Confess Message Novels & Stories

"Pero insan may dapat kang malaman......" "Ha? anong dapat malaman?" naguguluhan kong tanong. "Insan kasi..." kinagat n'ya ang kuko n'ya. "Kwan kasi, hindi mo na kailangan pang umamin pa kasi..." "Kasi.." "Kasi ano?" "NARINIG NA NG BUONG MONTREAL ANG CONFESSION MO!" Sigaw n'ya sabay turo sa likod ko. Halos mapanganga naman ako nang mabasa ko ang kung anong nasa likuran ko.

“Depende kung gaano kalaki ‘yung kasalanan mo.” Ngumiti ito, pero may lungkot sa mga mata. “Teka, bakit may ginawa ka bang kasalanan sa akin? Umamin ka!” pinandilatan niya ito ng mata. “Wala. Pero may gusto akong sabihin. Maya, I lo--like you…” Bago pa siya makasagot, biglang tumunog ang cellphone niya. Isang anonymous message. “You resign or You die. Choose.”

Nakakahiya. "Shut up," tumawa ito sa naging reaksyon ko. "Bakit hindi ka magconfess?" tanong niya. Muli akong umiling. "Wala na siya, paano pa ako aamin? it's too late now." kumalma na ang pagkatao ko. Natikom niya ang kaniyang bibig. "Right, pero kahit naman sabihin mo sa hangin, it's still a confession D." napatitig ako sakaniya bago nag-iwas ng tingin.

Ang huling mensaheng ipinadala “Kausapin mo na ako.” Sa screen ng cellphone sa isang chat conversation, isang pangalan ang hindi pa rin ipinapakita ngunit sa ibaba ng huling mensahe ay deliveredito. Ngunit wala pa ring naging reply kaya jnti-unting sumilay ang isang mapait na ngiti sa labi ng babae.

[Orange Cat: Magaling ang sinabi ni Brother Cat, talagang deserving mahalin ang mga pusa] [Nalampasan na natin ang pinakamahirap na panahon, at mas magiging maayos ang lahat sa hinaharap] [Kahit na naakit ako sa sayaw niya, pero sa huli... nahuli ako ng kanyang sinseridad] [So... tinatanggi ba ni Brother Cat ang confession ng Cat sa isang maingat na paraan?] [Huwag mong seryosohin. Ang confession na ito ay PK punishment lang. At ang sagot ni Brother Mario ay halatang para protektahan si Mao Mao. Malaki kasi ang insidente noon.]

Slowly, carefully, I reached into my pocket and pulled out my phone, keeping it low, shielded by the angle of my body. I didn’t unlock it the usual way. Instead, I pressed a specific sequence—quick, subtle. A hidden interface flashed on screen. Something I had set up a long time ago. Just in case. My thumb moved fast. No hesitation. No room for mistakes. ONE MESSAGE. That’s all I could risk. Don’t reply. You’re being tracked. Stay where you are. Trust no one. I paused. That wasn’t enough. Not for her. My jaw tightened. Then I added one more line

Lauren Jade Miller POV My heart was practically hammering against my ribs as I drafted my response. Under Anne’s intense, unblinking gaze, I typed a message that I hoped would put an end to everything: "Rhea, I’m sorry about last night. The girl who answered my phone... she’s my girlfriend. Serious kami, and I'm really happy with her. Please stop calling me. Let's just keep things professional from now on." I closed my eyes and hit send.

“Don’t lie to me.” Halos pabulong ko iyong sinabi, pero mas nakakatakot kaysa sigaw. “I’m not lying!” halos mapa-iyak na siya, nanginginig ang boses. “I swear! Hindi ko kilala kung sino.. hindi ko nakita!” Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko sa buhok niya. “Then how?” “Message lang…!” mabilis niyang sagot. “May nagpadala lang ng instructions, kasama ng pera… at isang card…”

anas ko. “Why? Do'n ka din naman nakatira noon o baka naman dahil sa sinabi ko kanina? Sinabi ko naman sayo na hindi mo kailangan na sagutin ang pag coconfess ko sayo, sapat na sa akin na malaman mo. I still like you and that will never change.” FASTFORWARD

“There is a man.” Sabay-sabay silang napatili. “AAAAHHHH!” “Wait lang!” dagdag ni Cressida agad, nagtatawa. “I’m kidding!” “TOO LATE. CONFESSION ACCEPTED.” sigaw ni Conah. “May resibo na kami!” ani Charlie, sabay screenshot ng screen. “Look at that guilty smile.” “Guys!” tawa nang tawa si Cressida, halos matumba sa sofa. “You’re impossible!”