Dear Diary Tagalog Novels & Stories

Kaya pala tungkol sa kasal ang ginawang topic ni Mariza noong pumunta kami sa Tagaytay! "I'm serious. Masyado ng matagal ang taon na nagkahiwalay kami. Panahon na siguro para sumaya na kami. Alam ko ang pinapasok ko. Kung iniisip ninyo kung kaya ko ba siyang buhayin. Oo! Kaya ko! Mayroon na akong sariling business at mahal ko siya." Mukhang seryoso talaga siya kay Angel. Sana all!

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

Agad kong kinuha ang diary nito na lagi kong dala dala dahil kapag may oras ako, binabasa ko ito. Dear Diary, I never thought that I'll end up a life like this--I mess up. It's been two months since that night with the stranger and I found out that I was carrying our baby. Oo, nagbunga ang gabing iyon--and I was like the happiest yet miserable. I am so happy dahil sa buhay na nasa sinapupunan ko, dahil magkakaroon na ng pag-asang maging kompleto ang buhay ko---

Landro magbihis kana kaya para makapagalmusal na tayo" "hindi ako nakakaligo Love tara na sabay na tayo." Pagkatapos namin maligo, bumaba na agad kami at Nagalmusal na. "Love may aasikasuhin ako ngayon, baka gabihin ako ng uwi, not sure baka lang" "Si Landro, pero pwede mo bang ipahiram muna saakin ang Diary?" "Wag na Love baka maabutan na naman kitang umiiyak"

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

Mira POV “Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin. “Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”

Jealous Nagising ako sa malamig ng hangin na dumarampi sa aking pisngi. The sun was already rising from the ground, the sweet humming birds and the cold ocean breeze greeted me. Sinulyapan ko ang brekfast na nasa side table, kung saan may naka ipit doong isang maliit na note na may kasamang pulang rosas. Naglakad ako patungo sa may veranda at binasa ang sulat na naka lakip doon.

saad ko habang ang aking luha ay ayaw magpaawat. Nanlalabo ang aking paningin ngunit ramdam ko ang mga ngiti nila sa akin. "Utang na loob ko sa inyo ang padalawang buhay ko. Huwag kayong mag-alala, pagbubutihan ko ang aking ensayo kasama kayo."

Napalunok siya ng laway. Humakbang siya at itinapak ang kanang paa sa unang baitang. Hindi niya napansin na natungkab na pala ni Manong Jerry ang tabla kaya lumusot ang paa niya sa ilalim. Buti na lang walang pako roon o alinmang matulis na bagay para sumugat sa balat niya. Pero may naramdamang siyang kakaiba. Inalis niya ang paa at bumungad sa kanya ang isang kulay brown na bagay na hugis kuwadrado. Dinampot niya ito, isang notebook. Balot na balot ito ng makapal na alikabok. Hinipan niya at winalis-walis ng kamay ang dumi bago niya nabasa ang nakasulat sa pabalat nito: Diario del Padre Mauricio Espejo.

Isang leksyon na di nito makakalimutan. Humiga ako sa kama ko. Ang dami kong iniisip, di ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising ako kinaumagahan na para bang may ingay sa labas ng kwarto ko. May sarili kasi kusina ang condo ko. Para na din itong bahay. Agad akong pumunta sa banyo para maghilamos, mamaya na lang ako maligo. Lumabas ako, kumunot ang noo ko nang makita ang isang maleta. I know that maleta, dali-dali akong pumunta sa kusina at nakita ko ang barkada ko doon na sobrang gulo.