Dahlia Dimples Novels & Stories

Nang maging okay na ang pakiramdam niya, lumabas siya ng cubicle at saktong nakita niya si Dahlia na naghuhugas ng kamay sa gripo. Dahlia is so small but she’s smart. Pumatong siya sa likuran ni Wil na ngayon ay nakadapa sa sahig. Natigilan si Zahara. Nakikita niya ang mukha ng mama niya sa mukha ni Dahlia. Alam niyang kapatid niya ito. Gusto niyang lapitan ito. Gusto niyang yakapin at magpakilala pero nang maalala niya ang itsura niyang panget, nagdalawang isip siya.

Hindi maikakaila ang kanyang kagandahan ng anyo, ngunit may bigat sa kanyang presensya na agad na nakapagpatahimik kay Dahlia. “Lumapit ka,” utos nito nang mahinahon ngunit may diin. Ang kanyang boses ay malalim, tila yumanig sa bawat sulok ng silid. Nanginginig ang mga tuhod, lumapit si Dahlia at umupo sa harap niya. “Ako po si Dahlia Perez… narinig ko po na kayo ang nakagagamot sa mga sakit na hindi nalulunasan ng gamot.”

“Dimples…” Nahuli ko ang panginginig ng mga labi ni Dimples habang nakatingin kay Tito Khalil na nasa harapan na niya. We saw how tears glistened in my uncle’s eyes. He removed his eyeglasses then wiped his tears and stared again at Tita Dimples as if he could not believe what he was just seeing. He raised his hand and tried touching the tip of her nose using his index finger. When he made sure that she was really true and not just an illusion, Tito Khalil broke into tears alongside his chuckles.

Natawa ako nang kiligin si Dahlia. “Thanks, Dahlia. I appreciate your help,” I said, feeling grateful. “Let’s coordinate more details later this week.” With everything settled, I finally left them to their work. As I walked through the flower stalls, I admired the vibrant colors and fragrant scents that filled the air. Each bloom was a testament to the hard work and dedication Ryker and Dahlia put into the business. The sight and smell of the flowers reminded me of the beauty and effort that goes into creating something special, much like the surprise wedding I was planning for Lily.

I have an schedule check up sa Sunday at do’n na namin malalaman ang lahat. Nag hintay lang ako ng thirty minutes at may narinig na akong nag doorbell. Dahlia is so beautiful in her yellow floral dress. Tumingkad ang kutis nitong porselana. Ang ganda niya talaga, para siyang manika. At twenty two ay hubog na hubog na ang kaniyang katawan. I remember the first day na nakita ko siya. Unang kita ko palang sa kaniya, feeling ko ay napagbintangan lang siya, eh.

Ang mga dimples nito ay lumalabas kapag ngumingiti at yun ang parehas na mayroon silang dalawa, iyon lang sa kanya ay nasa ilalim ng sulok ng mga labi, maliliit na parang mga tuldok, habang ito ay nasa pisngi, malalalim malalaki. Agad na napalunok si Desire at napatakip sa nakangangang bibig nang dilaan ng ate niya ang dulo ng naninigas na pagkalalaki ni Midnight. Her sister moaned, and so was the guy. She felt pain when the two smiled at each other. There’s a glint of thought in her mind, wishing that the lady was her and not her sister.

Si Dahlia ay small built ang katawan na payat, 5'0 ang kaniyang taas, shoulder length na buhok na kulay kape na naka-curl paloob ‘yung dulo, ang bangs ay laging nakatali paitaas, maliit ang boses o matinis siyang magsalita, hazel ang kulay ng mga mata, tahimik sa mga hindi niya kakilala at playful sa close niya loyal and protective sa friends. Kapag may umaway rito ay ipagtatanggol niya, madaling ma-disappoint, maikli ang pasensya pero madali pasayahin. Over acting sa halos lahat ng kaniyang ginagawa. Gusto niya ng ma-adventure na buhay kasi nga ayaw niyang disappointed siya lagi.

May lumabas ding munting dimple sa gilid ng labi nito. Anang dalaga sa sarili, kung gwapo ito kapag seryoso, malayong mas gwapo pala ito kapag nakangiti. "I'm Dark Indigo Villacorda." Naglahad ito ng kamay sa kanya. Napunta naman ang tingin ni Amber sa mahaba at malakandilang daliri ng lalaki. Napakurap-kurap naman ang dalaga.

ani Dahlia na tumayo saka siya mahigpit na niyakap. Hindi na nagsalita pa siya matapos niyon. Gumanti na lamang siya ng mahigpit na yakap din kay Dahlia bago siya nagpaalam na aalis na. Mamimili pa kasi siya ng hapunan nila ni Erik. Habang ang nobyo niya nang mga sandaling iyon ay umuwi upang kausapin ang mga magulang nito.

reklamo niya sabay dapa upang protektahan ang mukha niya mula sa init. Nakapikit pa rin siya at ninanamnam ang kakaibang lambot ng kaniyang unan at higaan. Ngunit ganun nalang ang pagdilat ni Dahlia sakaniyang mata nung may mapagtanto siyang kakaiba. Sa bahay nila ay sa matigas na sahig siya natutulog kaya nakakapagtaka kung bakit malambot ang hinihigaan niya ngayon.