Di Mo Masilip Ang Langit Mga Nobela at Kwento

Teka. Baka tigog na ko? Kaya parang ang gaan ng felling ko. Baka di mall to baka nasa langit na ko! Di naman pwedeng imperyo kasi wala naman akong nakikitang apoy. Grabe lang ganda pala ng heaven ano? Parang mall lang, Nilabas ko ang gitara ko sa lalagyan at nag hanap ng magandang pwesto.

“Serenity, sobrang miss na kita. Gusto na ulit kitang makita at mayakap.” Napahugot siya ng malalim na buntong hininga habang nanatiling nakapagkit sa labi ang matamis na ngiti. Tumingala siya sa langit. The day was gloomy. Makulimlim ang langit at tila anumang oras mula ngayon ay babagsak na ang ulan.

"AAAHHHHH!" Gulat na napaatras ako nang biglang kumidlat ng malakas. Muli akong sumilip sa bintana upang tingnan kung umuulan ba, pero nakapagtataka dahil walang ulan ngunit bakit bigla na lang kumidlat na sinabayan pa ng malakas na kulog. Tiningala ko ang langit pero walang ulang nagbabadya. Malinis ang langit pero may paminsan-minsang pagkulog at pagkidlat. "Uulan kaya? Pero wala namang ibinalita kanina na uulan ngayon."

“Hindi po, wala pang nakakakita sa kaniya dahil sa buwan siya nakatira at hindi maaaring makababa sa lupa.” “Bakit naman hindi siya makakababa sa lupa?” “Dahil iba po ang hangin dun sa hangin dito, maaari po kasing manghina ang puso nila kapag bumaba sila sa lupa. Siguro po makakababa sila pero hindi pwedeng magtagal.” Napatango tango na lamang ako, para akong nakikinig ng fairytale sa kaniya. Marami na akong nabasa tungkol sa iba ibang nilalang ganun na rin sa mga dyosa ang iba ay tama samantalang ang iba naman ay hindi. May nabasa akong maaaring makababa ang dyosa sa lupa at magkaroon ng kapareha pero sa mundong ito ay hindi pwedeng bumaba ang dyosa. Kung ganun kontento na silang magbantay

One of the doctors utter. Tinawanan at inilingan ko ang huling narinig ko. Habang ang iba a tinutudyo kaming dalawa. "Wala pa ho siguro talaga akong space sa langit, kaya ayaw nila akong tanggapin doon," sagot ko na lang dito.

tanong ni Misan, habang pinagmamasdan ang alon. “Kung hindi ang dagat, ang langit na lang ang makikinig. Palaging nakikinig si Bathala mula sa itaas.” Sagot niya, sabay lingon sa kanya. Sa isang iglap, nagbago ang tanawin.

Mabilis kong minulat ang aking mga mata at napabangon sa aking higaan saka humagulgol ng iyak habang yakap-yakap ko ang sarili. Why is this happening? Bakit lahat ng malapit sa akin… Nawawala… Kinukuha… Magiging mag-isa na naman ba ako? Natulala ako sa labas ng aking bintana. Pinunasan ko ang aking luha at kinalma ang sarili saka bumaba sa aking kama at nagtungo sa aking bintana. Binuksan ko ito at dumungaw patingala sa mga bituin sa langit. Taimtim kong pinagmasdan ang nagkikinangang mga bituin sa langit. Marami sila. At kapag marami raw bituin sa langit, sabi nila ay hindi raw uulan kinabukasan. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako nakatingala sa kalangitan.

“I was just resting for a bit. Nakakapagod magsuot ng heels.” Umupo siya sa tabi ko at saka ako binuhat at pagilid na pinaupo sa kandungan niya. Nahanap niya ang paa ko at saka niya minasahe. Isinandal ko ang ulo ko sa dibdib niya. “Look at the sky,” bulong niya. “Why?” tanong ko habang tumitingala sa madilim na langit. In that moment, sabay-sabay na umilaw ang daan-daang drones sa kalangitan. Napasinghap ako.

Ang kalangitan, na mood din ng kalangitan, ay nagbago ng walang babala. Kanina lamang, ang kalangitan ay malinis at ang araw ay mataas na nasa kalangitan. Sa sumunod na segundo… Rumble! Walang patumpik tumpik, isang bayolenteng bagyo ang lumitaw! Walang nakakaalam kung saan nanggaling ang madidilim na ulap, nagbabadya sa kalangitan at binabalot ang araw sa isang iglap. Malakas na ulan ang bumagsaka sa lupa!

Ang mga bagay na hindi nararapat na pag-aari ng isang tao ay ibabalik din balang araw. Marahil ay gumana ang aking mga salita dahil nagkaroon ng bangungot si Rosie nang gabing iyon. Basang-basa siya sa pawis nang magising siya. Ang kanyang mga mata ay blangko nang ilang segundo bago ang isang tiyak na kislap ay sumilay sa kanila. Hindi ko alam kung ano ang napanaginipan niya, ngunit malamang ay hindi iyon maganda.