Epekto Ng Implasyon Drawing นิยาย & เรื่องราว

Agad na nakuha ni Jeselle na dapat siyang dumaan dito kaya naman ay agad na rin siyang naglakad. Agad niya namang napansin ang mga drawings ng kaniyang mukha na naka-frame at nakalagay sa stand. Napansin niyang ang mga unang drawing ay hindi masyadong nakuha ang kaniyang mukha ngunit habang papalapit na siya nang papalapit sa loob ay ang siya ring pagganda nang pagganda ng pagkakaguhit nito na hanggang sa dumating na nga siya sa isang puting pagoda ay nakita niya ang isang may kalakihang frame na laman ang kaniyang iginuhit na mukha na napakaganda. "Matagal din bago ko natapos ang mga drawing na 'yan," wika ni Alex at agad siya ritong napatingin.

“Dagdagan mo ng adjustable straps sa likod. Para kahit gaano katangkad o kaliit yung babae, parehas yung feeling.” Yung revelation na ‘yon, parang kidlat sa utak ko. Talino ko, lumalabas talaga kapag pinipilit niya ako sa ganito. Yung dati kong drawings, parang kulang. Ngayon, malinaw na malinaw. Hinawakan niya yung dibdib ko, pinisil yung nipple ko habang patuloy siyang pumapasok. “Maganda. Ano pa?”

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Dumapa ako sa kama nya at doon kumain habang nag dodrawing. Ang bango talaga dito tsk. Hindi ko namalayang ang tagal ko na palang nag dodrawing at dahil napahikab na ako eh itinabi ko na ang hindi ko naubos na pagkain at matutulog na muna pero napatingin ako sa drawing ko. “Palasyo?” Napakunot ang noo ko dahil sa drawing ko. Saan ko naman nakuha ang ideya na mag drawing ng palasyo?

Masinsinan ko siyang tinignan tsaka napahagikhik sa naiisip, I am going to draw him. Isa sa mga talento ko ay ang pagguhit, I am having fun with it all the time. Ngunit imbes na maging seryoso ay ginawa ko’ng katawa-tawa ang mukha ni Damon sa iginuguhit ko. Malaki ang mga mata, nakakunot ang makapal na kilay, maging ang butas ngbilong nito ay malaki. Naitikom ko ang labi tsaka yumuko upang pigilang matawa. Ngunit sa aking pagtunghay ay hindi ko na siya nakita sa kaniyang upuan. Sa halip ay isang kamay ang humablot sa iginuguhit ko tsaka ito itinaas sa ere.

sagot ko habang pilit na itinutuon ang pansin sa sketchpad. Sinubukan kong mag-drawing ng sweetheart neckline, pero imbes na silhouette ng gown, ang mukha ng dalawang bilyonaryo ang nakaguhit sa isip ko. Yung isa, mukhang laging papatay ng tao sa lamig ng titig; yung isa naman, mukhang laging nanggagahasa ng kaluluwa sa lagkit ng tingin.

Pamura-mura pa ang loko. “Mommy, look!” Sinalubong ako ni Eliana ng yakap at halik. Pinakita niya ang drawing niya sa akin. “Pfftt.” Malakas akong natawa ng makita ang mga itsura namin ni Eliot sa drawing nito. Malalaki ang mga mata namin at ilong. Tapos ang kamay at paa namin ay parang galamay ng gagamba. “Ang ganda, baby… pero mas maganda sana kung liitan mo ang eyes, nose at lips. Parang namamaga lahat eh. Gusto mo ba turuan ka ni Mommy?”

Ang inaakala nilang magulo at pangit na obra ay unti-unting lumikha ng isang nakamamanghang ilusyon! Ang mga maitim na stroke ay nag-anyong nagtataasan at matitibay na bangin ng bundok, habang ang mga talsik at malalabnaw na tinta sa gilid ay nagmukhang makapal na hamog at ulap na yumayakap sa mga taluktok nito. Ang bawat hagod na akala nila ay walang direksyon ay nagtataglay pala ng napakalalim na sining at emosyon, isang istilo ng pagpipinta na tanging mga master artist lang ang nakakagawa!

Sa unang page, may nakasulat na maikling note na hindi pormal, pero sa pamilyar na stroke ng ballpen niya. “Drafting is not just about lines; it’s about how you want people to feel inside the space you create. Start with the floor plan. Focus on the flow.” Napahinga ako nang malalim. Parang naririnig ko ang boses niya habang binabasa ko iyon.