Diyos Quotes Tagalog นิยาย & เรื่องราว

dagdag ko "Sige po, kung may malalaman man po kayo makipag-ugnayan lang po kayo samin para mas madali po natin masolved ang kaso at mahanap ang kaibigan niyo." "Sige po maraming salamat po!" muling sagot ko, nagpaalam na siya at bumalik kami sa kwarto ng daddy ni Yosep "Kasalanan ko 'to, kung hindi ko sana isinama si Yosep hindi sana nangyari 'to, sana ako nalang kinuha niya at hindi ang anak ko."

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Lanche's POV "D-d-dine..." Hindi ko kaya marinig ang boses niya ng ganiyan. Mas lalo akong dinudurog sa tuwing makikita ko siyang ganito. "Kamusta na ang pakiramdam mo? May masakit pa ba?" natatarantang sabi ko. Ngunit pinaibabawan niya ang kamay niya sa kamay ko na ikinagulat ko. ""I-I-I love you..."

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

paulit-ulit niyang sabi. "Bakit hindi mo sinabi sa akin? Bakit hindi ka nagpagamot?" "Because this is my karma." "Hindi, huwag mong iisipin 'yan." "This is my punishment, kaya tinanggap ko nang buong-buo," pabulong na sagot ni Diego. "I deserved this." "Hindi, huwag mong sasabihin 'yan. Malakas ka, kaya binigyan ka ng Panginoon ng pagsubok na ganito. Alam niyang kaya mo, at kailangan mong ipaglaban."

Halos mapanganga siya nang makilala ang matipunong lalaki na mukhang susugod sa kalaban dahil nakataas ang mga kilay nito at nagbabaga ang mga tingin. “Yeogiseo mwohae? (What are you doing here?). Jib-ega (Go home). Dangsin-eul halmeoni gidaligo issseubnida (Your grandmother is waiting for you).” Sunod-sunod na sambit ng pamilyar na lalaki.

Delos Reyes. "MR.DELOS REYES!" malakas at mariing sigaw nito. “Bahala ka sa buhay mong malisyosong kalbo ka! Tignan natin kung sino ang magiging kawawa ‘pag iyan nagising ng galit dahil sa pinaggagawa mo. Buti iyan sa ‘yo! Pagdusahan mo.” Sa loob-loob ni Leigh na ilang beses ng napapairap dahil sa labis na pagkainis.

saad nito sa kasama nito "Wag susunod nako" bulong ko medyo umayos naman na yung boses ko "Madali kanaman palang kausap pinapahirapan mopa kami, oh ito kumain ka kung gusto mo pang mabuhay" saad nito at ibinato sa aken ang isang tinapay at hindi korin naman na napigilan na hindi ito kunin dahil sa gutom na nararamdaman ko pero pano nakatali ang mga kamay.

alanganin kong sagot. “H-Hindi mo parin maintindihan kung gaano kita ka mahal hanggang ngayon. Mahal na mahal kita. It’s sounds crazy, right! But I really love you..hindi ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito,” gumaralgal ang boses niya dahil nagsimula narin siyang umiyak.