Eating Healthy Quotes นิยาย & เรื่องราว

Mahina itong natawa habang pinagmamasdan ako. "Uminit lang ang ulo ko kanina. Sa lahat kasi ang ayaw ko ay iyung malagay sa alanganin ang health. Well, nangyari na iyun, and hindi daw ako makukulong or makakasuhan so, pwede na nating i-enjoy ang mga pagkain na nasa harapan natin. " nakangiting muli niyang wika. Tumango ako tsaka ko itinoon ang buo kong attention sa mga pagkain na nasa harapan ko.

“Don’t worry…” Parang nabunutan ng tinik sa kanyang dibdib si Dos nang sabihin iyon ng asawa. Health conscious ang siya na namana niya sa kanyang pamilya kung kaya naman hindi pwedeng may magkasakit sa kanila. Kung hindi man iyon maiwasan, kinakailangan na pasimula pa lang ay agad ng malunasan. Motto iyon ng kanyang ina, mahalaga ang buhay keysa sa pera. “Okay sige, ang mabuti pa ay magpahinga ka na. Ako na ang mag-uutos sa mga maid na iligpit ang pinagkainan natin.”

"Aanhin mo ang maraming pera kung magkakasakit ka naman. Kaya kumain ka muna, kahit saglit lang. Huwag puro kape lang ang iniinom mo." Masyado siyang workaholic at minsan talagang nakakaligtaan na niyang kumain dahil sa sobrang busy. Palagi ko na siyang pinapaalalahanan na kumain sa tamang oras, pero hindi naman siya nakikinig sa akin. "Ewan mo na lang diyan. Kakainin ko na lang mamaya," sagot nito na sa papel pa rin ang tingin. "Hindi ba pwedeng kumain ka muna? Tita said lagi ka na lang daw nagpapalipas ng gutom sa sobrang busy mo. Kaya nga pumarito ako ngayon para dalhan ka ng pagkain."

“Matutuwa ang tummy ko nito Ms cook grabe ang sarap-sarap pa naman ng mga niluto mo. Talagang i am happy basta maraming karne Miss Cook kumakain din naman ako ng vegie but pangpaganda kasi ang vegie eb maganda na naman ako ang need ko talaga ay meet para mataas ang protien ko na siyang nagbibigay ng nutrient, nagbibigay ng lakas sa ating brain cells para maging aktibo tayo at genius tayo.” “Wow alam mo to lahat Ms Zara?” “Oo naman alam mo ang buong volume ng encyclopedia ay nabasa ko na yan lahat at lahat ng yan ah store na sa malaki kung Brain. Kaya sabi ko nga ako ay isang genius eh ayaw maniwala ng lahat ikaw lang siguro Ms Cook. Salamat ha dahil you believe in me.”

Gusto ko siyang sabunutan at yakapin nang sabay. “May nangyari kasi,” sagot niya, tila nagtatanggol sa sarili. “Ang tanda mo na, hindi ka na bata—” “At ano raw?!” Agad siyang tumingin sa akin, taas-kilay. Pero hindi ako natinag. "Anong ibig mong sabihin doon?" “Sinasabi ko lang,” sagot ko, kalmado pa rin. “Yung mga simpleng bagay gaya ng pagkain sa tamang oras, ‘wag mo na sanang pinapabayaan. Health is wealth. Alam mo ‘yan.”

Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda. Umupo na sa kama si Lovely, "Hindi ko talaga mapigil ang sarili ko sa pagkain. Ayoko rin pigilan ito. Ang motto ko ay, ang pagkain ay ang pinakamasarap na bagay sa buhay. Hindi ko dapat biguin ang sarili ko, lalo na ang aking bibig at mga binti. Kung kaya kong kumain ng dalawang beses lang hindi ako kakain ng higit pa sa dawala. Kung puwede akong humiga, hindi ako uupo. Basta’t nakakain ako ng masarap, umiinom at nagpapahinga nang maayos, ang sarap na ng buhay ko."

“Huwag ka nang umangal. Lalabas na ako bukas. Bakit kailangan ko pang ingayan ang diet ko? Mababaliw na ako kung araw-araw akong kakain ng lugaw." Dinamayan siya ni Tanya at tinulungan siyang buksan ang takeout box. "Totoo yan. Mababaliw din ako kung kailangan kong kumain ng plain lugar araw-araw. Bagalan mo lang ang pagkain mo. Siguraduhin mong sapat ang kinakain mo para mas madali itong matunaw. Hindi mo kailangang magmadali. Babantayan kita. Ipapaalam ko sayo kung may mga darating na doktor at itago mo na lang ang mga pagkain mo. Ako mismo ang gumawa nito at hindi ko ito dinagdagan ng pampalasa. Huwag mo na lang husgahan ang luto ko."

Kitang kita sa kanyang itsura ang gulat at pagka mangha. “Wow, Did you cook and prepare all of this, Iha?” “Yes, Lo.” Nakangiti at proud kong sagot. “Looks delicious, and there are even fruits. Thank you, Iha.” “You're welcome, Lo. Prutas po talaga ang pinili kong panghimagas para healthy. Lalo na po kayo kailangan niyo iyan. Saka gulay.” “Ako talaga ang inisip mong bata ka, pero salamat Iha, Please sit down so we can eat now.”

And maybe, she would just watch him from a far—silently. FIVE days passed, Verena decided to cook healthy food for her. Ilang araw din siyang nagpagutom at tanging junk foods lang ang kinakain. She likes that even before, but not today. She was craving for something that she couldn’t tell. Something good yet sour.

Medyo natawa ako lalo na nung may narinig akong isang boses na umangal sa sinabi niya. “What are you eating?” tanong niya. Kanina pa kami nag-uusap pero ngayon pa niya natanong kung ano yung kinakain ko. Agad kong tinapat yung camera sa plato ko at binalik ulit sa mukha ko. Nakita kong sumilay yung ngiti niya. “I like it. More veggies for you.” “Sabi kasi ni doc dapat daw masustansyang mga pagkain iyong kakainin ko para samin ni baby saka para daw magkalaman ako lalo’t skinny daw ako.”