Catching Up With Friends Quotes Novels & Stories

Pagkabukas niya ng pinto ay nagulat ako nang may pumutok na confetti at sumigaw silang lahat, “welcome back, Apple! We miss you our sweet Apple!” Hindi ko napigilang mapangiti nang malaki at niyakap sila isaʼt isa. “Oh my gosh! Nakita ko muli kayo!” malakas kong sabi sa kanila at bineso ko isa—isa sina Jane, Janie, Veronica, Louise, Denver and Martin, they are my real friends, hindi nga lang kasing close ko kay Biancs na maging dark secret namin ay alam naming pareho.

Pagkatapos pumunta ni Lolo dito ay pumasok naman ang kaibigan ko. "Dude, your office is boring!" my friend said. "What are you doing here?" I asked him. "Don't you miss me?" He smirked teasing me. "Why would I?" I saw him roll his eyes. "You're office is so plain. Zack." sabi na naman nya ulit. This time, I rolled my eyes. "What do you want? Put some party lights and loud music?" sabi ko. He laughed like he found it funny. "That's a good idea!" He smirked.

tanong ni Juvi. "Yes, pero kung hindi man, e 'di hello ate shawie tayo," sambit ko. Natawa naman siya dahil naintindihan niya kung ano ang ibig kong sabihin. Nakabalik na kami sa aming lamesa. Nagpaka-busy na muna ako sa pagkain. Masarap din palang magkaroon ng maraming friends lalo na kapag birthday ang okasyon. Bukod kina Gela at Osang, unti-unti ng lumalaki ang circle of friends ko.

“Mabuti at nakauwi ka ngayon? Sakto may reunion.” “Naku, recently lang nag-confirm ng attendance! Mabuti at kaunti lang talaga ang pupunta sa mga inimbitahan ko kung hindi baka wala ka nang space dito!” Natawa ako roon at humingi ng sorry. Late ko na rin naman kasi narecieve at nabasa. “Imposible namang mawala ‘yan!” sabat ng best friend ko. “Grabe din, walang update sa social media o baka ibang account lang talaga ang ginagamit.”

nakanguso nitong pagtatampo. She softly chuckled upon seeing her best friend’s childish reaction. “Eh, paano ko sasabihin sa `yo? Palagi namang naka-off ang cell phone mo. `Tapos hindi pa kita ma-contact sa landline niyo, at saka wala ka namang F******k, Twitter, I*******m o kahit Friendster man lang,” napahagikhik niyang biro na ikinatawa naman ng kaibigan niya. Hinampas pa siya nito sa braso. Nagpatiuna siyang pumasok sa loob ng bahay. “Paano ka pala nakalabas sa inyo?” kapagkuwan ay tanong niya sa nakasunod na kaibigan. “On travel si Francis kaya nagkaroon ako ng pagkakataon,” tugon nito na umupo sa couch.

We cannot truly judge a book by its cover alone. "Mabuti na lang din at mabait naman ang kapatid ni Grantt, 'no?" agad na liko ni Lou sa usapan. Nagkatinginan kami ni Sab at parehong lihim na natawa. Kahit papaano, natutuwa ako sa kanila. Kaya't mas makabubuti kung may mga kaibigan tayo na maaaring kasama natin sa mga pagkakataon na mahirap intindihin. Building strong and genuine friendships with others is wonderful, especially in situations like this.

"Come on dude, what are friends are for?" "Yeah!" Segunda ni Jude. "Have you forgotten our motto in life? Sabay-sabay na napatingin kami sa gawi ni Jude. Ngumiti naman ito na parang sa paraang iyon ay maipaalala niya sa amin ang bagay na iyon. "One for all, all for one?" Banggit nito sa motto namin. Mayamaya ay nagkaisang naglahad ng mga palad sa gitna ng pabilog na ayos at sabay-sabay na isinigaw ang salitang iyon.

sagot ko. “Good. Dapat lang. Kapag may lumampas sa linya, sabihin mo agad sa akin,” aniya. Saglit siyang lumingon sa akin bago ibinalik ang tingin sa kalsada. “How about your friends? O baka naman... busy ka sa pakikipag-usap sa mga crush mo kaya hindi mo na napapansin ang paligid?”

Itinali ko lang ang hanggang balikat na buhok. “O-okay naman po,” maikling sagot ko. Natigil siya sa pagtulak ng cart. “Can you explain what you mean by "okay"? “There's nothing interesting, mom,” sagot ko na lang. Alangan namang sabihin ko na may nakaaway ako? Ayokong masermonan dito mismo sa loob ng grocery store. “How about your classmates? You may have interesting classmates there. You should start making friends, Ashley. Enrich your social circle. Dapat madami kang connections.”

"If you'll excuse me, may pupuntahan pa ako." "I missed those days," aniko dahilan upang mapatigil ito. "Those days na naging talunan ka. Do you still remember nang ilampaso ko ang team mo sa soccer? That's the best memory for me," Dugtong ko pa sabay ngisi. Humarap naman ito sa akin. "Oh, you mean those days na naging ?masaya ka kahit isang beses mo lang namang natalo ang team ko? Yeah it's surely one of the best memory," sagot nya na ikinawala ng ngisi ko. "Oh, why so quiet?" Pang-iinis nya pa sa akin. Inis na napabuntong hininga ako. "Then, i have to go. Nice meeting you again, old friend," Huli nyang sinabi bago umalis sa harapan ko.