Bukol Sa Ngala Ngala Romane & Geschichten

Totoong problemado na siya at ang pag aalala ay parang para sa akin na. “Gusto mo ng buko?” Naawa ako sa kanya at nakosensya na ako. “Ikukuha ba kita?” “Really?” Inilibot niya ang paningin sa labas ng espasyo kung nasaan kami, matatanaw mula doon ang mga puno ng matatas na niyog sa labas. “Pero ang tataas, eh.”

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."

Baka kung ano pa ang isipin ng iba. Noong dumapo ang labi nito sa gilid ng kanyang panga, kusang humawak ang kamay niya sa balikat nito. Kung hindi niya mapigilan, sasabayan na lang niya. Wala na rin namang mawawala sa kanya. Maliit siyang ngumisi at sinalubong ang nagbabaga nitong titig. "Give me an unforgettable experience, Mr. Alcantara," bulong niya bago sunggaban ang mga labi nitong bahagyang nakaawang.

at may pabulaklak ka pa Landro anong meron? Wala gusto ko lang bigyan ng bulaklak ang asawa ko, buong araw kong hindi na kita, nakakatampo lang kasi hindi man lang ako tinawagan o tinext ng asawa ko para kumustahin, wika ko dito na wari ba nagtatampo ako dito. Landro naman ang oa mo ha, hindi naman natin ginagawa yan ever since basta lang alam ko kung nasaan ka panatag naman na ako, tugon nito. Landro ilagay mo nalang dyan ang bulaklak akyat kana magbihis kana para kumain na tayo ihahanda ko lang to. Lumapit ako dito at siniil ko ito ng halik sa labi, Ahemmm! andito ako sa likod niyo, natawa kami pareho ng maalala namin nasa likod pala si Brex nakatingin saamin, bumitaw na ako, istorbo ka! w

Bahagya siyang ngumiti. “Walang anuman," aniya. “Araw araw ka bang nag-aabang sa mga bangkero diyan at preskong presko itong mga isdang dala mo rito? Naku! Ang sarap nito sa sinabawan!” excited na bulalas ng babaeng nagngangalang Aleng Sita.

Stephanie Sobrang nanginginig ang buo kong katawan, hindi ako mapakali habang pilit na kinukuha lahat ng kailangan naming gamit "Ma are they here?" Nagaalangang tanong ni Ally habang pinagmamasdan ako kasama ang ate niya

Bottoms up daw kami kasi ubusin lang daw namin yung alak at uuwe na rin daw ito. Dahil hindi naman ako ganun kaagad agad na tinatablan ng alak ay pumayag na rin ako. Nang maubos ko yung laman ng nasa baso ko ay agad ko ng ibinaba yun. Kahit ito ay ganun din. Pero ngayon parang medyo tinablan yata ako ng alak kasi parang medyo nahihilo ako. "Okay ka lang ba Kylie?" nag aalala na tanong sa akin ni Andrea. Habang tumayo naman ito sa kanyang kinauupuan at lumapit sa akin.

"Madali lang, Kuya Islaw. Basketball lang." "B-bashkitbowl?" "Basketball, hindi bashkitbowl." may pagkamot sa ulong pagtatama ni Buchu. "Ano iyon?" "Edi shoot-shootan. Ikaw ang shooter, ang bola ang isu-shoot mo at si Ate Agnes ang basketball ring." maangas na paliwanag ni Buchu na ikinangiwi niya.

Alok niya ng isang basong tubig na may halong ice cubes. "May lason ba 'yan?" Paniniguro ko. Walang sabi-sabing ininom niya ang tubig at naghintay ng ilang sigundo. "Bumula ba bibig ko?" Sarkastimong tugon niya, "You have to drink water. Nakakarami ka na ng alak." "Ayoko, ininuman mo na 'yan. Ew—"

Mukhang malaki ang naging epekto ng diborsiyo sa kanya. "Kung gusto mong lunurin ang kalungkutan mo sa alak, sasamahan kita." Salitan silang uminom, isang baso pagkatapos ng isa pa. Hindi na nila namalayan kung gaano katagal silang uminom o kung ilang baso na ang naubos nila. Sa huli, natalo pa rin si Anton kay Alissa. Talagang karapat-dapat itong tawaging babaeng hindi tinatablan ng alak.