Del Rio's Selfless Wife の小説・ストーリー

Dali-dali akong bumaba ng hagdanan at sakto namang pagbaba ko ay bumukas ang pintuan. "Hon," bati ko nang salubungin siya sa pagpasok sa may pintuan. "You're just in time. Nagluto ako ng hapunan," sambit ko na may hilaw na ngiti matapos yumakap sa kaniya. Rico is like the older version of Drake, except for the fact that Rico doesn't look his age. My husband actually looks younger, and most of the time, they are mistaken to be brothers.

Ngunit kung hindi pa rin magiging sapat kay Esteban, baka magalit pa siya sa pamilya Del Rosario. Sa oras na iyon, isang babae na may katamtamang edad ang nagsalita, "Ako na lang." Siya si Handrel's ina. Sa puntong ito, galit na galit siya kay Esteban, pagkatapos ng pagkasira ng braso ng asawa niyang si Julio Araza. Pero alam niyang hindi kayang magsalita ni Domney Del Rosario, at anuman ang galit niya, walang silbi. Kaya't kahit na may galit siya, nagdesisyon siyang ipagtanggol ang anak at tiyakin ang kaligtasan ni Handrel.

Sobrang ganda niya. "You're so beautiful," I said and she chuckled then started her vow. "I, Eizzrie Yuki Sandoval, is taking Dyrus Quent Mercado as my husband. I promise to cherish him forever. I promise to tell him all my doubts so we can provide for each other. I swear that I will be the best wife she will need and want for as long as we live," Eizz said with a shaky voice. Nakikita ko na ang nagbabadyang luha sa kaniya kaya agad ko itong pinunasan at nginitian siya.

At nakita ko rin si ate Dehlia na sinasalubong ang dalawa. Tatawagin ko na sana si Rico nang marinig ang sinabi ng kasama niya. "Is she your wife?" patukoy nito kay ate Dehlia. Biglang uminit ang ulo ko lalo na no'ng makita ko ang pag ngiti ni ate Dehlia na para bang siya nga ang partner ni Rico. "She's just my sister. I'm Rico's partner, girlfriend, the mother of his child, and his wife. Whatever you call it, I'm his sweetheart." Sabi ko nang nakangiti habang papunta sa gawi nila.

The Serrano Family—they’re silent now, but silence often precedes a storm. "What are you thinking?" Naputol ang pag-iisip ko nang marinig ko ang malalim na boses ni Rome. Nakita ko siyang nakatayo malapit sa akin, ang mga mata niya’y puno ng pagmamalasakit. "Stop thinking about them. I am very proud of you, wife. Your charity was successful." Napangiti ako, kahit pa may bigat sa puso. "Thank you, husband. I appreciate it," sabi ko, ngunit alam kong nararamdaman niyang hindi pa rin ako lubos na mapanatag.

Malapit na kami sa hospital, dadaan lang kami ng intersection, at alam ko na iiwan niya na ako para puntahan ang babae niya. “It's your fault anyway, you can't satisfy me even a little.” he said in a cold voice Mas lalong bumigat ang nararamdaman ko “Huwag mo 'ko iiwan. Lucian, please...” I begged He glared at me when I started clinging to him “Stop it Adeline—” Unexpectedly, when we reached the middle of the intersection. A loud beep of three vehicles approaching our way echoed the empty streets. Then a loud crash filled my senses. My body was thrown away from the passenger seat. The last thing I saw was my husband's bleeding head.

Sarmiento started playing our favorite music as soon as my wife stood up in front of the entrance and then Villegas started singing. My eyes watered when I saw my wife standing in the entrance. She looks so beautiful in her white wedding dress. Nakahawak siya sa braso ni Daddy Conrad at sa kabilang side si Mommy Sol. Nakatakip ng belo ang buong mukha niya pero kitang-kita ko ang ngiti sa mga labi niya. My baby smiled at me and my heart melted at that. Para akong bumalik sa unang araw naming nagkakilala. Noong una ko siyang nakita at nakausap sa hacienda.

“Sorry po, Father!” Napa-peace sign na lamang kaming dalawa. Palitan na pala ng vows namin. Hindi namin napansin. Nang matapos kaming magsalita at isinuot ang singsing sa kaniya ay agad na naghiyawan ang mga tao. “From the blessing of God, Mr. Travis Monte Cristo and Mrs. Dahlia Sofia Monte Cristo is now officially married. I now pronounce you husband and wife, you may kiss your bride,” nakangiting turan ng pari sa amin.

CHAPTER 26 3RD POV Gulat siyang napatingin sa kapatid niyang si Dahlia, nang marinig itong humalakhak. “Tama na ‘yan!” Napatingin siya sa kapatid niyang si Daisy, habang lumapit ito sa kanya. “Masyado niyo namang sinaktan si River.” Wika nito, habang nakita niyang pumasok ang asawa nitong si June.

Pero hinarangan ako ni Trisha at agad siyang lumapit kay Johnson para tingnan ang kalagayan nito. My heart ached seeing how worried she was for Johnson. I couldn't take it anymore. Binuhat ko siya nang patiwarik at isinakay sa balikat ko. She kept on thrashing and hitting my back, sumisigaw na ibaba ko siya pero hindi ko siya pinakinggan. I didn't care if I created a scene. All I knew was, Trisha was my wife and all I wanted was to take her away from there. Away from Johnson.