Can't Remember To Forget You Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Baka may nasabi siyang hindi niya dapat sabihin kagabi! Lumapit si Ziancio at umupo sa gilid ng kama para tabihan siya. "You told me last night... that I have forgotten something important, something that broke your heart. Alam ko na lasing ka kagabi, pero ramdam na ramdam ko na seryoso ka sa mga sinasabi mo. Your words made me feel that I am foolish for not being able to remember something that I must not have forgotten in the first place. I saw your tears flowing down from your eyes. Sinabi mo sa akin na may nakalimutan ako... about our first night."

sagot niya, kalmado ngunit may bigat. “Pumunta ako para malaman kung bakit.” muling saad nito. Napabuntong hininga si Robbie. Parang sa paghinga niyang iyon, kasabay na lumabas ang lahat ng matagal niyang kinimkim. “Sinubukan kong kalimutan ka,” pag amin niya. “Sinubukan kong buuin ang pamilyang sinira ko. Pero bawat gabi… ikaw ang hinahanap ng puso ko. Ikaw ang nawawala.”

Honestly, kahit pa pilitin kong makinig ay wala namang pumapasok sa utak ko. My mind is somewhere else like will Marcos suddenly show up here and stopped the wedding like what I see in the movies? I know that's absurd but what's wrong with hoping? I don't want him back but I want to run away from this place that's why even with a little hope, I am counting at him.

“Maybe I have. Kaya ko sinasabi sa’yo, you can be smarter next time, but don’t let them turn your heart into stone.” Napatingin ako ulit sa dagat. “I’m trying. But right now, I just… I want to forget.” Ngumiti siya, pero may halong lambing. “Then let me help you forget kahit ngayong gabi lang.”

Ang kanina na malambing na boses niya ay napalitan nang pagkayamot sa akin. "I-I’m trying to remember things, but I can’t. Kung naniniwala ka ay bakit mo ako gusto na paalisin dito? Why are you willing to let me go, kahit na alam mo na may sakit ako? Hanggang do’n lamang ba ang pagmamahal mo sa akin? Just because I forgot about you, hahayaan mo na lamang ako sa buhay ko?" May panunumbat na balik ko sa kan’ya.

Siya lang yata yong dinadaot ko na nga, mukhang tuwang-tuwa pa. "Heart beats fast.Colors and promises How to be brave.How can I love when I'm afraid to fall." Pinigilan ko ang aking luhang magsilandas. Napatulala naman siya sakin. How can I forget the memory that we made with this song? How can I forget the feelings I've been felt with this? This is our wedding theme song for God's sake. "But watching you stand alone. All of my doubt, suddenly goes away somehow

tanong ko sa kanya. "Yeah, How would I forget?" *Chuckles* -- M-my my, m-my my, m-my my, give me love, lover (give me love) M-my my, m-my my, m-my my, give me love, lover (give me love) M-my my, m-my my, m-my my, give me love, lover (give me love, love me) M-my my, m-my my, m-my my, give me love, lover (give me love)

yung mga pinagsamahan namin, makasarili mang isipin pero gusto ko paring maging magkaibigan kami. "Zi... Don't forget me..Yung mga pinagsamahan natin.wag mong kakalimutan...Naging parte ka ng buhay ko..At naging mahalaga ka rin saakin...I know this sounds selfish but please.. don't forget our friendship" Muli niyang pinahis ang luha ko.. " I can't give you that Yanna... it will be hard for me to forget you if i still keep those memories" napakagat labi ako...

"Hindi ako nagsisisi na mahalin ka. Naging masaya ako kahit na nakasama lang mita sa kaunting panahon. I'll treasure every moment na kasama ka. Ngunit simula ngayong araw, kakalimutan na kita. Ibabaon ko sa limot kung ano man ang nararamdaman ko para sa 'yo. Kahit mahirap, pipilitin ko ang aking sarili na kalimutan lahat ang mga pinagdaanan natin." Tagos sa puso ang mga salitang binitawan ni Liam. Gusto kong bawiin lahat ng mga sinabi ko sa kaniya kanina. Bigla akong nakaramdam ng pagsisisi kung bakit ko pinamukha sa kaniya na masaya ako sa aking buhay ngayon. "Loving you is also causing me pain. Perhaps, forgetting my feelings for you will bring me happiness again. I will marry her so that

"How can you forget the man you spent a few nights with? Didn't I make you satisfied?" Natigilan ako sa sinabi niya. Totoo nga kaya ang sinabi niya? Tumikhim ako. "I'm sorry, I don't really know you. Excuse me." Akmang lalagpasan ko siya ay pinigilan niya ako sa braso at marahas na hinila pabalik. "Am I that easy to forget? Do you want me to make you satisfy you again tonight to make you can remember me? How much do you need? Just tell me and I'll give it to you–"