Dao Ming Si Meteor Garden Novels & Stories

Dahil iyon naman ang pag-ibig— magmamahal ka nang magmamahal hanggang sa makakaya mo. Mabilis kong tinungo ang garden area. Sa kanang bahagi ng function hall, may maliit na pintuan do'n papunta sa garden kung saan madalas kaming nagkukwentuhan ni Cora sa tuwing nandito ako sa mansyon nila. Cora loves flowers and taking care of plants. According to her, she got this habit from her late mother. And the garden was named after her late mom— Aurora's garden.

Pumutok ang unang liwanag ng umaga sa ibabaw ng La Oro Vista Garden Resort, ang lugar na pinili ni Marco at Jasmine para sa kanilang kasal. Isang malawak na hardin, napapaligiran ng puting gazebo, hanging orchids, at fairy lights na parang mga bituin na nahulog mula sa langit. Hindi pa man nagsisimula ang seremonya, ramdam na ang kilig sa hangin, ang saya ng bawat taong dumarating, at ang payapang ngiti ni Jasmine habang inaayusan sa bridal suite.

(Ayesha) Napasinghap ako nang maramdaman ko ang magaan na paglapat ng palad niya sa likod ko. Siguro para alalayan ako papasok sa restaurant. Nagpaubaya ako at inabala ang sarili sa pagmamasid sa loob ng Secret Garden. Puro pareha nga ang mga customer na nakapuwesto sa magkakalayong mga lamesa. May classical music na pumapailanlang sa paligid. Romantic at private ang ambiance. Kaso hindi ko naimagine na sa ganitong paraan ako unang beses na pupunta sa Secret Garden. Hindi sa piling ng isang estranghero.

sabi niya. “Halika dito sandali.” Sumunod siya dito at pumasok sa secret garden. Pagdating doon ay nakaramdam siya ng lungkot at dismaya. Napabayaan na kasi iyon. Ang ibang halaman at bulaklak at nangangamatay na. Ang iba naman ay natuyo na. Ang fountain doon ay wala na rin tubig na umaagos. Napakaganda ng lugar na iyon noon. Para sa kanila na may sentimental value ang garden na iyon, nais ni Luisa na ibalik ang dating ganda niyon.

Sa labas ng bintana, unti-unting dumidilim ang langit. Parang may paparating na bagyo—hindi lang sa panahon, kundi sa lahat ng bagay na matagal nang itinago. At sa oras na iyon, hindi pa niya alam— ang mga salitang binitawan ni Jiang Shenghuai kanina ay magsisimula pa lang ng mas malalang gulo. Sa Yunshui Garden, mas lalong bumigat ang katahimikan sa loob ng silid.

his breath on my neck made me shiver a bit. “Gago ka ba? Nasa labas tayo, paano kung may biglang pumasok dito?” Napapalibutan ng salamin ang buong garden, isang maliit na fountain ang nakapwesto sa gitna at iilang ilaw ang nakasabit naman sa itaas. Madalang lang itong puntahan ng iba, bukod sa tagasilbing nag-aalaga sa mga tanim na bulaklak. Ganoon pa ma'y ayaw kong magpakampante. Paano kung may biglang maligaw dito at makita kaming-

Tumayo siya sa harapan nito habang abala ang lalaki sa pamimili ng makakain sa menu. “Good morning, mr. Morreti,” panimula ni Cressia. “Ano po ang order ninyo, sir?” “Garlic rice + fried egg + meat,” sagot ni Damon na wala man lang kahit anong sulyap kay Cressia. “Iyon lang po ba, Mr. Morreti?” tanong ni Cressia. “Oo.” “Sige po, pakihintay nalang po ang order ninyo,” ani Cressia saka umalis sa harapan ng costumer.

Mahinang bulong niya, hindi pa rin maalis ang ngiti sa kaniyang maputla at may sugat na labi. Ngumuso ako at tumingala sa kaniya. Makinang ang kaniyang asul na mata, mahahalintulad ito sa bituwin na gustong makipag sanib sa asul na karagatan. Pagkatapos ng tahimik, payapa at mahabang yakapan ay niyaya niya na akong umuwi. Paglabas namin ng mini garden ay namula ang aking pisngi dahil sa palakpakang bumungad sa amin.

madiin at puno ng authority ang boses ni soulmate ko daw. Eh I don't know his name eh! The man at the door chuckled and winked at me before looking at my so-called soulmate. "Then kill me." What's going on? Tumaas ang kilay ko nang makita ko ang precious bag ko sa sahig. I felt my anger rise up. Bakit nasa baba ang bag ko?!

Ayoko talagang sumama sa una. Hindi dahil wala akong pakialam, kundi dahil ayoko lang talaga makasama si Zeke Montemayor nang matagal. May kakaiba sa kanya. Hindi ko maipaliwanag, pero parang may tinatago siyang hindi ko pa nakikita. Pero nung binanggit niya yung medicinal garden… “Marami kaming rare herbs doon,” sabi niya casually, habang naglalakad kami palabas ng main house. “Some of them are not even available in the market.”