Comfortness Quotes Novels & Stories

Dapat ba siyang magtiwala dito? Dahan-dahan siyang humarap dito. "Do you think I could trust anyone now? Paano kung lokuhin mo rin ako katulad nila? Isa pa, how can you help me? You don't even know how to comfort people," masungit na sabi niya. "Simple lang ang offer ko kapalit ng lahat ng gusto mo."

I guess, it’s still a mystery. “Bakit ba hindi ka pa rin tumitigil kahit pinagtatabuyan kita minsan?” Hindi ko inaasahang tatanungin niya ako ng ganon. “Sabihin mo nang desperada ako o ano, wala akong pakialam. Alam mo kasi, ang tagal na simula nung makaramdam ako ng comfort dahil sa taong kasama ko. Bago ka magsalita at sabihin na paano mo ‘ko nako-comfort kapag cold ka naman, aba basta!”

Bakit parang hindi siya naiilang 'man lang? "Why so?" "Because some people do not need anything to motivate them, such as comforts, uplifting remarks, or inspiring quotations. Some people simply want a hug. There are no words to say, only hugs will do." Natigilan ako at napatitig lang sa kanya dahil sa sinabi niya. Parang ngayon ko talaga naramdaman ang lahat-lahat ng pagod na nararamdaman ko.

Dagdag niya pa at napa-tawa naman ito “If you said it like that I will think that you want to send me away too.” She knew it, she's really suck when it comes on this. She really don't know how to comfort others. “Tch, it's not like that.” “I know, I know. I'm just kidding.” Napa-iling nalang siya sa sinabi nito

Gusto nya yatang kunin ko sya at suntukin para tumigil sya sa kakatibok ng mabilis. Ang awkward tuloy. Dapat pala di ko nalang ginalaw ang malikot kung kamay. "Hmm, Xander?" "What?" Tanong nya na di man lang lumilingon sakin. "How..." "How do you like to be comforted when you're sad or how do you like to be comforted when you're sad or upset?" Tanong ko. "Hug," "It makes you feel like you're not alone. When someone hug you when you're sad or upset it feels like they love you, care for you and understands you."

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Isang mainit na yakap na kanina ko pa gustong maramdaman mula sa isang tao. “Kaya mo yan, Im always here to help you and to support you.” ani nito sa malambing na tono at hinalikan ang noo ko. Why i feel comfortable now? Like i forget all of the pain for a while because of him. His warm hug comfort me a lot.

"Paano mo nasabing hindi ka magaling mag comfort ng isang tao?" Hindi ko alam kung bakit ko 'yon naitanong sa kanya. Ang totoo kasi niyan, mali siya sa sinasabi niya. No'ng time na kami pa, kahit hindi naman talaga siya seryoso no'n, siya 'yong nand'yan lagi sa tabi ko para i comfort ako. No'ng mga panahong sobrang down ako, nand'yan siya para patawanin ako. Kaya papano niya nasasabing hindi siya magaling mag comfort? Pati ba 'yong pag comfort niya sakin noon ay laro lang din?

Kahit anong gawin niya, hindi siya ang pipiliin. “Alam mo,” biglang sabi ng kaibigan niya, medyo lumambot ang tono, “kung may something man kagabi, don’t overthink it. Minsan people just need comfort.” Comfort. Napangiti si kristine nang mapait. Comfort lang ba siya? Isang pansamantalang pahinga habang hinihintay ng lalaki ang tunay niyang mahal? “Tigilan mo nga ako sa mga ganyang linya,” biro niya para pagtakpan ang lungkot. “Sabi ko nga, wala talagang nangyari.”

“What do you want me to do? I’ll train here until I faint?” “That's the problem with you! You’re not stepping out of your comfort zone.” Pumamewang ito at tiningnan ako nang diretso sa mga mata. The hell is this woman talking about! Hindi ba siya nakakaintdi ng salitang 'pagod na ako'? I just want to rest. Maghapon na kami rito at kanina pa ako napapagod. Am I not even allowed to rest kahit ilang minuto lang?