Dark Winter Novels & Stories

Napakagarbo ng kalooban ng lumang kubo. "Ang ganda rito sa loob kaso puro black at gray lang ang kulay." Tama si Heart. Mula sa sofa set nito hanggang sa mga bulaklak sa vase ay naglalaro sa itim at abo ang kulay. Nakapagtataka ring napakalinis dito sa loob kahit pa walang tumatao. "Eerie," bulong pa nito. "Cal, may heater roon. Sindihan mo," turo ko sa kanang bahagi ng bahay. Bakas sa mukha niya ang takot at kaba kaya napagdesisyonan kong samahan na lamang ito.

Asha took a cold shower, dinamdam niya ang lamig nito at hindi na ininda ang pananakit ng katawan niya. That nightmare, so hunting her everynight. Kahit anong gawin niya ay hindi pa rin iyon nawawala sa isip niya. She just keep on dreaming about it pero ang epekto nito sa kanya ay ganun pa rin. Nanginginig sa takot at pangungulila. Ito ang dahilan kaya mas gusto niyang natutulog sa umaga kaysa sa gabi. Mas panatag siya sa lugar na maliwang kaysa sa madilim, pero may pagkakataon ding nagugustuhan niya ang pakiramdam na nasa madilim na lugar.

Nakita niyang sumakay si Janine sa kaniyang kotse kaya mabilis din siyang sumakay sa kaniyang kotse. Mabilis niyang sinarado ang pinto ng sasakyan dahil sa sobrang lamig. " Magpapakamatay ka ba? Matalino ka diba at alam mong nakakamatay ang ganito kalamig kapag nag tagal ka ng ganito. Papikit na yang mga mata mo pag dating ko. " Sabay bato sa kaniya ng pang doble. " Pumunta ka na ng hotel at matulog ka na dun. Baka mamatay ka pa dyan."

saad nito at hinalikan sya muli. Sa pagkakataong yun, ay wala ng nagawa pa si Stella kung hindi ang bumigay na rin. Basa na silang dalawa dahil sa malakas na agos ng tubig. Bumaba ang labi ni Erik sa leeg nya at doon ay unti-unting inalis nito ang suot nyang damit. Inihiga sya nito sa malaking bato at doon ay walang sawang kinain ang kanyang pagkababae. Panay ungol ang naging tugon ni Stella dahil doon. Pinakatitigan sya ni Erik at muling sinakop ang labi nya. Ilang saglit lang ay bumangon si Stella dahil malamig sa pakiramdam talaga. Umahon sila sa tubig at magkahawak pa ang kamay na tumatakbo patungo sa kumbento. Pinulot ni Stella ang nabitawan nyang flashlight at dahan-dahan na pumasok sa

Nagawa na bang tumira rito ng kakambal niya? "Is what I'm seeing real? you are amazed at what you see, as if you haven't here, Dane," malamig ang boses na sabi ni Dark mula sa aking likuran. Tiningnan ko siya. "Because I'm not Dane you're looking for," mariin kong sabi. "Are you still going to insist that you are not, Dane I know?" "Oo! Gagawin ko 'yan ng paulit-ulit kasi hindi talaga ako ang hinahanap mo!" sigaw ko sa kanya.

Dali-daling kinuha ko ang aking cellphone. Mas lalo akong nagimbal nang makarinig ng ilang pagsabog. Oh, gosh! Naghahanap ako nang exit door. Pero wala akong makita. Nakarinig na naman ako ng ilang mga pagsabog, sunud-sunod iyon. Damn it! Nanlaki ang mga mata ko nang tila may apoy na papalapit sa kinaroroonan ko. What the, dali-daling binuksan ko ang exit, at sumalubong sa akin ang maruming parang drainage. Huli na nang tamaan ako ng apoy at sumalpok ako sa maruming lugar. Saka ako nilamon nang kadiliman. Kung katapusan na ito nang buhay ko, sana huwag na lang akong magising pa. 2 Months later.......

Matapos makasakay sa yati kasama ang halos dalampong tauhan ay dahan-dahan na itong umandar at maya-maya lang ay umusad na ito paalis ng pribadong daungan na iyon. Nang makalayo na ang yati, ay nagsialisan naman ang mga natitirang kalalakihan sakay ng mga sasakyang nakaparada malapit sa pantalan. Sa top deck naman ng lumalayag na yati, ay makikitang nakatayo si Dom dito habang nakatingin sa malayo kahit na purong kadiliman lamang ang makikita sa banda roon. Hindi niya alintana ang malamig na simoy ng hangin na tila yumayakap sa kaniyang buong katawan dahil maliban sa iniinom na whiskey ay napakalalim din ng kaniyang iniisip. Ang ekpresyon ng kaniyang seryoso at madilim na mukha ay tila ba re

Siya lang ata ang nakita kong nagpopropose ng kontrata sa tabi ng gate. “This. . . This contract is too heavy, Amalia. This is kinda. . . Uhm, nevermind.“ wika niya; malamig pa rin ang boses. Pinaglihi ba siya sa yelo at snow? Bakit ang cold niya? “Ano ka ba, Sir! Sabihin mo na, para ka namang others!“ medyo napalakas ata ang pagkakasigaw ko noon dahil maging ang mga kapitbahay namin ay nakatingin na sa akin.

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

"Tita please, give me another chance. Pangako, babawi po ako kay Alas." "Huwag kang mangako, Jela. Gawin mo na lang at sana'y sa paraan ng pagbawi mo sa kanya ay maibsan no'n ang bigat ng kanyang kalooban." Anang ginang na sinundan pa ng malalim na pagbuntonghininga. "Siya nga pala, lahat ng regalo namin sa'yo ay naroon na saiyong silid, maliban sa regalo ni Alas na hindi ko alam kung saan niya na itinago. O baka nga isinama niya na 'yon sa mga ipinamigay niya."