Empty Eyes Novels & Stories

Sa sandaling magtagpo ang aming mga mata, tila ba binuhusan ako ng kumukulong asido na agad ding naging yelo. Ang kaniyang mga mata... wala silang pinagbago. Sila ay dalawang madilim na balon ng kawalan, malamig, malalim, at walang kahit anong bakas ng emosyon. Walang galit, walang pagkagulat, at mas lalong walang pagsisisi. Sa kaniyang titig, hindi ako isang tao na may damdamin; ako ay isang kagamitang ninakaw, isang pag-aaring kailangang ibalik sa kinalalagyan.

natigil ito sa pagsasalita ng pag-angat nito ng tingin at nakita siya. Nanlamig siya ng masalubong ang walang ekspresyon nitong mga mata. His stare was so cold and empty as if they were stranger. Hindi man lang iyon nagbago nang ibinaling muli nito ang mga mata sa papeles sa mesa nito.

Slim body, maputi, cute face with blue and green eyes,At hindi katangkaran. Yeah hindi pareho ang color ng mata ko kaya I usually used black Contact lense to cover my eyes. Nahagip ng mata ko ang isang namumulang parang pasa sa liig at hindi lang ito isa at marami rami din. Hindi konalamang inintindi at baka sign lang ito sa palapit kung moody days. Today is sunday kaya walang work, since maaga pa at mukhang wala si arjay ay hindi mona ako lumabas bagkus binuksan konalang ang laptap ko at sinimulang gawin ang dapat panf edit.

Tumango lang siya at hindi na nagsalita. Dahil sa katahimikan na bumabalot sa amin ay naisip kong buksan ang music ng sasakyan para naman magkaroon ng kaonting ingay. Hindi yung puro 'bzzz' naririnig ko. Mas maganda na ang music ano. 'My eyes are no good- blind without her, The way she moves, I never doubt her. When she talks, she somehow creeps into my dreams.

[ Pagkawala ng init ng ulo ] Elizabeth s POV Nakatayo ako sa gilid ng kalsada, walang partikular na tinitingnan. Blanko ang isip ko at parang wala akong laman. There's a hollow in my heart and the sadness is eating me alive as Tyrone's words echoed in my mind like a freaking corrupted CD.

Dark. Silent. Parang biglang nawala lahat ng ingay ng mundo. When Cassandra opened her eyes, wala na ang halimaw, wala na ang apoy, wala na rin ang yumanig na lupa. Ang bumungad lang sa kanya ay isang endless na kalawakan na kulay abo, parang limbo na walang hangganan. Wala siyang maramdamang hangin, wala ring amoy ng usok o abo. Para siyang nakalutang sa isang lugar na hindi kabilang sa buhay, pero hindi rin kabilang sa death.

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.

"Kilala niyo ba si Kino? 'Yung sikat na Fourth year student. Presidente siya ng Paranormal Club?" "Kumakalat na naghahanap siya ng bagong miyembro matapos mamatay nung huling member niyang bakla dahil sa heart attack." "Paano ba naman? Nagpanggap na may third eye dahil gusto magpapansin kay Kino. Nung makakita ng multo, inatake. Patay!" Halos matawa ang mga nag-uusap sa paligid niya. Ngunit hindi niya na pinansin at tinuon ang atensyon sa mga ginagawa.

Hanggang sa hinawakan niya na ang baba ko at dahan-dahan niyang inangat ang mukha ko. Biglang may tumulong luha mula sa aking mata. Pinunasan naman iyon, kaninang madilim niyang tingin ngayon ay parang lumambot ang kanyang mukha. "There. Just look at me, don't look to someone else. Just look at me and look me in the eyes. Only look into my eyes and focus on what it says." I did as he said, I looked into his eyes and analyzed what they were saying, which was nothing but sparkles. Those eyes are sparkling... To me. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

sigaw niya na kung saan ay halos umalingawngaw ito sa buong opisina nito. Sa pagkakataong iyon ay nagtagumpay siya dahil unti-unti na nitong itinaas ang ulo at sinalubong ang mga mata niya ngunit halos wala siyang mabanaag na emosyon sa loob ng mga mata nito. It was empty.