Ensnaring Her Heart Mga Nobela at Kwento

Inis niyang inihilamos ang palad sa kan'yang mukha nang maalala ang huling sinabi ni yezire sa kan'ya before he lost his consciousness. He do not know why, but fuck! His heart right now were beating so damn fast! Tandang-tanda niya pa ang boses nito na para bang kahit ano'ng gawin niya ay naka-tatak na 'yon sa kan'yang isipan. Who the hell exactly is she? Why she can make his heart beats abnormally? Now, he's confused. Sino ba talaga ang mahal niya? Si YESHUA ba o si Yezire?

Gusto ko na maging tulad ako ni Dean na hayagang pinapakita sa bawat kilos ang nais ng puso. But I can’t do that. No matter how many times I tell myself that it’s okay to be just like that, I still can’t. My mind is trapped, thinking that the only way out is through the coldest path. And I was frozen there for a long time, making it impossible to thaw my heart now. I know it’s not just about me now. I have a growing baby inside of me that for sure will be a victim of the cold just like I was.

"Right there in my bed and--" She swallow hard. His dark gaze is piercing. Nilalamon niyon ang kanyang kamalayan. It was as if she was hypnotized. Gustuhin niya mang igalaw ang kanyang mga paa ay hindi niya magawa. Para na siyang itinulos sa kanyang kinatatayuan at hinihintay na lang ang pagdakma nito. Mas lalo lang natilihan ng makitang nasa harapan na niya ito. Her heart beat like as if it was already in the top of her lungs.

Sinuot ko muna ang earpods ko bago nagpasyang pumikit habang hinihintay na mapuno ang bus. Bumuga ako ng hangin nang pumailanlang sa tenga ko ang isa sa mga kanta ni Olivia Rodrigo na nasa playlist ko. Hindi naman ako brokenhearted pero ganito ang mga tugtugan ko. Sadyang gusto ko lang ang mga kanta niya. How can I be heartbroken if I don't even know when I truly did love and when to get hurt from heartaches? I failed to recognize those.

Like if she let go even for a second I’d slip right through the cracks between worlds, falling into some place I could never find my way back from. From Sheara’s eyes: I kept my head on his shoulder to hide how fast my heart was actually beating. His shoulder felt solid, warm, real—something to hold onto when everything else felt like it could dissolve into shadows at any moment. To him, I probably looked calm, like I wasn’t worried at all, like this was just another night passing time together. But inside I was counting every second, every shift in the air, every small change in the temperature that told me they were drawing closer.

“You’ll pay for that… later. Not just by your lips but through your body as well.” Namilog ang mga mata ni Allyson, ramdam ang bilis ng tibok ng puso niya. “Get ready. Tonight, you’re mine. Light as a feather… heavy as sin.”

Parang nahihigop siya sa emosyong nagsimulang bumalot sa katauhan niya. His presence were enough to drawn her into his world. She found herself frozen on the spot. Hindi niya magawang bawiin ang tingin niya sa binata. She realized the meaning of her racing heart. Her trembled in anticipation. This elegant and handsome man was not only her haven but deeper than it. Hindi lang ito ang nagpapakalma sa magulong isip niya. Ang lalaking kasalukuyang sumusunod sa mga takbo niya ay taong mas higit pa sa kaibigan niya. Siya iyong lalaking kung tutuusin ay hindi niya kayang mahabol dahil sa antas ng kanilang buhay. Kundi ito iyong lalaking hinayaan siyang maunang tumakbo sa dalampisagan at walang pagd

Ang bawat detalye ng gown ay tila isang sining na nagpapakita ng kalinisan at kagandahan ng babaeng kanyang minahal. Tumingin si Jasmine kay Michael at sa bawat hakbang na ginawa niya papalapit, ang puso ni Michael ay tila pumipintig ng mas mabilis. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, tila naglaho ang lahat ng kaba at takot. Sa sandaling iyon, tanging sila lamang ang naroroon—walang ibang tao, walang ibang tunog kundi ang kanilang mga puso na sabay na kumakaba.

"Tatanggapin mo ba ang rosas o tatanggapin mo na lang ako direkta sa puso mo?" Napatingin si Sara sa kanya. Kahit maraming tao sa paligid, kahit nakakahiya ang eksena, hindi niya maitanggi ang sinseridad sa mga mata nito. Kaya dahan-dahan niyang kinuha ang bouquet ng rosas. "Tinatanggap ko ang rosas…" mahina niyang sabi, saka binigyan ito ng matalim na tingin. "Pero yung sa puso ko, wala pang kasiguraduhan!"

Ang aking hininga ay nagiging mababaw, at pinipilit ko ang aking mga tainga upang mahuli ang anumang mga tunog o snippet ng kanilang pag-uusap. Gayunpaman, nakakakuha ng aking pansin ang ilang mga salita - "kidnapping" at " engagement." Bumibilis ang tibok ng puso ko sa takot at pagdududa habang sinusubukan kong intindihin ang mga masasamang plano niya.