Courage Drawing Novels & Stories

masayang tawag ni Maya sa kaniyang malinaw at cute na boses. Inangat ni Maya ang kaniyang maliit na drawing pad sa tapat ng aking mukha. Nakaguhit doon ang apat na simpleng stick figures na may malalaking ngiti, isang matangkad na lalaking naka-suit, isang babaeng may gown, at dalawang maliliit na bata na magkahawak ang mga kamay sa ilalim ng isang malaking dilaw na araw.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

KABANATA 14 ㅤㅤㅤㅤ“TIGNAN mo mama, nag-drawing po ako! Drawing ko po ikaw, si tito Lorenzo, pati ako!” masiglang anunsyo ni Laurence bago nito ipinakita ang drawing nito sa kanya. Napangiti si Lorraine bago nya pinagmasdan ang drawing ng anak.

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Isa pala itong short essay and drawing activity mula sa school nila na may pamagat na: "My Family and My Hero." Sa itaas, may guhit si Luna ng tatlong stick figures na may hawak-hawak na mga lobo. Ang unang figure ay may mahabang buhok at alam kong ako 'to, ang pangalawa ay maliit ang anak kong si Lune Elise, at ang pangatlo ay isang napakatangkad na lalaki na may nakasulat na malaking letrang “GD” sa dibdib na aking nahinuha na ang ibig sabihin ay Green Giant o Boss Daddy.

“But we moved the board.” Hindi niya gets ang lahat. Pero gets niya ang energy. “Were they scared?” seryoso niyang tanong. Bahagya akong natawa. “Some of them.” Umupo kami sa sofa. Tinignan ko ang drawing niya. Isang malaking building. May stick figure sa taas. May maliit na stick figure sa tabi. “That’s you,” sabi niya, tinuro ang malaki. “And that’s me.”

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

muling sambit ni Katie, sabay inilapit ang lapis, “tulungan mo po akong magdrawing ng daddy. Para po may kasama si Mommy.” Napakurap siya. Saglit siyang natigilan, may kung humaplos sa puso niya. Daddy? Tahimik niyang kinuha ang lapis mula sa maliliit na kamay ng paslit. Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang iguhit ang isang lalaki, matangkad, naka-suit, at may seryosong mukha pero may munting ngiti sa labi. Simple lang ang drawing, pero napansin niya na halos sarili niyang anyo ang iginuhit niya.

Naluha. Nandoon pa rin ang kanyang mga drawing. Mula sa simpleng summer dresses na may maliliit na floral patterns, hanggang sa avant-garde gowns na hindi pa niya alam kung paano tatahiin. May mga annotation pa siya sa gilid ng pahina — "inspired by sea foam & sand dunes", "wearable courage", "what heartbreak might look like in silk".