Diego Silang Picture Novels & Stories

pabiro kong tugon sa kaniya. Tumigil kami sa malaking gate at kaagad naman iyong binuksan ni Diego. Kinalma ko ang sarili at humugot ng hininga. This is it, Celestia. "Diego, what are you doing here?" A baritone voice filled the place. Isang matangkad na lalaki ang bumungad sa amin. Naka-suot ito ng puting t-shirt at pinaresan iyon ng cotton short. Base sa hitsura niya ay mukhang hindi ito galing sa Punto Sierra.

Huminga ito ng malalim at saka nag-aalangan na tumingin kay Silvestre. “Well, wala siyang picture sa internet. Hindi rin siya dumadalo sa mga pagtitipon kasama ang kaniyang pamilya. Her last photo with her family is this…” Ibinaba ni Gino ang dalang folder. Ang malaking litrato na nakaprint sa buong bondpaper ay medyo malabo pa. “Where is she?” “This one, Sir.” Itinuro ni Gino si Aeverie na nasa tabi ng larawan ni Mr. David Cuesta.

Hindi ko na alam kung ano itsura nila. They were good looking humans. Kaya sa kanila talaga nagmama si Diego at ang mga kapatid niya. Super ganda din talaga ng genes ng nga Solise. “ Sir, Diego nariyan na pala kayo. Kanina pa po naghihintay ang Lola niyo, nasa garden po siya kasama ang lolo mo.” agad na salita nito at bago paman kami makaalis ay binati niya muna ako.

Agad binuksan ni Thalita ang TV para manood ng balita. "Siguradong lalabas si Morales sa mga balita ngayon. Balita ko ay kaisa-isahang tagapagmana raw ang lalaki ng pamilya Morales na kilala pagdating sa mga malalaking negosyo sa loob man o labas ng bansa. Hindi simpleng tao lang ang kalaban natin ngayon, Diego."

Reeve's POV . Diego and Cariena are. . . My mind got clouded for a second while reading the article online about the two. Diego and Cariena are dead, and that includes me. Tulala ako sa sarili habang nakatitig sa mga litrato sa internet. I couldn't find any pictures of Diego and Cariena, possibly because their family kept them private. However, I do have a few pictures of myself. Interestingly, I even came across a website where the Mondragon Boys honour my passing.

Wala ngayon si Marjorie at hindi ko alam kung bakit hindi siya nagpunta ngayon kaya ako na ang nagluto ng agahan nila. “Get on your knees!” matigas na utos ni Diego sa akin dahilan para manlaki ang mga mata ko lalo. “Did you not hear what I commanded? Get on your knees!” gigil na sigaw ni Diego. Wala akong nagawa kundi umalis sa kinuupuan ko saka lumuhod sa harapan ni Diego. Ibinaba ni Diego ang suot niyang pants ganoon na rin ang suot na boxer short at tumambad sa akin ang kahabaan niyang hindi pa matigas.

Binuksan ko ang folder. May litrato ng isang itim na SUV. At sa tabi nito ay may simbolong pamilyar na pamilyar sa akin. Napahigpit ang hawak ko sa litrato. "Impossible..." Mahina kong bulong. "Sir?" Napatingin sa akin si Diego. "Akala ko po ba wala na sila?" Napapikit ako. "Akala ko rin." Huminga ako nang malalim bago nagsalita.

At sa harap ng salamin, may isang pigura na nakaupo. "Maligayang pagdating, Ryella... Vladimir," sabi ng pigura. Lumingon ang lalaki. Nanlaki ang mga mata ni Ryella. Hindi ito si Caspian. Hindi rin ito si Constantine. Ito ay si Silas. Ang kapatid ni Ryella na akala nila ay namatay na sa Palawan. "Silas?" gulat na bulong ni Ryella. "Buhay ka? Pero... paano?"

“Huwag mong sabihin na kukupkupin natin ang Costa-Allegra na ‘yan?” Seryoso namang tinitigan ni Semion si Diego mula sa front mirror. “Diego, who's this woman?” “Ha?” “Who is she?” “E-Eh, ‘di ba si Celeste Costa-Allegra?” taka pa nitong tugon.

Pilyong utos sa akin ni Diego at hinawakan nito ang aking kamay at ipinatong sa nakaumbok niyang alaga, sunod-sunod ang ginawa kong paglunok nang maramdaman ko ang pagpintig-pintig ng kanyang alaga. Tangina! Mukhang si Diego ata ang may pinakamalaking alaga na matitikman ko ngayong gabi, malaki at mataba rin naman ang kay Noah Centineo at Jake Andrich pero iba talaga ang laki at ang taba ng alaga ni Diego, halos magkasinglaki at magkasingtaba na sila ni Luciano ng alaga. "What do you want, pet?" Tanong sa akin ni Diego dahilan para mag-angat ako ng mukha at nakipagtitigan sa kanya.