Denial In Tagalog Novels & Stories

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

Napaluhod na sambit nya habang umiiyak "Pero ako? I don't love you anymore... MAGHIWALAY NA TAYO! At wag na wag mo na akong susundan pa! GOODBYE JAYSON!" Pasigaw na sambit na sagot ko dahil hindi ko na talaga kaya ang makita ang mukha nyang ganito. Kaya tumalikod na ako. "H-hon, P-please? Huwag mo naman 'to gawin saakin, PLEASE! HON.!!!"

100] 【？ ？ ？】 【？ ？ ？】 [Ah no... ganito ka maglaro?] [fanacc_dami: Tulong, inaamin ko na medyo malakas ang boses ko kay Kero_Dixlo kanina, masyado bang huli para mag-apologize ngayon?]

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Di makapaniwalang ani nito. "Halata naman po kasi pong manghang-mangha ka sakin kanina po. Ang tanda-tanda mo na po pero ang arte mo po. Kaya po siguro po hindi pa po kayo po nagkaka-asawa kasi napaka in denial niyo po. Tigang much po noh po?"

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

Hindi iyong magkakasagutan pa sila at magtatapon ng hindi magagandang salita laban sa isa't-isa. "That's… That's not what I meant. I just... I just did not think that you will be coming back after what happened yesterday." Malungkot na sagot ni Liza. "Akala ko hindi ka na ulit magpapakita sa'kin." Isang maliit na ngiti ang lumitaw sa mga labi ni Rona. "Why would you think like that? Haven't you realized that I still have my things here?"

dagdag niya, “we no longer have any connection. The contract took care of that.” Parang biglang nanlamig ang hangin sa loob ng kotse. Wala akong masabi. Hindi ko alam kung anong mas masakit—ang malamig niyang tono, o ang kahulugang nakapaloob sa mga salitang iyon. No longer have any connection. Ibig sabihin ba noon… kahit ang pagiging mag-ama namin, binura ng kasunduan? Tahimik lang si Nikolas.

Huminga ito nang malalim bago nag-umpisa muling magsalita. "Alam ko na hindi ako ganoong kaperpektong lalaki. May mga kahinaan at pagkakamali rin akong nagagawa. Hindi ako magaling sa ganitong bagay, pero ginawa ko ito para malaman mo at nang ibang tao na handa kong gawin ang lahat para sayo. I know hindi ito kasing bongga nang mga napapanood mo sa social media na proposal nang ibang lalaki.” Bahagya akong natawa sa salitang bongga. Nanliligid ang luha ni Rigor sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Hindi rin maitago ang kaba sa kanyang boses. Hindi ko rin mapigilan na hindi tumulo ang aking mga luha, habang nakangiti. Hinayaan ko lang siyang magsalita at sabihin ang lahat nang gustong ni

Napatawa ako—pero pinigilan ko agad. “Delusional.” “Denial,” balik nito agad. Napakunot noo ako. “Excuse me?” “Galit ka sa’kin, pero kausap mo pa rin ako,” sabi nito. “Wala lang akong choice.” “Meron.” “Wala.” “Meron.” “Wala nga.” “Ang kulit mo!” “Mas makulit ka.” Napahawak ako sa noo ko.