Deception Quotes Novels & Stories

nakuha ko pa talagang magsinungaling kahit na halatang-halata naman talagang iniiwasan ko nga siya. “Don’t lie to me! Please, if we have a problem then let’s talk about it. Hindi natin maaayos iyon kung iiwasan mo lang ako.” Kanina pa siya ‘we’ ng ‘we’ eh ako lang naman ‘tong may problema. “Hindi nga kita iniiwasan,” pagkukumbinsi ko pa sa kaniya, “pumasok ka na sa loob dahil alam kong napagod ka sa trabaho.”

He said making my eyes roll. "That's funny, next." Sarcasm filled my voice. I heard him sigh. "Can we talk without fighting?" Mababa ang boses niyang tanong sakin. Huminga ako ng malalim tsaka ko siya hinarap. "FYI hindi kita inaaway." "But you are sarcastic everytime you open your mouth," sagot niya sakin. "Kase pang bobo ang mga tanong mo, at isa pa kung ayaw mo ng away i-uwe mo na kami Neon."

"Na nagsisisi akong iniwan kita? Na gabi-gabi akong hindi makatulog dahil iniisip ko kung ano ang mangyayari kung hindi ako umalis? Na hanggang ngayon, sinusubukan kong kumbinsihin ang sarili ko na tama ang naging desisyon ko?" Bahagyang lumawak ang mata ni Anthony sa mga salitang iyon, ngunit mabilis din niyang ibinalik ang kanyang kontrolado at malamig na ekspresyon. "Kung iyon ang totoo, bakit hindi mo kayang sabihin sa akin ng direkta? Bakit kailangang magtago ka pa sa likod ng mga pilit na rason?" Napakagat-labi si Khate. "Dahil hindi lahat ng totoo ay kailangang sabihin pa, Anthony. Minsan, mas mabuti nang hindi malaman ang buong katotohanan."

Malamang na hindi siya maka-arte nang maayos at baka nga kung ano pa ang magawa niya sa mga ito. Magpapalit na sana siya ng suot pero laking gulat niya ng may mga reporters na nagsulputan sa harap niya. "Ms. Silver, ikaw ba ang babae sa video?" Napakunot ang noo niya sa tanong ng isang reporter. Video? Ano ba ang sinasabi ng mga ito. "Ms. Arcelli Silvers, totoo bang may boyfriend ka na at nalaman mong niloloko ka niya?"

"Huwag ninyong hayaang ang inggit, galit, o kasinungalingan ang magdikta ng inyong pagkatao." "Dahil sa huli..." "Lumalabas pa rin ang katotohanan." "And when it does..." "It's not the truth that destroys a person." "It's the lies they chose to live by." Tahimik ang buong venue. Ilang segundo ang lumipas bago nagsimula ang malakas na palakpakan. Hindi dahil sa posisyon ko. Hindi dahil sa pangalan ko. Kundi dahil sa mensaheng nais kong iwan sa lahat.

I can hear the crickets as I wait for Deon's answer. "Ara, siya ba talaga ang paniniwalaan mo? Sa tingin mo ba talaga ay papatayin ka namin after all this time?" He asked in disbelief and facepalmed. Oo. Hindi ako madaling magtiwala. Lalo na kung alam ko na sa simula pa lang 'yong katotohanan. "Tama nga si Leon, sinungaling ka." "Ara, Leon is the liar! Pagkatapos ng ginawa niya sa 'yo, kami 'yong-"

Na dapat ay walang halong kasinungalingan ang sasabihin ko. I didn't say any words. Pakiramdam ko ay patas lang kami. Hindi ko sinabi sa kaniya na pinagbabawalan na ako ng Mommy niya, at hindi niya naman sinabi na ayaw pala sa akin ng Mommy niya! Actually, his deception was worse than mine, because from the start he had made me believe that his mother was willing to help willingly, when the truth was completely different. "Immanuel, you're not doing well in the company. Alam 'yan ng babaeng 'yan!"

I reached my breaking point. The betrayal, ridicule, and shameless display of their relationship became too much. My chair screeched against the floor as I stood up, catching everyone's attention. "I hope everyone has a wonderful night," I said. "Obviously, you have found better company, and bagay talaga sa inyong magsama lahat, pareho ng mga ugali at parehong marumi. Paano kaya nakaya ng konsensiya niyong sabihin ang ganiyan habang nandito ako? Do you want me to elaborate na hindi kayo grumaduate ng college kung hindi dahil sa'kin?"

Alam niya ang bawat kilos ko. Alam niya kung paano ako magsalita. Alam niya kung paano ako ngumiti. Alam niya ang mga bagay tungkol sa akin na kahit ako minsan ay hindi napapansin. But people can be deceived. Especially when they are desperate to believe something. At kung may isang bagay na alam ko tungkol kay Marian, iyon ay ang pagiging mapanlinlang niya.

"You're a fraud, a liar, a manipulator. You've spent the entire day pretending to be something you're not. You're a charlatan, a con artist, a fake." Damon, his face pale, his eyes wide with fear, stared at her, his silence a testament to the truth of her words. He knew that he had been playing a role, a role that was necessary, a role that was painful. But he also knew that he was a fraud, a liar, a manipulator. He had been caught in his own web of lies, his carefully constructed facade crumbling beneath the weight of his own deceit.