Daddy Poem By Sylvia Plath นิยาย & เรื่องราว

"Daddy...Please...I'm so sorry..." Sunud-sunod ang pagpatak ng luha mula sa mga mata ko habang nagmamakaawa kay Daddy. Pilit akong kumakapit sa braso niya habang humihingi ng tawad pero siya na mismo ang nagtulak sa akin palayo, dahilan upang matumba ako sa sahig. "I don't have a daughter like you, Sage. Wala kang utang na loob. Lumayas ka rito sa pamamahay ko!" sigaw pa ni Daddy.

You can take everything I have You can break everything I am Like I'm made of glass Like I'm made of paper Go on and try to tear me down I will be rising from the ground Like a skyscraper♪ I winked at Evron when he did not even blink while I'm singing. Bumaling ako kay Daddy na malapad ang ngiti ngayon. I also feel like the burden in his heart has been lifted because of that smile. ♪ Like a skyscraper...♪ Muling niyakap ako ni Daddy bago siya sumakay sa kanyang kotse. ◇◇◇◇◇ ●To be continue

“Daddy, siguro nga sobrang pagod ka na kaya mo ako iniwan. Siguro nga ayaw mo ng mahirapan pa. Kaya kahit na masakit ay kailangan kong tanggapin na wala ka na. Sana magkita na kayong muli ni mommy. Sana ay maging masaya kayong dalawa kapag nagkita kayo. Mahal na mahal kita, daddy. Sobrang mahal na mahal po kita. Pipilitin ko po na gawing masaya ang buhay ko. Ang buhay namin ni yaya.” “Daddy, may sasabihin po ako sa ‘yo. Hindi ko alam kung matutuwa ka ba, pero ako at si ninong. Mag-asawa na kami, nagpakasal kami sa araw na nawala ka. Alam ko na mali ang ginawa ko pero kasi inisip ko ‘yon dahil umaasa ako na makakasama pa kita ng matagal. Alam mo ba, ang daming plano ni ninong sa ‘yo. Plano pa

Parang ang sexy sa pangdinig ko, ang masculine niyang boses na para akong hinihele. "Okaya naman po, nag-enjoy naman po." Sagot ko sa kanya. Hindi siya nagsalita, pakiramdam ko nakatingin siya sa akin kaya agad akong lumingon. Tama nga ang hinala ko, seryosong nakatingin sa akin si Daddy. "May nangyari bang hindi maganda?" Nag-aalalang tanong ni Daddy sa akin. "Hindi ako sanay na ganyan ka, parang walang lakas, malungkot at laging nakatulala."

pahayag ni Spade na agad ipinaharap ni Samantha sa harapan niya. "Spade, for now huwag mo munang tawagin ang Daddy mo. Let's behave for today, okay lang ba 'yun?" "Why po? Bakit hindi ko po puwedeng tawagan si Daddy?" inosenteng tanong ni Spade na ikinangiti ni Samantha at ikinahaplos sa pisngi ng kaniyang anak. "Kasi nagwo-work ang Daddy mo, hindi muna natin siya puwedeng istorbohin. Get's mo naman ang sinasabi ni mommy di'ba?" paliwanag ni Samantha sa anak niya.

"Hayaan mo lang ang daddy ko at utang ko sa'yo ang buhay ko! Hindi ko kayang iwanan ang daddy ko para sa'yo dahil wala akong pagmamahal para sa'yo. Si daddy lang ang nasa puso at mundo ko. Higit sa dalawampung taon na kaming nagtitiwalaan at umaasa sa isa't isa. Hindi ko kayang putulin ang ugnayang ito. Lahat tayo'y makasarili! Makasarili si Daddy! Makasarili ako, anak niya! Paumanhin, Hana! Inagaw mo ang boyfriend ko, kaya ituring mo na lang ito bilang kabayaran mo! Unti-unti nawala ang pagkukulang na nararamdaman niya kay Hana. Tumulong si Tessa sa kanyang daddy na tumayo. "Daddy, huwag mo na akong itago sa iyong kalagayan sa mga susunod na pagkakataon. Alam ko na ito, kaya haharapin ko it

Mas nagiging close naman kami ni Daddy sa isa't-isa, at natutuwa ako sa progress naming dalawa. Hindi ko na alam kung paano ko iisa-isahin ang nangyari, at kapag naiisip ko 'yon ay para akong mababaliw. Nawalan kang kami ng isa pang iisipin nang mahuli na si Dante at ang mga kasama niya. Though alam kong marami pa rin kakompitensya si Daddy, pero tingin ko ay wala nang magtatangka nang masama sa amin.

Pagpasok ko sa may pintuan ay isang malakas na sampal ang sinalubong sa akin ng daddy ko. “D–Daddy,” umiiyak na bigkas ko habang nakahawak sa pisngi ko. “Wala kang utang na loob! Pagkatapos ng ginawa namin para sa ‘yo ay ito ang igaganti mo sa amin! Kahihiyan lang ang binigay mo sa amin! Wala kang kwenta!” galit na sigaw sa akin ni daddy at ilang beses niya akong sinampal.

umiiyak na sagot niya. “Eh, tanga pala talaga siya, Eh! Paanong hindi siya mag-iisa habang nagdurusa, eh siya ang pumili ng kapalaran niya! Pinapainit niya ang ulo ko! Huwag niya lang madapuan ng marurumi niyang kamay ang malambot at makinis na balat ng apo ko, dahil ipinapangako ko, kaya ko siyang patayin kapag sinaktan niya ang apo ko!” malakas na sambit ng Daddy niya, humahangos pa ito habang nagsasalita sa sobrang galit.

Ani ni daddy at dinuro ako. Magkakasunod na tumulo ang luha ko at umiling-iling hanggang sa natagpuan ko nalang ang sarili ko na nakaluhod at nagmamakaawa dito. "No Daddy, please, huwag mo akong iwan dito." Ngumisi si Daddy and what he said next brought me into my misery. "tutulungan kita pero hinding-hindi ka na tatapak sa pamamahay ko."