Diego Silang Picture Novels & Stories

Ang pulso sa may sentido niya ay lumakas ang pitik nito dahil sa sandaling ito ay parang sasabog na siya sa galit. Ang litrato ay sina Ali at Diego na nasa university at naghahalikan. At kahit na iba't ibang anggulo ang larawan subalit mapapansin na nagtatago ang kumuha ng picture. May isa pang kuha kung saan naglalakad ang dalawa at nakaakbay ang pamangkin niya sa dala. Halatang tumatawa ang dalawa. “Ah, Diego, you little wench!” mahinang usal niya.

dagdag pa ni Diego. Ngumiti si Ethan, bahagyang nakangisi habang may biro sa tinig. "Talaga ba? Bakit parang hindi ako naniniwala." "Totoo, higit pa sa tunay, mas totoo pa kaysa sa perlas." Sagot naman ni Diego na may halong pabiro rin. "Dito talaga ako pumunta, para ipakilala ang isang tao sa iyo." sumunod na usal nito.

Hindi ko matanto kung bakit. Naglabas ng cellphone si Monica at may kung anong tinipa bago niya ito inabot sa akin. "Tingnan mo." Tinanggap ko ang cellphone at sinunod ang sinabi niya. But the moment my eyes dropped on the photo on her cell phone... biglang nag-init ang gilid ng mga mata ko. It was Diego’s picture, with a woman beside him. Nasa pampang sila at parang nakatanaw sa kalawakan ng asul na karagatan ng Palawan.

Utos ni Jorah. “Sigurado ako na patungo sila sa pinakamalapit na labasan. Tara!” Sinenyasan ni Diego si Jorah na sumunod sa kaniya. Alam ni Diego ang pasikot-sikot sa gubat na iyon dahil doon sila madalas mangaso ng kanilang amo na si Julio Mariano o mas madaling sabihin na kapag may inililibing na buhay.

“Buwisit! Sinong nagopunta rito para istorbohin ako?” Natigilan si Diego nang marinig niya ang boses. Agad siyang tumigil sa kaniyang ginagawa habang tinitingnan kung saan ito nanggaling. Dito na niya nakita ang isang napakagandang imahe na dahan dahang lumalapit sa dalawa habang hawak hawak ang isang espada. Nagmukha itong isang miyembro ng Sword Sect ayon sa kaniyang pananamit pero naging mahirap para sa kahit na sinong makilala ang mukha nito.

Namumula ang mga mata niya habang nakatitig kay Vivian. "Nangako ka na hahayaan mong mag-aral sa ibang bansa ang anak ko. Bakit nakansela? Bakit? Nagsinungaling ka ba sa akin?" … Pauwi na si Calista nang marinig niya ang balita tungkol kay Diego. Ito ay isang bomba. "Breaking News: Si Diego ay Bakla." Diego ay parehong kanyang tunay na pangalan at ang kanyang stage name.

"Sa susunod kapag may ipatrabaho ka, siguraduhin mo munang nakakalulong iyang walang kwenta mong asawa bago ka magpautos dahil masyadong sagabal!" Hindi umimik si Silvia nang sabihin iyon ni Diego. Hindi na niya pinatulan pa ang mga sinabi nito at tumalikod na paupo sa lamesa. Nasa lumang bahay sila malapit sa Quiapo, Maynila sa dating tagpuan kung saan laging nagaganap ang mga transaction Nila Ng grupo ni Diego.

Halata ang pagkamangha ng mga ito sa gwapo at matipunong lalake na kasama niya. Nakasuot si Diego ng plain white-shirt na hapit sa katawan nito, faded jeans at transparent sunglasses na mukhang ito pa yata ang gagawa ng photoshoot at hindi siya. Malakas ang dating ng binata na kahit sino yatang tao ay mapapalingon dito. "Ahm guys, this is Diego. My suitor." Marilyn introduced Diego to Helga, her assistants and make-up artist. "Magandang umaga sa inyo," Diego greeted them using his baritone voice.

Alonzo palabas ng pinto. Naiwang nakatayo si Diego, hindi pa rin lubos maihakbang ang sarili sa labis na pagtataka. "Siya po ang biyenan ko, si Diego Elizalde." Pumayag si Pierre sa hiling ni Mr. Takahiro, at nang mapansin niyang nakatingin ito kay Diego, agad niya itong ipinakilala. "Magandang araw, Mr. Elizalde." Bahagyang natawa si Mr. Takahiro, ngunit ang kaniyang mga salita ay sapat na para mapipi si Diego sa gulat.

Pagbuklat ko ng confidential file ay bumungad sa akin ang litrato ng isang taong kahit kailan ay hindi ko pa nakikita, nakasuot kasi ng maskara haha. Pakiwari ko ay isa itong makapangyarihang nilalang na handang kumitil ng buhay. Malalim akong napalunok ng mabasa ko ang nakasulat sa mismong papel "Diego Montenegro" "D-Diego M-montenegro?" kinakabahanh wika ko.