Daddy Poem By Sylvia Plath の小説・ストーリー

"I'll get you hot, I know you oh so well! And when I walk in all that I wanna hear is you say daddy's home, home for me! And I know you been waiting for this loving all day!" Those lyrics can't help me smile and made me blush! Bumalik tuloy iyong mga ginagawa namin na kami lang ang nakakaalam dati. Especially that first night he wanted me to call him 'daddy' while I'm begging him to pleasure me! "So all my ladies say hey hey! Hey daddy!"

"Hindi mona talaga ako nirerespeto Chyrll, kahit bilang isang ama mo na lang sana, iyon man lang ay ibigay mo sana sa akin. "Whatever dad. Hindi ko na pinansin ang mga sinabi ni Daddy, baka magtalo nanaman kami. Pasalampak akong naupo, sa sofa. "Sabihin mo na kung ano ang sasabihin mo sa akin, dahil magtatanim pa ako ng mga halaman ko sa garden ko. Hindi pa ako tapos doon." Naiinip na sabi ko na lang dito. Hindi nakaligtas sa akin ang pagkuyom nito ng kanyang kamao. Ganito si Daddy, kinukuyom nito ang kanyang kamao kapag nagtitimpi na bulyawan ako.

Pagbabanta ni Daddy kay Tyler, agad namang tumango si Tyler saka binigay ni Daddy ang kamay ko kay Tyler. "Of course, Sir. I will, and I promised." "It is now dad, son." Daddy said, napaluha naman ako sa sinabi ni Daddy. Napapahid naman nang luha si Tyler, "Yes, Dad." Well I found a woman, stronger than anyone I know She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home I found a love, to carry more than just my secrets To carry love, to carry children of our own

"Siya po mismo ang dahilan kung bakit siya ganyan! Siya po yung taong nanakit sa kanya noon kaya siya nawalan ng memorya! Kaya po ako takot sa kanya! Kaya po niya ako sinasakal kagabi dahil ayaw niyang mabunyag ko kung sino talaga siya!" Bumalik ang tingin sa akin ni Daddy, puno ng galit at pagkadismaya. "Demonyo..." bulong ni Daddy sa sarili niya na halos panginginig ang boses. "Kaya pala... kaya pala pamilyar ang mukha niya. Siya nga pala 'yon! Ang halimaw na sumira sa buhay ng anak ko!" Napangiti ako nang palihim sa loob ko.

tanong ng daddy ni Ivy. "Daddy, sinadya niyang tapunan ako ng mainit niyang dalang ulam," umiiyak na sumbong ni Ivy sa daddy niya. "Hindi ko iyon sinadya. Ikaw ang nanadya. Sinadya mong iharang ang binti mo nang padaan ako sa tapat mo kaya natisod ako at natapon ang ibang laman ng mangkok," pagtatanggol ko sa aking sarili.

"Daddy, alam kong mali ang kuwestiyunin ang pagpanaw mo. Pero hindi ko maunawaan kung bakit kinailangan mong tumakas mula sa amin. Akala naming lahat ay nag-eenjoy ka sa iyong bakasyon iyon pala ay hinintay mo lang ang iyong oras sa piling ni Mommy. "Nagkita na po ba kayo ni Mommy? Pakisabing dalawin ako at pagalitan, Daddy. Dahil sa katunayan ay hindi ko na maalala ang mukha niya. Kung hindi ko nga lamang po nakikita sa mga old photographs na nakasabit dito sa bahay ay talagang wala akong pagkakilalanlan sa kaniya, Daddy."

may pangamba sa boses ni Lenie sa huli niyang sinabi. “Hindi naman ganoon si Mommy, alam kong kapag nakita niya akong masaya ay masaya na rin siya. Lalo na si Daddy, lagi sila nakasuporta sa akin,” sabi ni Alexis habang nakangiti.

Ayoko s'yang gisingin okay na sa 'kin na nakita ko s'ya. Naupo ako sa isang upuan sa gilid ng kama at saka ko hinawakan ang maliit na kamay nito. Hindi ko man lang s'ya nakitang lumaki, hindi ko man lang natunghayan kung paano s'ya nakapaglakad, hindi ko narinig ang unang beses na sabihin n'ya ang 'Daddy'. Ako na yata ang pinakamasayang tatay sa mundo kung naranasan ko ang mga 'yon, kung naalagaan ko s'ya. Kung naalagaan ko sila ng mama n'ya. "Hi, Baby..." panimula ko. "Daddy is here," I laughed bitterly.

I'm lost for words. "Doesn't daddy love us?" _____________________________

Ang mahalaga ngayon si Daddy at ‘yung nararamdaman niya. “Someone poisoned you, daddy. I will never forgive them!” I sobbed uncontrollably, burying my head in his neck, and stroking my palm to his shoulders. “Please, take care. I can’t bear to lose you, Daddy. Please don’t leave us. I can’t handle my life without you and I am not yet ready,” I pleaded. “Huwag naman pati ikaw po ay iwan kami.”