Confess Message Novels & Stories

mahina niyang sabi, “did you stop caring about the difference?” Hindi sumagot si Yuhei. At doon nakuha ni Elijah ang sagot. Biglang nag-flash ulit ang screen. Mas malakas this time. Automatic opening. Walang prompt. Walang warning. Isang bagong message. “You are approaching the core.” Tahimik. Sunod na linya. “Proceed.” Then another. “If you’re willing to lose more.” Nanlamig ang buong room. Si Leon ang unang nagsalita.

Curious siya sa napakaraming messages kung kayat dali dali nyang tiningnan ang mga iyon. "I WOULD LIKE TO APOLOGIZED TO MS. ARABELLA SIMON. THOSE MESSAGES SORROUNDED ALL OVER A&B WAS ALL LIE. MA'AM ARABELLA, PLS FORGIVE ME", ang nakasaad sa unang nabuksan niyang text message in bold letters. Sa kabiglaan ay natutop niya nga kanyang bibig ng kanyang kamay. Hindi siya makapaniwala.

Pinindot ko ang button sa gilid. Ang lock screen ay nagliwanag. Huminto ang aking puso. Doon, sa itaas ng notification stack, ang icon para sa aming group chat. The Lodge & Co.: 1 New Message. Hindi nito ipinakita ang text. Dahil itinagong nakatago ni Hannah ang kaniyang mga preview para sa privacy—isang gawi na nakuha niya mula sa pagiging isang Carter—ang telepono ay ipinakita lamang na may dumating na mensahe.

“Ano’ng sabi?” “Hindi ko pwedeng buksan, Sir.” Na ang ibig sabihin ay confidential ito at tanging siya lang ang maaaring magbukas at bumasa sa mensahe. Ano kaya ang sadya ng ama at bakit sa account ng ‘Heaven’ pinadala, kung saan ay tanging siya lamang ang nakakaalam ng password?

sabi niya at bigla na lang akong naguluhan. “Ha?” “Nung gabing nagstay ka sa hideout. Nagconfess ako sa’yo nun, pero wala ka man lang sagot. Wala rin tayong chance na makapag-usap ng tayo lang dahil nga sa problemang nangyayari at yung mga text ko na hindi mo nireplayan yung nagtulak sa akin para sumuko dahil akala ko ayaw mo sa’kin.” Waitㅡwhat? Ano bang malay ko. Anong confess? Wala akong matandaan.

Ang huling mensaheng ipinadala “Kausapin mo na ako.” Sa screen ng cellphone sa isang chat conversation, isang pangalan ang hindi pa rin ipinapakita ngunit sa ibaba ng huling mensahe ay deliveredito. Ngunit wala pa ring naging reply kaya jnti-unting sumilay ang isang mapait na ngiti sa labi ng babae.

"Wala akong pagsasabihan. But I'm telling you, you should confess habang may pagkakataon pa, because if not, you might regret it." Then he stood up. I watched him gather the documents and return them neatly inside his cardboard folder. His expression remained professional, but there was something almost sincere in his eyes when he looked at me again. "See you tomorrow and good luck." Then he walked away. The door closed behind him. I remained seated, staring at the empty space where Raven had been only a few seconds ago. His words kept replaying in my head. You should confess habang may pagkakataon pa.

Sinabi ko na nandito si Arthuro, pero ang sumunod nitong sinabi o nireply nito sa akin. From Kohen: Huwag kang gagalaw ngayon, dahil hindi pa nalalaman ng grupo kung totoo ba ang alegasyon sa kanya. Isa pa lang itong info, wala pang confirmation sa itaas. Doon nagmula ang confirmation na ito kaya tumigil ka muna at hayaan mo na muna siya. Sasabihan kita at bibigyan ng info sa oras na kumpirmado na..

Isang araw ay tumawag ito pero hindi ko ito sinagot kaya naman nag-iwan na lamang ito ng mensahe sa voice mail. His voice cracked with emotions as he said, “Natanggap ko na ang annulment papers kaninang umaga lang. Gusto kong malaman mo na… hindi ako kumokontra dito. Nagkasala ako sa’yo. Niloko kita, at alam kong hinding-hindi mo ako mapapatawad kahit kailan. Naiintindihan ko, Tam. Naiintindihan kita at kung ano man ang maging desisyon mo, pilit kong uunawain at iintindihin…”

Takot na if ever malaman ni Morley iyong nangyari ay baka iiwanan siya nito. "H-hey, b-bakit malamig iyang mga palad mo Liam? M-may sakit ka ba?" Tumayo ito upang sipatin ang noo niya. "May iba ka bang dinaramdam dahil wala ka namang lagnat?" "I-I have something to confess and I hope you will not get mad."