Comforting Words Novels & Stories

Binuksan ko ang chat namin at nag-tipa ng mahabang mensahe na galing mismo sa puso at isipan ko. Hello Charles, (kung ayun talaga name mo hehe) In case na bukas mo na 'to mabasa, gusto ko lang magpa-salamat sa'yo for being my source of comfort these past few days. Tutal baka ito na rin yung huli kong message and ganoon ka rin. I just want to confess hehe. Thank you sa pagpapa-kilig sa akin kahit sa maikling panahon. I am really thankful to you for making me experience kung paano magkaroon ng kaharutan hanggang madaling araw. hehe.

Abot-abot din ang kaba nito dahil tila gusto nang mama-alam ng ina sa kanya. "Ano bang pinagsasabi ninyo," kunwari ay hindi niya gets ang sinasabi nito at inayos ang kumot na nakatakip sa katawan ng ina. "and be happy also," dagdag pa nito na ngayon ay nakamulat na ang mga mata at malungkot na nakatingin sa kanya. Mukhang ngayon lang umepekto ang pain reliever na itinurok dito. "Do the things that make you happier. Meet more friends, laugh more and learn to

he murmured, voice deep and low, “I’m not letting anything or anyone get near you. Not now, not ever.” Napapikit ako. Ganito pala ang pakiramdam kapag may taong willing harapin ang mundo para sa’yo. Yung hindi mo kailangan magpanggap na strong all the time. Yung may sasalo kapag napapagod ka nang lumaban. “Alam ko,” bulong ko, kumakapit pa sa shirt niya. “Alam ko na gagawin mo.” He sighed in relief, smoothing his hand up and down my back, slow and comforting.

Ewan ko ba kung kailan kino-comfort ako ay mas lalo lang akong umiiyak. “Shh, ilabas mo lahat ng hinanakit mo sa akin. Huwag kang mag-alala, nandito langa ko gagabay sa’yo. I will help you to move on and be strong enough to face those problems of yours,” wika niya sa akin habang hinihimas-himas ang aking likod.

Nang nagtagumpay siya ay bahagya niya itong pinisil at pinaglaruan. "Don't worry about Tita, love. Maiintindihan niya rin tayo. Hindi man ngayon, pero sure akong dadating din ang oras na 'yon," pang-aalo niya. Gusto-gusto ang ganitong mga simpleng ginagawa niya. Ang paghawak sa kamay ko ay isang malaking tulong para pagaanin ang loob ko sa halos lahat ng oras at pagkakataon. At lalong-lalo na ang comforting na mga salitang binibitawan niya.

May kakaibang seryosong damdamin sa kanyang tingin. Dahan-dahan niyang binigkas. “To cure sometimes. To relieve often. To comfort always.” Minsan ay magpagaling. Madalas ay magpagaan ng sakit. At palaging magbigay ng ginhawa. Magnetiko ang kanyang English accent. Ang bawat salita ay tila may bigat at kahulugan. Ang bawat tunog ay direktang tumama sa puso ni Ysa.

may lungkot sa tinig na sabi ko sa kanya. "Huwag ka nang malungkot. Kung nasaan man siya ngayon ay natitiyak kong masaya na siya," he comforted me. Mabuti pa ang ibang tao marunong mag-comfort sa akin pero ang sarili kong ama ay hindi. "For you."

Umiiyak kong salita dahil hindi ko na mapigilan ang luha ko sa pagpatak. Lumapit s'ya sa akin at akma akong hawakan ng iwinakli ko ang kanyang braso. He looks worried, and hurt. He will comfort me again like what he did kagabi, and then may malalaman na naman akong ikakagulat ko at ikakasakit ng puso ko. Papaniwalain na naman niya ako sa kanyang matatamis na salita. “Ano? Are you going to fool me again? Make me believe in all your sweet words, and comforts?" Pasigaw kong salita na hindi inaalis ang mga mata ko sa kanya.

Wala akong gana para mag-salita. Ang daming nangyari ngayong araw na ito. Nakakapagod. Pinagod ako. "Anak, matatapos din 'to," My mom was trying to cheer me up. "Kung kailan Mama masaya na ako bakit bigla pa susulpot lahat ng problema?" hindi ko na naman ulit napagilan umiyak. "Ganoon talaga 'Nak, kusa talaga itong dadating ng hindi natin namamalayan. Alam mo 'Nak you're strong enough to handle every situations you had, but this is different dahil grabe ang impact sa buhay mo. Alam ko at alam namin na makakaya mo ang lahat ng dadating sa buhay mo 'Nak, nandito lang ako bilang Mama mo. Gusto kong akuin lahat ng hirap na nararanasan mo, pero hindi ko magawa ngunit nandito ako...nandito ako upa

"That's good to hear, nak. Wag kang magpapagutom ah. Kung may gusto kang ipagbili wag kang mahiyang tumawag sa akin. Ipapahatid ko dyan sa yo sa isla. At kung nabo-bored ka na at gusto mo ng bumalik dito magsabi ka din sa akin para ipasundo kita dyan." Tita's voice sounded so soft and calm. His choice of words is so comforting, tumatagos sa puso ko ang bawat salitang binibitawan niya. Dama ko mula sa kanya ang pagmamahal ng isang ina. Inang nagmamahal at nag-aalala sa anak.