Novel & Cerita Courage Drawing

Sunod kung kinuhang picture ng may lima na tao, kasama ang mga magulang ko. "Yang nasa gitna na lalaki't babae, yan ang mga magulang namin ni Courage." Kaya pala may hawig sa kanya yung lalaki at tong babae, siguradong ito ang ina nila, may kawig kasi kay Courage. "At sino naman tong isa na nasa gilid?" Siya lang kasi ang walang kapareha at medjo nasa likod siya nong apat.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Hindi man nakaharap sa akin ang papel, halata kong may drinowing siya dito at gusto niya itong ipakita sa akin. “Ano iyon, baby? May gusto ka bang sabihin kay Mommy?” Tumango siya. Nakatitig lang siya sa akin. Nanatili akong nakangiti. “Patingin nga ako ng ginawa mo.” Dahan-dahan niyang nilantad ang papel. Crayola ang ginamit niyang pang-drawing. Sa papel ay may tatlong tao. Sa tansya ko ay ako ang malaking babae at si Mina ang batang babae. Itinuro ko ang lalaking katabi ni Mina.

"Wait here, Mommy!" Kumaripas siya ng takbo patungo sa kanyang maliit na backpack sa kanto ng kwarto. Hinalughog niya ito at bumalik na may dalang gusot na papel, isang drawing na ginawa niya kanina. Isa itong tabing-bahay na may dalawang tao, isang matangkad na babaeng mahaba ang buhok at isang maliit na batang babae na may hawak na dambuhalang puso.

Sa inis, kinuha niya ang lapis at sinimulang iguhit si Eldreed sa paraan ng kanyang malikot na imahinasyon. May malaking tiyan, bilugang mukha, manipis na buhok, at mga maliit na matang parang monggo na kumikislap sa kakaibang liwanag. Mabilis niyang natapos ang drawing at sinulat ang malalaking salitang "Eldreed" sa ilalim. Masaya niyang itinabi ang lapis, pakiramdam niya'y natupad ang kanyang paghihiganti.

Mahigpit na hinawakan ni Sevv ang papel at walang sinabi, ngunit nang makita ang hitsura ng kanyang kaibigan na nag-e-enjoy, nahulaan niya na para sa kanya ang drawing. Nakita niya ang mga painting ni Lucky. Dahil kailangan niyang maghabi ng mga handicraft araw-araw, madalas siyang gumuhit ng sample, kaya napakahusay niyang gumuhit.

Wala nang alinlangan. “Mommy Calista, Daddy Levi! Look, I drew us!” sigaw ni Princess habang hawak-hawak ang papel. Lumapit kami at sabay-sabay naming tiningnan ang drawing niya: tatlong tao na may hawak-hawak na kamay, may malaking araw sa likod, at may mga bulaklak sa paligid. “Look!” turo niya. “I wrote our names. Mommy. Daddy. Princess!”

Tumawa lang ako at di na nagsalita. "Saan nagmana si Aera sa pagdrawing?" Tanong ni Ashna. "My mom." Simpleng sagot ni Karic. Napatango ako dahil akala ko nung una kay Karic. Hindi ko pa kasing nakita na magdrawing si Karic. Nang matapos na yung time lahat napanganga sa ganda ng drawing ni Aera. Tuwang tuwa naman ang anak ko na makatanggap ng maraming puri. Mas lalo itong natuwa dahil yung mananalo idi-display yung drawing sa malaking bulletin board.

The thought looped endlessly, louder than the honking cars. I ducked into a side alley, pressing my back to the wall. My breaths came shallow. Pull yourself together, Lucy. But the tremor in my hands betrayed me. That evening, at home, Max brought me one of his school drawings. “Look, Mommy! It’s us!” He held up the paper proudly. Crayon lines formed two stick figures—a tall one with long hair, a small one holding hands. Above them, a bright sun with an uneven smile.