Di Mo Masilip Ang Langit Novels & Stories

Wala man lang kadala dala sa sobrang karupukan. But I won't cry this time. There's no point in crying over a spilled milk. Hindi ko na maibabalik kung anong kinuha niya. Ito na ang napapala ko sa pagiging marupok ko. Pero okay lang, babangon at lalaban pa rin ako. Wala pa ring makakatumba sa isang Sky! Ako kaya si Langit.

Sabi pa nito bago tumingala ulit sa langit. “Madami bang bituin ngayon sa langit? Kung oo tumahol ka ng isang beses at kung hindi naman ay kumahol ka ng dalawang beses.” Tumingin ako sa langit, maliwanag ang buwan ngayon at puno ng mga stars kaya kumahol ako ng isang beses.

River Anong nangyari? Anong klase ng kamalasan ang dumapo sa amin? Paano ang nangyari na ang langit namin kanina ay bigla na lang naging impyerno, real quick? Saan galing ang tatlong demonyitang ‘to?

I lived to fix messes. Alam kong hindi na ako makakapasok pa sa langit sa dami ng mga kasalanan ko. Maybe I couldn't get close to heaven's gate, o baka mas worst pa 'dun. Baka hindi ko magagawang masilayan ang pintuang iyon ng langit dahil wala akong karapatan.

"OHH, LUCY PEARL. KAY GANDANG PANGALAN. NAKAKADEMONYO SA SARAP! PWEDE KO BANG MALAMAN KUNG PWEDE NA NATING SABAY NA PUNTAHAN ANG LANGIT?" "ANONG LANGIT?" "HEAVENLY FEELING! PWEDE KO NA BANG IPASOK SA 'YO ANG KAHABAAN KO?" "OH, FUCK! YUN BA MEANING NO'N? SIGE, IPASOK MO NA!"

Init na para bang pati dugo niya ay gusto pang higupin. Napatingin siya sa langit na tila ba tuwang-tuwa sa balak niyang gawin ngayon dahil wala siyang makitang patunay na mangyayari ang binalita kanina sa TV na uulan daw ngayon. Ni wala nga siyang makitang maitim na ulap sa kalangitan. Paano kaya uulan?

Hindi ba alam ni Maddox na langit si Kai at lupa siya? “The audacity na sabihin mong mas maswerte si Kai na mapapangasawa ka, Ate. Langit siya, lupa ka? Hindi mo ba iyon nakikita?” Pabulong lamang na wika ni Sapphire sapat lang na sila lang mag-iina ang makakarinig.

Ang sarap at ang sikip. Mabagal ngunit sagad na sagad ang pag-ulos ko. Ramdam ko ang pagbaon ng daliri niya sa likod ko pero hindi sakit ang nararamdaman ko, kung hindi sarap at saya. Ang kaninang mabagal kong paggalaw ngayon ay mabilis na lalo’t ramdam ko na ang pag-abot namin sa langit. “Ohh… sh*t… ahh…” “Ah.. Ancel…” Kasabay ng bawat pag-ulos ko ang hindi mapigil naming ungol at halinghing hanggang sa sabay naming naabot ang langit.

Pero sapat na sa akin yung tipong di ako karapat dapat sa kanya. Di nga niya ako mahal. Aalis din naman din ako sa buhay nila Elaine dahil ngayon di ko parin alam ang gagawin ko. “Walang langit ang hahalik sa lupa Elaine.” “Sus! Ang tanong may langit ba Ate Zhia? Universe ang nasa labas ng mundong to! Atmosphere!” Napangiti na lamang ako.

Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay. Matapos ang matagal na paghinto, may nagsalita sa wakas. "Alam mo, ang mga taong walang pakialam sa hiya ay kadalasang nagpapatuloy sa buhay. Ang pagmamataas ay maaaring pigilan ka." "Siguro madaig ng Subject One ang lahat at magtagumpay," Nag aalinlangang sabi ng isa. Kalat kalat ang mga bulungan ng pagsang ayon. Karamihan ay nagsumite ng nakikiramay na mga tingin sa direksyon ko.