Elias Monologue Novels & Stories

“Sasagutin ko na… tama na… pakiusap…” Tumango si Helios sa mga tauhan. “Leave us.” Pagkalabas ng lahat, naiwan silang dalawa sa silid. Tahimik at mabigat. Hininga lang ni Klaud ang maririnig, at ang bahagyang yabag ni Helios habang palakad-lakad. “Speak.” “Ako ang… ako ang pumatay kay Elijah…” Nanlamig ang hangin sa abandunadong silid na iyon.

Ngunit sa kabila ng kaguluhang ito, may isang bagay na naging malinaw — hindi pa si Elias ang taong buong pusong magtitiwala sa amin, at may mas malalim pa siyang dahilan kung bakit siya kumikilos nang ganito. Sa tulong ng aming mga tauhan, natunton namin ang kinaroroonan niya sa isang lumang bahay sa labas ng siyudad. Nang pumasok kami, nakita ko siyang nakatayo sa gitna ng madilim na silid, nakatalikod, at naninigas ang kanyang mga balikat sa matinding galit. “Elias,” tawag ko nang mahinahon, ayaw kong magmukhang banta. “Kailangan nating mag-usap. Ang mga lumalabas na balita ay peke — gusto lang nilang pag-awayin tayo.”

"Wow! Talaga ba? Pinapahanga mo naman ako sa mga sinasabi mo. Sa tingin mo ba maniniwala ako sa mga kasinungalingan mo? Nagkakamali ka. Sino ba namang tanga ang maniniwala na mahal na daw niya agad ang isang tao sa saglit na panahon?" Tumikhim si Elijah at saka pilit na ngumiti. Alam kong nasasaktan na siya sa bawat salitang binibitawan ni Mommy pero nananatili pa rin siyang matatag at kalmado sa harapan nito.

Dumaan kami sa isang hallway na maraming ilaw, may mangilan ngilan na rin na nag dadaan, hanggang sa nakita ko sa di kalayuan ang logo ng female restroom, titingin na sana ako sa kanya para mag pasalamat nang mapaatras ako dahil masyado syang malapit. “You should not be wandering around, without your savior around, it’s very dangerous, miss.” That voice, it give me so much chill, “We will soon meet again, Elara.” He said, and left me there. My hands and mga knees are shaking, my mind went black, my breath hitched, I don’t know what to do, that guy, that voice, I will never forget that voice, and that tone.

Gusto mang umiwas ni Elli ay hindi niya magawa dahil na rin sa panginginig niya at sa sobrang takot na nararamdaman. "P-Please." Mahinang bulong niya. Napangisi ang lalake habang patuloy na pinupunasan nito ang basang pisngi ni Elli. "Please what?" Napalunok pa muna siya bago sumagot. "S-Spare m-m-me, my l-life." Pag-utal nito hanggang sa tuluyan siyang humagulhol. "Please. Parang awa mo na. H-Huwag mo 'kong pp-patayin."

Chapter Four: Queen's Decision While in the kingdom of Eliséa, the queen can be seen walking back and forth restlessly in front of her throne. “The elysium treasure is already hinting to the princess.I need to keep an eye on her." the queen said. "Your majesty, can you sit down.I feel dizzy from your back and forth walking.Please get relaxed a little bit," Nimfae gently said while looking at the queen's whereabouts. Nimfae is the trusted friend and right hand of the majesty,the Queen. She is currently standing in