Coffee Japan Novels & Stories

Patuloy pa rin sa paggawa ng project este ng coffee niya na maraming ka artehan na formula Dumaan si Jace sa harap ni Amara, kaya narinig nito ang binulong niya “ tsk, coffee for breakfast again. He never change “ bulong ni Jace. He is pertaining to his friend na always coffee sa umaga ang breakfast. Kumuha pa ng isang plato si Amara, nilagyan niya ito ng tig isang tatlong klase ng bread. Then she put 2 fried eggs and 2 slices of ham and 3 spoonfuls of rice on her other plate. Nang matapos na kumuha si Amara pumunta na siya sa table kung nasaan table ang kaibigan. Binaba niya ang isang plate na naglalaman ng egg. Hinanap ng mata niya kung nasaan ang boss. Nakita niya ito na may dalang kape.

Dito siya minsan nagkakaroon ng idea para magkaroon ng mga bagong flavor ng frappe o coffee, kaya pabor sa kaniya sa tuwing aayain ko siyang mag-coffee dito sa city. Pagkapasok ko, sumalubong sa akin ang amoy ng freshly brewed coffee at ang tunog ng mellow jazz music na tumutugtog sa loob. Nasa corner table siya, nakasandal sa upuan, nagbabasa ng magazine habang hawak ang isang caramel macchiato. Nang makita niya ako, bumungad agad ang matamis niyang ngiti. Masaya siya sa tuwing magkikita kami kasi para sa kaniya, goodnews ang palagi kong dala sa kaniya.

Laging sa video call na lang sila nakakapag-usap. “Sure ka, Mam?” “Yes. And I think I’ll go with that corner,” nakangiti pa rin na sabi ni Tori sa kausap sabay turo sa isang bakanteng mesa na medyo tago mula sa main entrance ng building. “Sure, Mam. Can I offer you our coffee? It’s brewed coffee if you are into that kind of coffee… and our coffee beans are one of the finest coffee beans which we buy from the local Bunsayao farmers. They sell it to this company exclusively.”

feeling ko tuloy, mas mahaba pa ang hair ko kumpara kay Rapunzel. Hindi na tuloy ako nakapagsalita hangang sa dumating ang order namin. Kaagad na iniabot sa akin ni Kuya Arif ang isang baso kung saan, kaagad kong napansin na hindi ito ang inorder kong kape. Brewed coffee ang akin pero cappuccino ang binigay niya. “Kuya, nagkapalit yata tayo.” kaagad kong wika. Baka mamaya, mainuman niya na eh. Paano pa kami magpapalit kapag ganoon?

Bukod doon, he's almost perfect. But to think, my first experience is my enemy…napaka-weird at napakatànga. Pagpasok ko sa café, sinalubong agad ako ng amoy ng bagong giling na beans at mahinang tugtog ng jazz sa background. Kinuha ko ang usual kong order, ang caramel macchiato, extra shot at habang hinihintay ko iyon, nag-scroll ako saglit sa phone ko bilang pampalipas ng oras.

"Ariana doesn't drink cappuccino. She only drinks imported organic matcha latte with almond milk, and she screams at the staff if the temperature is off by two degrees. She also never eats wheat bread she claims carbohydrates ruin her figure." Napatigil ako. Dahan-dahan kong ibinaba ang hawak kong kalahating tinapay pabalik sa platito. Nanlamig ang aking mga daliri sa ilalim ng counter. "At higit sa lahat," patuloy ni Alfredo, ang kanyang boses ay naging mas mababa, mas seryoso, at mas nakakahalina, "Ariana doesn't know how to operate an espresso machine. She thinks coffee shops are just places where poor people wait in line to buy dark water."

sabi ko. “At amoy slight panic.” “Bakit panic?” tanong niya habang nilalagay sa table ang dalawang baso ng kape. “Teka anong beans ‘to? ‘Wag mong sabihing experimental ha baka mamaya may chili flakes ‘yan.” “Chili espresso actually. New trend. Para sa mga heiress na adventurous.” “Ethan!” Halos ihagis ko ang baso sa kanya pero natawa ako.

----- THE COFFEE BEAN CAFÉ — BGC Punô ng amoy ng freshly brewed coffee at soft jazz ang loob ng café. Through the glass walls, makikita ang luxury cars na nakaparada sa labas—mga kotse ng mga estudyanteng sanay sa ganitong lifestyle. Normal na lang sa kanila ang designer bags sa mesa at gold watches na kumikislap sa ilaw. “Nasobrahan ka siguro sa kape, Cali,” sabi ni Claire habang hinahalo ang straw sa iced coffee niya, may halong biro pero halata ang pag-aalala.

Mayamaya pa ay kinuha niya ang tasa na naglalaman ng kape saka sumimsim doon. "Why does my coffee taste like this?" Valjerome raised his cup. Pinagtaasan ko naman siya ng kilay. "Hindi ba lasang kape?" ani ko saka mabagal na tumayo. He rested deeply, then put the cup on the center table. "You know I prefer brewed coffee, Jazzie," he uttered. "I know? Pasensya na, Sir, pero wala akong alam na kahit ano tungkol sa inyo," walang emosyon kong wika, pilit pinipigilan ang namumuong galit sa dibdib ko.

Nag-isip nang malalim saglit si Yahiko at sinabi nang seryoso pagkatapos mag-isip, “Mr. Wade, sa totoo lang, mas malala pa sa Cola ang lasa nito pagdating lang sa lasa.” Pagkasabi nito, mabilis niyang idinagdag ang isa pang pangungusap, “Pero, ang sake pa rin na ito ang national treasure ng Japan! Ang wine na ginawa ng mga European gamit ang hilaw at nabubulok na ubas ay hindi kasing sarap ng isang grape juice, pero hindi ba’t ito rin ang national treasure nila?” Tumango nang maunawain si Charlie at sinabi nang nakangiti, “Mukhang magkakatulad ang Japanese sake, French wine, at ang Oskian wine namin.”