Declamation Piece About Student Life Novels & Stories

Bagay na ikinatakha agad ng dalaga pero ikinanliit rin ng mata nang makakita ang dalaga ng maliliit na marka sa punong iyon. Kaya naman mas lumapit na ito at nakita ang halos punong listahan ng mga pangalan na nakaukit sa katawan ng punong ito. “Those are the names of students I hurt when I was at your age. I am one of the deliquent students in this Akademia. I used to fight different clusters to prove my strength. Declaring war so that if I defeated them. I can become the most powerful student at our batch.”

He patted my shoulder once. "Normal lang 'yang nararamdaman mo. Pero tama si Cly, just be yourself, and everything will fall into place. Just treat them like your customers. You don't need to convince them. Just prove to them what you have studied and researched. Nabasa ko na ang sa 'yo at maniwala ka, you have the potential to be the best thesis awardee," si Deukalíōn. Mas lalo tuloy akong kinabahan sa sinabi niya. Best thesis awardee? In my dreams!

Biglang suhestiyon ni Jessica. "Hah! Over my dead body!" Galit na sabi ni Kara. Walang paraan na yayain niya ang nerd na 'yon na sumayaw. Masisira ang reputasyon niya bilang isang sikat na artista! =============================== Ilang linggo ang lumipas... Naghahanda na ang mga estudyante para sa graduation ceremony kinabukasan. Magma-march din si Kara bilang isang "special student."

Sana mali ang hinala niya. “This constitution gives you the chance how to become a better person and not to brag anyone. Please, don’t waste that,” seryosong wika nito. Tahimik ang lahat at seyosong nakikinig sa sinasabi ng dean. “Office of the Mayor, gives an ultimatum to those student. Mrs. Elena also gave us a warning letter from our mayor. To those students who do the same to his or her peers are subject for scholarship cancellation.”

Bulong na lang niya na tinangunan naman ng counselor. “I’ll send an invitation for my upcoming personal event this coming Saturday. Everyone is invited and I want it to be announced. Lahat ng estudyante ay pwedeng pumunta. If you don’t have any word, I think I better go. I’ll get my girl for now and fix this mess first before I’ll send her back to her classes again.” Pormal na pormal pa rin na dikta ni Drear kaya naman napakurap na siya.

Sa props at decoration ay maniningil kami para doon sa mga HUMSS student na natira at hindi napili para makilahok para sa preparation at operation. Mayroon na agad nakaatas na booth sa amin; confession, photography, at art booth. Ako ang naatasan para sa pangunahan ang confession booth at kami na ang bahala sa gimic na gagawin namin. I raised my hand when an idea popped in my mind. Agad na tumango sa direksyon ko ang teacher. I stood and voiced out my idea.

“Natuwa na ako sa panlilibreng ginawa mo sa amin, Declan. Hindi ko na matatanggap ang bagay na ito.” Napakatalino, napakadiskarte at gusto ng lahat ang estudyanteng katulad ni Delcan. Nagawa niya ring maalala na Teacher’s Day ngayong araw kaya nagawa nitong maghanda ng regalo para sa kaniyang guro. Pero maraming mga estudyante ang nakatingin kaya hindi naging kumportable si Katherine na tanggapin ang regalo sa kaniya ni Declan.

Hindi ako dapat umiyak dahil nasa school ako at ayaw kong isipin nilang mahina ako, pero unti-unti nang may nabubuong butil ng luha sa mga mata ko. The thought of leaving the school once again and dissapointing my mom scares me the most. Hindi maari ito, ayaw kong sumama sa tatay ko! I want to stay here... but how? "I think you should let the students to go home. We don't want to start a commotion lalo pa't nasa mataas na section kami at graduating. Makakasira rin ito sa image ng school, Head Master. As a Student Council President, I'm begging you. Please talk to the suspect in private," rinig kong sabi ni Claude sa kausap niya na mukhang ang Head Master.

Tinalikuran ko na siya at nagsimula na kaming magbuklat sa mga gamit nila. “Sinabing huwag nyong pakialamanan yan eh. Nasan ang dean niyo?!!” sigaw niya nanaman. “Nandito ako, anong kaguluhan to?” rinig kong saad na rin ni Dean. “Anong estudyante ba kayo meron dito?! Mga walang respeto!” galit na galit niyang sigaw. Nilapitan ko naman siya saka malakas na sinuntok.

Agad na namula ang kaniyang mga mata at napuno ng luha ng kahihiyan. "Ikaw na estudyante mula sa ibang department, hindi ko alam kung bakit ka nagpapakalat ng mga maling balita at malisya tungkol sa akin," seryoso at mariing sabi ni Prof. Leo. "Ngunit titiyakin kong makakarating ito sa dean at haharapin mo ang kaukulang pananagutan sa batas ng university. Ang bawat estudyanteng narito ay maaaring maging saksi ko!"