Romans & histoires Declamation Piece About Student Life

Nilibot ni Yenna ang paningin at nakita niya ang mga students na nakangiti at masayang nakatingin sa harapan habang nag sasalita ang emcee. "This is a much awaited event in every student’s life, as it gives the returns to the efforts put in by the students throughout their academic endeavor. Say goodbye to the comfortable and secure life within college walls." Tumingin muli si Yenna sa unahan sa nag sasalitang emcee. "Get ready to march to the beat of your new journey! Today is the day full of joy, the day about pride and accomplishments." Pagtapos nito mag salita ay tumugtog na ang opening song nila.

Pero sa itsura ng mga bagay ngayon, pareho lang silang klase ng tao! Nagkamali ako ng tawag! "Bakit wala kang sinasabi kung dati mong kaklase? Natahimik ka na ba? Napakaganda mo noong mga araw ng ating unibersidad, kahit na hawak mo pa ang posisyon bilang presidente ng student council. Ano sa palagay mo ang sasabihin ng dean at mga lecturer kung malalaman nila na ang isang estudyante na mahusay sa karakter at mga grado ay naging ex-convict pagkatapos ng graduation?"

Pero kahit ganun hindi mahihirapan ang dalaga lalo't masipag ito mag working student . ''sayang naman..Isang tao kalahati nalang gragraduate kana '' Pilit na ngiti nalang ang sumilay sa kanyang labi kahit gusto na niyang ilabas ang namumuong luha sa kanyang mga mata . '' may next time pa naman Dean hindi naman siguro aalis ang paaralan na ito ''

“Hindi ako makapaniwala.” “Why?” tanong niya. “Nandito na naman ako,” sabi ko. “Akala ko tapos na ang part na ‘to ng buhay ko.” “Nothing is ever really finished,” sagot niya. “You just pause.” Napangiti ako. “Hindi ka ba napapagod kakapilosopo?” Ngumiti siya ng kaunti. “Only when needed.” Naglakad kami palabas ng campus. Sa gilid ng walkway, may grupo ng mga estudyanteng nagtatawanan. May nag-aalok ng flyers, may nagre-recruit para sa orgs. Saglit akong huminto.

"I just informed you kung ano ang nangyayari sa department ninyo ngayon... Baka kasi hindi mo alam na may mga activities sa University na kailangan mong attend-an... Next month, magiging busy ang department ninyo siguro... The pageant I am talking to happened to be one of the activities under any department that needed attendance and attention from a student like you..." "Ah..." nasambit ko na lang sa lumusong na hiya sa dibdib ko. "Okay po... Sorry kung medyo natangahan ko." "Ang alin?" Akala ko pasasalihin na niya ako sa pageant, eh! Sinabi niyang maganda ako kaya ako naman itong si gaga na napa-assumed bigla! "Wala ho... A-attend po ako ng mga activities sa department namin at kahit pa sa

Nakinig lamang ako sa pagkukwento ni Declan. "Not until, sumabog ako noong college ako. Hindi kasi nila ako pinayagan for our retreat. Ayun, sinabi ko sa kanila lahat ng hinanakit ko sa buhay. Sinabi nila sa akin na noong baby daw ako ay muntik na akong mawala sa kanila because I'm sick. Kaya ganoon na lamang daw nila ako alagaan. Doon ko rin narealize na I'm so lucky to have them." Napangiti rin ako sa kanya.

kilala naman ako ng mga ito, pero hindi ko naman sila kilala and that's useless. "Attention, students! Since first day natin ngayon ay magkakaroon tayo ng free day. You can do whatever you want to do here, except sa pag-iinuman, okay? That doesn't mean na nasa legal age na kayo ay maaari na kayong uminom ng alak dito. That's prohibited here, understood?" paliwanag ng professor namin dahilan upang maghiyawan sa disappointment ang mga estudyante rito. "Magkakaroon na tayo ng mga activities bukas kaya sulitin niyo na ang araw na ito. That's all, enjoy your day." Matapos ng announcement ay naglakad na siya papunta sa kaniyang cabin. "Nakakainis naman si Prof, ang kill joy!" narinig kong sambit n

Malapit na ang finals namin kaya paniguradong magsusunod-sunod ang pagpuyat ko. Mag-a-attendance lang ako mamaya at uuwi na. Para ’pag makatulog ako ng kahit dalawang oras ay tatapusin ko agad ang ginagawa kong floor plan para sa Design 5 class namin. "Good afternoon, students," panimula ng aming Dean sa harap. Siya ata ang magsisilbing emcee ngayon. "Today, we are privileged to be joined by a man whose work speaks of precision and innovation. And I hope you will pay close attention to what he will say, as he may also ask questions. Please do not put me in an embarrassing situation.."

Tumayo siya sa harap ng auditorium at sinabi sa mga estudyante, “Sa ilalim ng pamumuno ko, magkakaroon ng mga pagbabago, kabilang ang pagkakaroon ng mapagkaisang kapaligiran ng mga estudyante. Hindi tulad ng mga nakaraang taon, mas madalas nating makikita ang isa’t isa sa mga pagtitipon.” Nagpalakpakan ang mga estdyante ng tapusin ng bagong Vice President for Academic Affairs ang speech niya. Kasunod nito, ang dean naman ng College of Business ang kumausap sa lahat. “Dahil nagtipon tayong lahat dito,” simula niya, “gusto namin gamitin ang pagkakataong ito para kilalanin ang mga top students. Kapag tinawag ang pangalan ninyo, pakiusap umakyat kayo sa entablado at tanggapin ang certificate.”

Ganito kami kasaya na sa wakas ay mga degree holder na kami. College life is one of the worst part of my life as a student. Hindi naman ako bobo, sadyang nakakalusaw lang ng braincells sa dami ng gagawin. Kaliwa't kanang ipapasa. Reporting doon, exam at quiz dito, roleplay dito, sayaw diyan. Hays! Basta ang dami kaya deserve naming magsaya ng matagal dahil after this, back to normal na naman. Well, we don't have any plan yet.