Confession Room Pbb Novels & Stories

“Doon pala kayo naka-room, sir. Akala ko sa room 415 kasi nakita ko kayong lumabas doon kaninang madaling araw.” Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Fvck! Akala ko walang nakakita sa akin. To think that I was only wearing boxer briefs! “At saka asawa niyo po pala ‘yung nasa room 410. Nakita ko po kasi siyang lumabas mula sa room 420 kanina ding madaling araw. Sige po, sir.” bago ko pa ulit matanong ang madaldal na staff na ito ay umalis na siya at iniwan akong nakatulala.

Parang namamanghang tumingin sa'kin ang pulis at saka yumuko. "Naroon po sa confession room," kasabay nito ang pagturo sa isang kwarto na nakasarado ang pinto. Kaagad naman akong naglakad patungo dito at mabilis na binuksan ang pinto. I don't care, kung sino man ang nasa loob. I need to completely done the reason why I'm here. "I already told you na hindi 'yan ang kaibigan ko!" sigaw ng isang babae na may malaking salamin na nakasuot sa mga mata at naka maong jacket?

Nilingon ko yung nagsalita, yung babae pala sa reception area ang nagsalita habang naka ngiti sa'kin. "yes?" patanong kong tugon, hindi kasi ako sure kong ako ang kinakausap nya o yung lalaki sa harap ko. "ikaw ba yung bisita ni mr. William sa room 410?" tanong nung babae. (Mr. William? room 410? ano nga 'yung room nang lalaking 'yun) "kayo ito dba?" pinakita ng babae ang picture ko sa phone nya.

sabi ng isang officer. Tumango lang ako, hindi ako natatakot, wala akong dapat ikatakot. Dinala nila ako sa isang maliit na room. Isang oras, isang buong oras. Tanong dito. Tanong doon. “Where were you exactly at 10:30 PM?” “In my office.” “Anyone who can confirm?” “Yes. Nurses passing by, CCTV sa hallway.” “Why were you seen near the pharmacy?” “I passed by. That’s it.”

Ang bawat tao ay napapahinto, tumatayo, yumuyuko. Pero hindi niya iyon napapansin ngayon. Hindi iyon ang iniisip niya. Ang iniisip niya ay kung paano hindi matitigilan ang puso niya kapag narinig ang pangalang iyon nang diretso sa harapan niya. Conference Hall, 11th Floor. Tahimik. Ang mga miyembro ng board ay nakaupo nang maayos. Nakahanda ang projector.

Wala siyang choice dahil baka bigla siyang kagatin ng ahas. Kung si Ayra ay takot na takot si Libby naman ay tuwang-tuwa. Alam niya na nakikita ito ngayon ng kaibigan niya dahil may hidden camera ang suot niyang kuwentas na parang sa mangkukulam. “Madam, saan po ang room ko?” nakangisi na tanong ni Libby sa babae pero sinamaan siya nito ng tingin.

tanong ko habang hawak kamay ko ang aking anak. "Sandali lang po, ma'am," sagot ng babae. Tiningnan niya sa computer ang mga pasyenteng naka-confine. "Room 28 po, ma'am, sa 3rd floor," pagbibigay ng impormasyon sa akin.

Then, after desire has conceived, it gives birth to sin, and sin, when it is full grown, gives birth to death. " Hindi ito ang lugar para gumawa ng kalokohan, Williams. Bad words aren't allowed in this confessional," narinig kong matigas na sabi ni Cholo. " Sa pagkakatanda ko po father bawal ang manghusga dito sa loob ng confessional box. And now you're talking, " Evo teased back. " Sa labas na tayo mag-usap."

"May babae kang kasama sa room mo?" "Yes, and we had s*x." seryosong sagot n'ya. Parang dinaanan sila ng anghel dahil sa biglang pagtahimik. Siya ay nanatiling nakatitig sa malaking screen ng TV sa loob ng private room ng club. Hindi kasi sanay ang kanyang mga kaibigan na may iba siyang kasama sa hotel, dahil lahat ng mga babaeng na involved sa kanila lalo na sa laro nila ay kilala nilang lahat.

"Makakarating ito kay dad at sasabihin ko sa kaniya ang ginawa mo sa amin—" "P-please, sir huwag na po sana ninyong sabihin sa daddy ninyo ang nangyari. I-I'm sorry!" Bahagya itong yumuko at nakagat ang gilid ng labi dahil sa kaba at pagkapahiya. "N-nasa second floor, sa 5th private room, nandoon po ang pasyente," sabi nito. Ngumisi si Martin. "Good," sabi nito at biglang naging kalmado ulit ang mukha. "I'm sorry, miss," sabi pa nito.