Burning Betrayal Novels & Stories

[The Badge We Never Questioned] Paola's POV "Ang pinakamasakit na betrayal ay hindi nanggagaling sa kaaway. Galing ito sa taong hindi mo kailanman naisip na pagdudahan." Hindi ako agad nakapagsalita. Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko habang nakatitig ako kay Gabriel. "The badge belongs to someone we've trusted from the very beginning."

Mabilis niya iyong pinunasan. "That's why I hate betrayal more than anything." Tumitig siya kay Benedict ng diretso. "Walang second chance sa akin kapag pagtataksil ang usapan." "The moment I saw you holding another woman..." Bahagyang nanginginig ang kanyang boses. "It was over." "Tapos na tayo." At sa wakas ay binigkas niya ang katotohanang matagal nang tinatanggihan ni Benedict.

Isang mabigat, at nakakasukang realisasyon ang gumapang sa akin. Hindi lang ito dahil nagising siyang hindi na ako, mas may malalim na dahilan ito. This is betrayal. "May iba ka," sabi ko. Hindi iyon tanong kundi akusasyon. Alam ko na. Ang kanyang ay mata ay dumapo papunta sa isa sa bridesmaids. Nanlamig ang sikmura ko nang sundan ko iyon. Criza. Ang babaeng ipinakilala niya bilang kaibigan lang. Ang babaeng tinulungan namin kaya ginawa naming housekeeper pero wala naman masyadong ginagawa at maging scholar.

kalooban at balat ko. At mas lalong pang gumulo iyon dahil hindi ko maintindihan kung bakit hindi ko siya magawang itulak papalayo sa akin. I don't understand why I'm still standing there. Why my heart was beating too fast. Why my body was betraying me again. “Mark…” mahinang usal ko, ngunit hindi ko alam kung babala ba iyon o pagsusumamo. His eyes lowered briefly toward my lips.

Doon niya napatunayang tama ang hinala niya base na rin sa naging reaksyon nito. Di niya maiwasang masaktan ng husto sa ginawang pagtatago nito sa kanya. She felt betrayed by her own sister. "Why, Aliza? Bakit hindi mo agad sinabi sakin na may leukemia ka? Kapatid mo ako, ate mo ako. Wala na ba akong karapatang malaman ang tungkol sa sakit mo?"umiiyak na sabi niya. "Ate.."sambit nito sa nanginginig na boses.

paliwanag ko sa kanya habang may lungkot na makikita ssa aking mukha. "Please stop that, tanggap kita kahit sino ka pa at maging ano ka pa. Ngayon lag ako umibig ng ganito Yvonne. Kay tagal kong hinintay ang pagkakataon na ito," "Look Lynx, hindi ako nararapat sa iyo. Sirang sira na ako. I was supposed to marry with the man I love but he betrayed me. Iniwan niya ako at ipinalit sa best friend ko. I was supposed to gave birth with my first baby but it miscarriage. Patapon na ang buhay ko Lynx so please stop," bigala na lang akong napaluha sa hindi ko maipaliwanag na dahilan lalo pa at naalala ko naman ang hirap na naranasan ko noon.

Ngunit, dahil nawalan ito ng alaala ay malilito pa ito sa nararamdaman. "Hindi mo mararamdaman ang sakit dahil nawalan ka ng alaala. Kung sakali mang bumalik iyon, ay doon mo mararamdaman ang sakit. That you got betrayed by those person you trust. That's why, I want to save you for that heartache. I will lend my arms on you, to love you and to protect you. I am here, to be with you," madamdaming dagdag ni Seb sa kanyang mga sinabi.

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

dagdag niya dahilan nang panlalaki ng mga mata ko. Sinabi sa amin ni Tito ang buong detalye kung bakit niya nagawa 'yon. Alam kong masama ang pumatay, but I can't blame him though. His anger that he felt is valid because of the betrayal of his best friend to him. Ang hindi lang valid doon ay ang patayin niya si Mr. Stefano.

Saka niya ito sasaktan kagaya ng pananakit ng ina nito sa mommy niya. Dahil masakit lang ang betrayal kung ang culprit ay ang taong malapit sayo, yung taong pinagkatiwalaan mo at di mo aakalaing magagawa kang saktan. Just like what Charito did to her mother. Igaganti niya ang mommy niya na hindi nito nagawa dahil mas pinili nitong kitlin ang sarili nitong buhay. To be continued..