Butterfly In Tagalog Novels & Stories

Pataasan ng ihi ng mga pananaw kung ano ang tama at mali. “Ay, ano ga?” Ang kagawad na huminto sa tapat naming dalawa. Huminto rin ang lima pang kasamahan nito. “Kayo ga’y magpupupugan na laang diyan na parang mga laywan o sasama sa tubigan?” Lang-Laang. Laywan. O bee. Lumbo kung mas malaking black specie. Karaniwang yon ang tawag sa amin. “Sasama ho kami,” mabilis kong sagot. Hinihila na ang asawa ko para bumuntot sa kanila.

May glass birds, dwarfs, at may isang glass butterfly na lumilipad-lipad sa paligid. “Grabe, pwede bang birthday ko na lang ‘to?” Siniko ko siya, “Hahaha sa anak ko ‘to uiy!” “Parang mali ako ng lalakeng pinakasalan, Claire. Pwede take two?” Hindi ko mapigilang matawa dahil nakanganga siya sa butterfly na ‘yon. “Hindi kayo talo! Hahaha!” “Hello, ladies!” Kaagad akong yumakap at humalik sa pisngi niya.

tanong ko rito. “What’s bubwit?” tanong nito habang magkadikit ang kilay na nakatingala sa akin. Natawa ako dahil nga hindi nito maintindihan ang nasabi kong salita. Mukhang hindi sanay mag-Tagalog itong batang ito. Nasaan na ba ang bantay niya? “Ah… ‘bubwit’… ano iyon… maliit na daga lang ‘yun,” natatawang paliwanag ko rito.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik. He kiss me into my neck while his right hand travelled down my body... down to my sensitive part. Ngayon nasa aking collarbone na ang kanyang mga halik at ang kanyang kamay ay nasa aking puson na. Napa-d***g ako. Mababaliw na ata ako dahil sa nararamdaman. It feels like there is something inside me that wanted to go out. He slides his finger inside my panty like teasing me and I think it's really working because I want more! Itinigil niya iyon na dahilan ng pagka-dismaya ko pero agad ding bumalik ang nararamdaman ng unti-unti niyang hinaplos ang aking sensitive part with my panties on! Damn.

Nang sandaling iyon, may namatay na bahagi ng kanyang pagkatao. “Mommy! May nakita akong madaming butterfly,” nabalik siya sa kasalukuyan ng madinig ang boses ni Kai na naglalaro sa kanilang bakuran. “Talaga? Ilan ang nakita mo?” “Sobrang dami, hindi ko po mabilang. My nakita din po akong caterpillar.” Ginulo niya ang buhok ng anak. “Pumasok ka na sa bahay at maligo para makakain na tayo ng tanghalian.”

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

Yung ebidensya. Tinignan ko pa nang maigi ang bagay na 'yon. Hindi nga ako nagkakamali, akin nanggaling ang bagay na 'to. Ibig bang sabihin, siya ang pumulot sa mga nalaglag na petals sa bulsa ko kanina? Bakit iisa na lang 'tong isinasauli niya?