Novel & Cerita Drawing Of The Mind

" Patuloy ni JV. Napatingin si Adee sa seryosong mukha ni JV. "Teka may ibibigay nga pala ako sayo..." May kinuha si JV sa bag nya. Isang sketchbook. May nakasulat sa cover nito. "Ito ang 'Vanishing Sadness Sketchbook'. Idodrawing mo dito yung bagay o pangyayari na nagpapalungkot sayo at sa likod ng drawing ay isusulat mo yung wish mo para mapawi yung lungkot mo. Sounds childish noh? Nakita ko lang ito sa bookstore nung namasyal ako. Use it, I guess it’s effective."

“Show me your latest drawing. You promised me last week.” Saglit na kumislap ang gray eyes ni Maxine, may halong excitement at lihim na kumpiyansa. "Of course, Daddy.” Kinuha niya ang sketchpad at isa-isang binuklat ang mga pahina—fashion designs, architectural concepts, pati subtle character sketches ng mga taong nakakasalamuha niya. Bawat linya, bawat shadow, may intention. Yumuko ang ama upang mas pagmasdan ang mga ito.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Pagkakita pa lang ni Alice, parang may kumurot sa puso niya. Muli, siya na naman ang subject ng drawing. Makukulay at puno ng buhay ang bawat detalye, parang panaginip na may halong saya. Nakahiga siya sa isang maliit na kama, may hawak na storybook, habang nagbabasa. Ngunit ang perspektibo ng drawing ay mula kay Zex, parang nakahiga ito sa tabi niya, nakatingala, tahimik na nakikinig.

May isang ugali si Isla, kahit printed na ang report, nagdo-doodle pa rin siya habang nagche-check. Isang paraan niya iyon para mag-isip. Isang paraan para hindi mainip. Huminto si Lucas sa isang pahina. Napako ang tingin niya sa isang simpleng drawing. Isang babaeng nakangiti nang malapad. Ilang linya lang ngunit buhay na buhay. May kakaibang enerhiya. At kamukha niya noong college. Mas bata. Mas walang iniintinding problema.

Ang design sa drawing board ay lalong nagiging detalyado. Seryoso talaga ito kapag kumikita ito ng pera. Sobrang focus nito at halos walang pakialam sa paligid. Hindi man lang nito namalayan na nasa likod na pala nito si Miguel hanggang sa maramdaman ni Mayumi ang banayad na pagpatong ng hinlalaki ng lalaki sa drawing board sa harap, saka lang parang nagising ito sa panaginip. Agad itong napatingala at kinusot ang mga mata. "Bakit ang aga mong umuwi?"

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Hindi niya maintindihan. Napaka-abstract ng drawing, at mahirap sabihin kung ano iyon. Nag-alala tuloy si Maiah kung okay lang ba ang amo niya. May katandaan na rin kasi ang isang 'to. Gayunpaman, alam niyang ang sarili niyang loob ang nagmamahid sa mga gawaing sikolohikal na mga dumadaan sa labas. Kaya siguro magulo ang drawing niya dahil maraming tao ang paikot ikot.

Sobrang nakakainis kasi unti-unti niyang binabasag 'yung pader na matagal kong itinayo para sa sarili ko. Kaya bago pa mag-alas-sais ng umaga, ay tumayo na ako para makapag-hilamos at magbihis. Nag-oversized linen shirt at denim shorts na lang ako, kinuha ko ang sketchpad ko, at dumiretso ako sa beachfront café. I need to focus on work so I can regain control of my own mind before I completely lose my sanity. Mabilis na gumalaw ang charcoal pen ko sa papel. Nag-e-sketch ako ng bagong prototype para sa isang structured shoulder bag. Geometric hardware, sharp lines.