روايات وقصص ضمن Ensnaring Her Heart

Tinaas pa ng babae ang kamay niya para ipakita ang singsing na suot nito. Sa pagakakataong ito pakiramdam ko namanhid na ang utak ko. Pakiramdam ko nanghihina ang katawan ko sa magkahalong emosyon. I feel like I want to cry my heart out. I want to run to him and beg for him to choose me. But when I looked into his eyes, Hunter's eyes shows no emotions but they never left me. I can feel my heart in now clenching in pain.

“I’m here to take her back.” Ngumiti siya, pero malamig. “You still don’t understand. She’s not just her anymore.” “She’s us.” Eliara’s POV (inside her own mind) Naririnig ko silang dalawa. Parang dalawang boses sa loob ng isang puso. Isa — puno ng galit, ng sigaw, ng determinasyon. Isa — malamig, kalmado, mapanlinlang.

Na para bang nasaksak siya ng mapurol na kutsilyo sa kanyang puso. Tinulak niya pababa ang babae, ang kanyang malakas na binti ay pinipigilan ang nagwawalang binti nito, ang kanyang malakas na mga kamay ay hawak ang kanyang mga wrist ng maigi. Sa isang iglap, tumingin siya pababa, nilalagay ang kanyang itim na buhok na ulo sa kanyang likuran. Dinikit niya ang nakakapasong mga halik sa pangit na sugat sa kanyang likuran. Ito ay walang laman, ngunit siya ay handang kalkalin ang kanyang sariling puso para punuin ang kawalan sa loob nito.

But she felt her heart shuttered despite not having it connected to her anymore when she saw Mino claiming another woman's lips as she came back to her senses after her struggles just to get back to him. She promised to her grave that hurting her like this will be a fatal curse.

Masyadong mahigpit ang hawak ng babae sa buhok ni Heart. Si Heart naman ay walang magawa kung hindi ang sumigaw sa sakit ng sabunot na natatamo niya. Noong napaghiwalay na sila ng mga umaawat ay kinalmot pa ng babae ang mukha ni Heart. Nagdulot iyon ng pag-agos ng mapulang dugo ni Heart. Sa totoo lang ay kaya ko silang awatin nang ako lang pero hindi ako gumalaw dahil nasisiyahan ako sa nakikita. Seeing my brother's killer sufferring makes me smile.

Dahil habang tumatagal ang pagkakatitig niya sa mga mata nito mas lalong nadedepina ang alinlangan at takot sa kislap ng mga iyon sa kabila ng ngiti nito. Kimi siyang ngumiti pagkunwa'y idinako ang mga mata sa kamay nilang hawak ang kanilang mga pendant. Unti-unti niyang iginaya ang kamay nito saka isinara ang pendant ng kwintas na suot niya. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang hawak nito, she open the lock, tiptoed and put it on his neck. "As you have this key, no one can open my heart." She whisper and cling on his neck for a gentle hug.

I'd catch myself staring at her, mesmerized by her beauty, her laughter, her sparkling eyes. Gabrielle always tease me, saying I was under Veronica's spell haha and honestly, I wouldn't disagree. I was hooked. Every kiss, every touch, every whispered promise felt like a step closer to forever. I knew I'd never let her go. I'd hold her hand, feeling her warmth, her love radiating towards me. We'd walk together, side by side, feeling like we were invincible. I'd look into her eyes, and see my future reflected back at me. I was all in, completely and utterly in love with Veronica. "Hirap pag inlove ang kausap mo. Laging lutang"

Napansin ko rin ang pamumula ng mga mata nilang mag-ama kaya pinilit kong ngumiti kahit na hindi ko na kaya. Hindi ko na kayang tiisin ang sakit. Iyong sakit na hindi ko alam kung paano ba maghihilom. Napakalaki ng parte sa puso namin si Tristan. Hindi basta-basta maiaalis sa amin na h'wag maapektuhan o masaktan. "He's inside. Let's just wait for a while."

NAKATULALANG nakaharap si Arin sa salamin. Everything seems surreal. Hindi parin siya makapaniwala sa nalaman ngayon araw. She faced her body to the right, itinaas ang laylayan ng blouse na suot at hinimas ang manipis niyang tiyan. She was indenial, confused and she honestly had no idea how to react earlier, pero nang marinig niya ang mabilis na tibok ng munting puso ng bata sa kanyang sinapupunan, na singliit pa ng strawberry seeds, tila may yumakap sakanyang puso. It was so soothing, and warm.

Hindi ko pa man nabubuksan ng buo ang pinto ay biglang may pwersang humawak sa aking braso at sinara ang pinto na siyang tumama sa likod ko ng isandal ng taong kaharap ko ang katawan ko doon. Mariin ang hawak niya sa isang braso ko, at ang isang kamay niya ay mariin din ang pagkakahawak sa aking isang balikat. Pikit ang mga mata ko dahil sa gulat at kaba, tila lalabas na sa dibdib ko ang puso ko dahil sa lakas ng kabog nito. “Your beauty is enough for me to be enchanted and go crazy, but now there are two of you.”