Dear Mama Letter Tagalog 소설 & 이야기

Biglang lumiwanag ang ekspresyon ng mukha ko dahil do'n. "Salamat,Tita! 'Yon na nga ang gagawin ko!"masaya kong sabi at kaagad nagtungo sa itaas para sumulat. I'm sorry kung sa letter lang ako nakapagpaalam sa 'yo.Gusto na kasing makita nina Mama at Papa si Lance at hindi na sila makapaghintay.Gusto ko rin naman silang pagbigyan kahit ngayon lang.H'wag kang mag-alala,nagtago na sa malayong lugar si Brando ayon kay Mama dahil pinaghahanap na siya ng pulisya.Kung sakali man na mabasa mo 'to,sumunod ka na lang sa 'min sa probinsiya.Miss na miss ka na namin ni Lance.Hihintayin kita ro'n.Marahil ay dalawang araw ang itatagal namin do'n.I miss you so much and I love you.

kita ko ang pag kinang ng mata ni papa ng banggitin nito si mama "When I was young, I used to be the player. Pero nung nakilala ko ang mama nyo, everything changed. She's a game changer" papa caress my hand where my dextrose are "She's very gorgeous, ka mukang kamuka mo ang mama mo, she always smile even she's not okay. Napaka busilak ng puso nya, lahat ng bagay na makaka buti sa lahat ay ginawa nya, that's why don't understand, bakit sa dami ng napaka sa mang tao, sya pa diba?" ito ang unang beses ko na makita si papa na mag kwento tungkol sa bagay na nag papahinga sa kanya

Lumambot ang ekspresyon ni Ninong Chandler, ang matitigas na linya sa mukha niya ay napalitan ng nalumanay na ekspresyon. "Alam kong hindi maganda yung unang pagkikita natin kagabi," pagpapatuloy niya sabay pakawala ng mahinang buntong-hininga. "Matalik na kaibigan ko ang papa mo at nagtiwala siya sa akin para alagaan at gabayan ka. I only want what's best for you, I hope you understand that." Nakatitig lang ako sa kanya, naninikip ang lalamunan. Muntik na akong paniwala sa kaniya.

"Mama..." Ngayon, natawa na nang malakas si Ann at mahinang pinisil ang pisngi ni Rence. "Ikaw talaga. Ulitin ni Mama. Eto si letter B. Tapos sa Tagalog, ‘bi’ ang bigkas sa kanya. Para silang ikaw. Ano ang name mo nga?"

What's the meaning of this? “Ma? Bakit mo ako tinatawag na Mama? Hindi naman kita anak ah?” pilosopong tugon ni Mama. “Ma, soon magiging manugang nyo na rin po ako kaya ngayon pa lang Mama na ang itatawag ko po sa inyo.” tila proud at masaya pang tugon ni Sir Angelo. Halos malaglag na lang sa sahig ang mha mata ko sa paulit - ulit na panglalaki niyon dala ng pagkabigla.

" Tawagin mo ang papa mo,upang ma-iligtas ko ang mama mo!''' Okay lang ba sayo iyon karra?'''

sagot ko "Okey Wait for me... pupunta ako ngayon dyan" pagpapaalam ni mama sabay end call, isang malalim na buntong hininga nalang ako. 'hay ano na naman problema ni mama' tanong ko sa sarili.

“Po, Mama?” “Tandaan mo na mahal na mahal kita, ah?” Lihim akong humikbi at ibinaba ang aking baba sa balikat niya kasabay ng paghigpit ng yakap ko sa kaniya. “K-Kahit sino pang Mama o Mommy mo, t-tandaan mong ako ang pinaka-nagmamahal sa ‘yo, huh? M-Magiging sad ako kapag… hindi mo na ako maging l-love.”

Dali-daling kinuha ni Papa ang kamay ni Mama at marahang pinisil iyon. "...nagising kami ng Papa mo na walang maalala. Kilala namin ang isa't-isa, subalit ikaw...h-hindi ka namin maalala. W-wala ka sa alaala namin." Isa-isang pumatak ang mga luha sa mata ni mama. Tila napakasakit ng tagpong iyon para sa kanya. Kahit sino naman siguro. Namalayan ko nalang ang sarili ko na umiiyak na rin pala.

sagot ko habang nakayakap ako sa kan’ya. “Anak! / Tita Meg! / Tita Ganda!” sabay lumabas sina mama at ang mga pamangkin ko na nandito pala’t kaagad ko silang tinakbo at yinakap. “I miss you, anak,” sgad na sambit ni mama noong nagkayakap na kami. “May kunting pasalubong po ako, ma. Kayo na po bahala, magpapahinga lang po ako.”