabili ng contact lens. Naiwasan niyang magsuot ng eye glasses na nabibigatan siya. Ang dahilan kung bakit malinaw niyang nakikita ang paligid kahit gabi na. Kaya natatakot siyang mawalan ng trabaho dahil na rin sa eye need niyang iyon. Astigmatism is forever for her.

Beest eft, i'll beest eyeless the moment we shall stepeth out of the window. "Err, okay." Tugon ko na lang kahit hindi ko naintindihan ang sinabi niya. Eyeless? Does he mean, cannot be seen? Sa kalagitnaan ng pag-iisip ko ay biglang bumukas ang pintuan at humahangos na pumasok si Elijah. Nasa likuran naman niya ang hindi ko mabilang na mga sentinels. Nakita niya ako na nakasakay kay Sushi kaya para itong binuhusan ng malamig na tubig at bumakas ang pagkaalarma at...takot?

Para namang masinsinan akong kinausap ng kaniyang mata sa titig lang. He showed me the yellow pad. Mahigpit niyang hinawakan iyon kaya kahit humangin ay hindi nilipad. Tumama ang sinag ng araw sa kalahati niyang mukha. Because of his eye glasses, napapikit ako nang masilaw. I tried to look straight at his eyes and luckily saw the hue of brown. Hinugot ko mula sa aking bulsa ang phone para i-check kung anong oras na.

“Napakawalanghiya mo, Esquivel!” Isang malakas na hampas ang nagpatilapon sa mga make up ni Bryenne sa sahig. Ang kunwa-kunwariang inosente at mabait na ugali ni Bryenne sa kanyang mga kaibigan ay tuluyan nang naglaho. Napalitan ng matinding galit at pagkapoot. Nagkalat rin ang itim na eyeliner sa ilalim ng kanyang mga mata dahil sa mga luhang umagos doon at gulong-gulo ang kanyang buhok.

The fake eyeballs roll around and then stop at my feet. Bigla itong umatungal at para akong mabibingi sa lakas 'nun. "Ibalik mo sa'kin qng mata ko!!" nag-mamakaawang sigaw nito habang umiiyak. Nandidiring tinignan ko ang may dugo pa na eyeballs nito. Nag-alinlangan akong pulutin iyon pero dahil hindi ito tumitigil sa pagngawa ay napipilitang yumuko ako at pinulot iyon. Nangaligkig pa ako sa pandidiri. Hindi ako lumabas ng kuwarto at nasa may pinto pa rin ako nang ibalik ko sa kaniya ang mata nito.

Masyado siyang maharot, sakit niya sa mata minsan. Natawa si ate sa sinabi ko. "Cleo, you are in trouble." Kumunot ang noo ko sa kaniya. "Bakit naman?" Umiling ito. "You can't see what I can see," makahulugang saad nito. "Bakit may third eye ka ba?" "Gag4." Kinaltukan pa ako nito sa ulo kaya asak na tiningan ko siya. "Mapanakit?"

Hindi man ako makalabas ng buhay sa territory ng Moschelli at least lumaban ako, hindi ba? Saturday came, and my nervousness switched on. I'm wearing a long, flowy, cream dress paired with a baby pink cardigan and flat sandals so it's easier to run later. I clipped some portion of my strawberry shaded hair with a light pinkish bow. Did I tell you that I'm also wearing a white eye-patch to cover my left eye? I have this condition that my left eye is often not aligned or going in an outward direction. I think others call it wall-eyed or Strabismus Exotropia.

bulong niya. Biglang bumukas ang isang maliit na screen sa gilid ng pod. Isang recorded message. Ang mukha ni Ryella ang lumitaw. Pero hindi ito ang Ryella na nakita niya sa simulation. Ito ang Ryella sa sandaling kinuha siya ng mga tauhan ng The Eye. Ang kanyang mukha ay puno ng pasa, ang kanyang labi ay pumutok, pero ang kanyang mga mata—ang mga gintong matang iyon—ay nagniningas pa rin sa bagsik.

Pero grabeng epekto naman ata ito! Hanggang sa may napansin akong isang bulto ng lalaki na umupo sa katabi kong stool kaya mabilis akong napahawak sa braso niya para kumuha ng suporta dahil pakiramdam ko ay matutumba ako. My vision turns blurry at tuluyan na rin akong nabingi. Tanging naaninag ko lang ay ang kamay nitong winagayway sa mga mata ko.

May diing himutok ko. Sinusundan lang siya ng mga mata ko at sa likod ng utak ko sina-sabunutan ko na siya. "Sorry," Muling sambit nitong nagtama ang mga mata namin sa pagtayo niya. "This isn't a track and field. You are in the corridor, Miss Eyeglasses." May iritang saad ko. She's wearing a glass with a black frame, but I still managed to see her blue orbs that took my attention a speck, perhaps for having mixed blood, a foreigner pero di sapat yun para palagpasin ko ang nangyari.