Diary And Journal Examples Novels & Stories

Hindi pwede, tangina naman. Bago pa niya ako makilala, bago pa ako tumuntong sa club... matagal na niya akong pinapanood. Bawat galaw. Bawat hakbang. Lahat ng ito—planado. Lahat ng kilos niya, hindi aksidente. May isang drawer sa tabi ng mesa. Binuksan ko. Dozens of journals. Sketches. Entries dated years ago. "Saw her today. Still beautiful. Still unaware."

Tumahol ulit si Pepper na tumatalon-talon. “Shut up, silly. Hindi 'yan para sa 'yo,” saway ko at pumunta sa bookshelf para hanapin ang diary ko. Yes, I have a diary I write in and talk to. Sino pa ba ang gumagamit ng diary sa panahon ngayon kung may Notes naman ang mga phone? Well, I do and I enjoy it. Hinanap ko hanggang sa makita ko ito. Nakangiting dinala ko sa kama ang diary at masayang umupo.

Ang diary ay maaaring maging susi sa pagkakakilanlan ng mga salarin at ang motibo sa likod ng mga pangyayaring 'to mula sa pagpatay kina Tita Andrea at itong huli na nangyari kina Lucille. Sana nga huli na ito. Habang dahan-dahan kong binubuksan ang mga pahina ng diary ni Lucille, sinalubong ako ng samu't saring masasayang alaala. May mga magagandang mga snapshot mula noong highschool kami hanggang sa araw ng kasal nila ni Nate.Tila isang time capsule ang diary ni Lucille dahil hindi lang larawan at mga sulat ang naroon. May mga nakaipit din na mga tuyong rosas, stickers, photocard, wrappers ng candy, mga bubog, concert ticket, at mga resibo.

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Kung tratuhin siya parang hindi siya natulog sa condo nito ah. ‘Iba talaga ang topak ng lalake'ng to, tch’ Hindi niya nalamang pinansin ang malamig na pakikitungo nito sa kanya. "Here is your schedule book, planner and diary," pukaw sa kanya ni Ms. Rodriguez at inabot sa kanya isa-isa ang makakapal na notebook. "Diary?" nagtatakang tanong niya. "Yes. Isipin mo na lang na estudyante ka tapos isusulat mo lahat ng mga nangyari sa loob ng isang araw"

Isang tao na karaniwang medical journals lang ang binabasa, espesyal pang nag-d******d ng mga app na hindi naman niya ginagamit tulad ng Dating app, Dating guide app, at iba pa. Gumawa pa siya ng folder sa desktop ng computer niya na pinangalanang “Proposal Plans,” at doon nakalagay ang daan-daang notes at reflections. Pinrint pa niya ang mga iyon, nilagyan ng highlighter ang mahahalagang parte, at gumawa ng feasibility analysis na parang project sa trabaho. Pinagsama pa nilang magkasintahan ang lahat ng larawan nila, movie ticket stubs, travel records, at iba pang alaala simula nang maging sila sa isang time capsule.

Meron pa ngang lock na ang susi ay naroon na rin naman mismo. Maayos ang pahina ng diary sa bandang unahan nito. Kahit nga naka-lock ay kita ko pa rin na mayroon pang mga designs ang bawat entry—halatang in-effort-an. Kaya nga lang, mapapansin din na sa bandang dulo nito ay may mga bahagi na sobrang lukot ang papel. Mayroong may punit at para bang isinulat na punong-puno ang emosyon. Parang natatakot tuloy akong basahin.

Pinunasan niya ang pawis sa kanyang noo. “Kahit na mukhang magkaiba ang sulat kamay, maging sa pamamaraan ng sulat o iba pa, halata na ang sulat kamay sa piraso ng papel ay iniiwasan ang pamamaraan ng pagsulat ng nasa diary, kaya’t mukhang awkward ang mga salita niya. Pero, ang lahat ng tao ay nagsusulat ng halos iisang paraan, maging sa pagsulat ng linya o sa pagtatapos niya ng bawat letra. Madaling makahanap ng pagkakapareho kapag ikinumpara mo ang dalawang magkaibang sulat kamay.”

At darating ang araw, sila ang magmamakaawa. Ilang gabi na akong hindi mapakali simula nang mabuksan ko ang journal ni Seraphina. Hindi siya diary ng isang babaeng mahina o pa-victim. Hindi siya sulat ng isang iyaking sosyalera na hindi makakuha ng atensyon ng asawa niya. Hindi. Ito ay war journal. Isang tahimik pero desperadong laban para mabuhay.

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.