Novel & Cerita Epekto Ng Implasyon Drawing

Sa unang page, may nakasulat na maikling note na hindi pormal, pero sa pamilyar na stroke ng ballpen niya. “Drafting is not just about lines; it’s about how you want people to feel inside the space you create. Start with the floor plan. Focus on the flow.” Napahinga ako nang malalim. Parang naririnig ko ang boses niya habang binabasa ko iyon.

taas kilay na tanong nito. Lumunok ako ng laway bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Pansin mo naman ata sa drawing na nag-iisa lang siya at puro black 'yung nasa paligid niya. Ibig sabihin sa murang edad, nakakaramdam na siya ng stress. Yeah, it's just a simple drawing pero diyan niya nae-express kung ano ba ang nararamdaman niya"paliwanag ko sa kaniya.

“Magaling ka na talagang mag-drawing.” Napakamot sa ulo ang bata. “Practice lang po.” Tahimik na pinagmasdan ni Dylan ang drawing. Simple lamang iyon. Ngunit hindi niya maipaliwanag kung bakit parang may init na dumaloy sa kanyang puso. Parang… Parang matagal na niyang gustong maranasan ang ganitong eksena. Hindi niya alam kung bakit. Hindi rin niya maipaliwanag.

Baka kasi mamaya iba ang isipin ng mga interviewee eh. Narinig ko ang mahinang mura ni Damonyo na mukhang hindi natutuwa sa nangyayari, pero hindi ko siya pinansin sa halip ay nagtuloy ako sa pag drawing. Nang matapos ko ay tumayo ako at ipinakita ko sa interviewee ang drawing ko, ngunit kumunot ang noo ko nang tumawa sila. "Dang! You literally draw a blood," saad ni Doc Jay habang pinupunasan na niya ang gilid ng kanyang mga mata dahil naluluha na ito sa pagtawa.

mabilis niyang sagot, walang pag-aalinlangan. Hindi nagtagal, may nadagdag na upuan sa tabi ng mesa. Magkatabing umupo sina Elijah at Ysa. Naglatag ang propesor ng isang malinis na puting papel, at gamit ang panulat, mabilis at maayos na gumuhit. Sa bawat galaw ng kanyang kamay, tila nabubuhay ang guhit sa papel, unti-unting lumitaw ang hugis ng puso, malinaw at detalyado.

Sa halip, mabilis niyang kinuha ang isang maliit na notebook at nagsimulang mag-flip ng mga pahina. Napatingin si Alice, at nakita niya ang sunod-sunod na drawings. Mga simpleng ilustrasyon, pero malinaw ang mensahe. Ipinapakita doon ang epekto ng alak sa katawan, puso, dugo, buto, tiyan, atay… isa-isa, may kasamang paliwanag. Pagkatapos niyang ipakita lahat, tumingin si Zex kay Alice nang diretso, mahigpit at seryoso ang tingin.

Nagulat ang instructor. "Ang linis pagkaka-drawing mo sa kanya. Base ito sa imagination mo? Nakita mo na ba siya ng personal? Dali na, ibigay mo sa akin ang photo. Yung drawing mo… nakaupo lang siya sa bahay niya? Wala akong nakita na litrato na ganito sa internet. Saan mo 'to nakuha?"

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]