Declamation Piece About Student Life Novels & Stories

Pero sa itsura ng mga bagay ngayon, pareho lang silang klase ng tao! Nagkamali ako ng tawag! "Bakit wala kang sinasabi kung dati mong kaklase? Natahimik ka na ba? Napakaganda mo noong mga araw ng ating unibersidad, kahit na hawak mo pa ang posisyon bilang presidente ng student council. Ano sa palagay mo ang sasabihin ng dean at mga lecturer kung malalaman nila na ang isang estudyante na mahusay sa karakter at mga grado ay naging ex-convict pagkatapos ng graduation?"

Pero kahit ganun hindi mahihirapan ang dalaga lalo't masipag ito mag working student . ''sayang naman..Isang tao kalahati nalang gragraduate kana '' Pilit na ngiti nalang ang sumilay sa kanyang labi kahit gusto na niyang ilabas ang namumuong luha sa kanyang mga mata . '' may next time pa naman Dean hindi naman siguro aalis ang paaralan na ito ''

Ngumuwi ako. "GOODMORNING STUDENT!." Tumingin ako sa stage at tumambad sa akin ang dean na nag sasalita. Umingay ang mga tao. Halos mabasag ang eardrums ko sa sobrang lakas ng tili nila. "I'VE JUST WANT TO ANNOUNCE TO ALL OF YOU THAT WE WILL HAVE A UPCOMING ACQUATANCE PARTY, AND UPCOMMING INTRAMS SO STUDENT YOU'LL SHOULD BE PREPARED ON OUR EVENT THIS COMING WEEK AND MONTH, THANK YOU."

“Hindi ako makapaniwala.” “Why?” tanong niya. “Nandito na naman ako,” sabi ko. “Akala ko tapos na ang part na ‘to ng buhay ko.” “Nothing is ever really finished,” sagot niya. “You just pause.” Napangiti ako. “Hindi ka ba napapagod kakapilosopo?” Ngumiti siya ng kaunti. “Only when needed.” Naglakad kami palabas ng campus. Sa gilid ng walkway, may grupo ng mga estudyanteng nagtatawanan. May nag-aalok ng flyers, may nagre-recruit para sa orgs. Saglit akong huminto.

"I just informed you kung ano ang nangyayari sa department ninyo ngayon... Baka kasi hindi mo alam na may mga activities sa University na kailangan mong attend-an... Next month, magiging busy ang department ninyo siguro... The pageant I am talking to happened to be one of the activities under any department that needed attendance and attention from a student like you..." "Ah..." nasambit ko na lang sa lumusong na hiya sa dibdib ko. "Okay po... Sorry kung medyo natangahan ko." "Ang alin?" Akala ko pasasalihin na niya ako sa pageant, eh! Sinabi niyang maganda ako kaya ako naman itong si gaga na napa-assumed bigla! "Wala ho... A-attend po ako ng mga activities sa department namin at kahit pa sa

Matangkad at katamtaman ang katawan niya oo, pero hindi talaga niya gustong magsasali sa kung ano-ano hanggang sa isang araw. “For the students, especially boys. Pumunta na kayo rito sa gymnasium. Pipili na kami sa bawat STP’s Elements, lalo kayong mga baguhan, freshmen’s student!” biglang anunsyo sa speaker na hindi niya alam kung saan nakalagay. Nataranta pa siyang nagmemeryenda sa cafeteria noon at aanga-angang sumunod sa mga nagtatakbuhang estudyante.

But at least I am already a twenty-five year old guy and have a stable life. I’m no longer a child like them who is still at school and learning to become an adult person. Right? At kung lalandi man ako sa iba ay hindi rito sa paaralan. “We don’t need that, students. Makikilala ko naman kayong lahat sa recitations and attendance.” napangisi ako sa sarili nang mabanggit ko ‘yon.

namangha rin sila nang nakita nila 'yon. Same days keep rolling. Same routine: Practice. Relaxing. Enjoying the remaining college days with friends. Repeat. Dumating din ang araw na in-announce ang mga special awards and laudes. Siyempre, hindi ako kasali. Irregular ako. Kahit na bumubulusok ng uno ang grade weighted average ko, hindi talaga puwede ang Laude sa akin. Isa sa mga bagay na pinanghihinayangan ng mga kaklase ko. Pero ako, wala naman talaga akong pakialam kung may makuha ako o wala. Ang importante kasi rito, guys, na makapagsuot tayo ng itim na toga, makapaglakad sa stage para makuha ang diploma, at mapasalamatan ang mga magulang at ang mga nagpa-aral sa'tin, 'di ba? That's exactl

Malapit na ang finals namin kaya paniguradong magsusunod-sunod ang pagpuyat ko. Mag-a-attendance lang ako mamaya at uuwi na. Para ’pag makatulog ako ng kahit dalawang oras ay tatapusin ko agad ang ginagawa kong floor plan para sa Design 5 class namin. "Good afternoon, students," panimula ng aming Dean sa harap. Siya ata ang magsisilbing emcee ngayon. "Today, we are privileged to be joined by a man whose work speaks of precision and innovation. And I hope you will pay close attention to what he will say, as he may also ask questions. Please do not put me in an embarrassing situation.."

Tumayo siya sa harap ng auditorium at sinabi sa mga estudyante, “Sa ilalim ng pamumuno ko, magkakaroon ng mga pagbabago, kabilang ang pagkakaroon ng mapagkaisang kapaligiran ng mga estudyante. Hindi tulad ng mga nakaraang taon, mas madalas nating makikita ang isa’t isa sa mga pagtitipon.” Nagpalakpakan ang mga estdyante ng tapusin ng bagong Vice President for Academic Affairs ang speech niya. Kasunod nito, ang dean naman ng College of Business ang kumausap sa lahat. “Dahil nagtipon tayong lahat dito,” simula niya, “gusto namin gamitin ang pagkakataong ito para kilalanin ang mga top students. Kapag tinawag ang pangalan ninyo, pakiusap umakyat kayo sa entablado at tanggapin ang certificate.”