Erratic In Tagalog Novels & Stories

‎Napangiti ang matanda. ‎Pagod. ‎Wasak. ‎“Some sins don’t deserve escape.” ‎Bago pa kami makapagsalita— ‎biglang may malakas na yabag mula sa itaas. ‎Papalapit. ‎Mabilis. ‎“GO!” sigaw niya. ‎At doon kami tumakbo. ‎Makitid ang lagusan. ‎Halos wala kaming makita kundi ang ilaw ‎mula sa emergency lamps.

tanong ko rito "Are you dating with him?" Tanong nito "Wait duke is that you bat mo ko hinatak ha "inis na saad ko rito "Just answer my question" iritang wika nito "Pano pag Oo may magagawa kaba at bat ka ganyang maka react are you jelouse huh?!" iritang tanong ko rito "No "mabilis na tugon nito "Yun naman pala then leave me alone "saad ko saka umalis ....

Nakabalik na pala ito at may dala-dala nang pagkain. "what? why are you guys mad at me? e sa totoo lang wala naman talaga akong kasalanan" ani nito. "pero, I think hindi pa rin tama ang pinagsasabi mo, ate" ani ni Tito. "okay, whatever, ako na ang may kasalanan" ani ni Mama saka umirap. "hey, mama, where are you going?" tanong ko rito nang mapansin na nakatalikod na siya at handa nang pumunta sa kung saan.

Sa reaction niya, tiyak akong alam na alam niya anong nagaganap. “Uy, mauna na ako sa inyo. Bye Vida, bye sir.” Paalam ni Erin at umalis na. Nang kami nalang ni Escalante, agad akong nameywang. “Do you know about this?” “About what?” “This. Na trending daw tayo.” Nagkamot siya sa batok niya. “Yeah. I know it.” “At tuwang tuwa ka naman?”

hindi crush, at mas lalong hindi girlfriend! She's right. Erie means cat. I'll call her that name because she's too clingy, or should I say malambing? Napaka-active niya rin at parang hindi napapagod lagi. Friendly rin siya, pansin ko iyon sa araw-araw na nakakasama ko siya sa school. Lahat ng classmates namin ay close niya, lahat ng makakasalubong niya sa hallway ay babatiin niya kahit hindi niya naman kilala.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Hindi ko naman siya mareply-an dahil kasalukuyan akong nag-da-drive pauwi. Nang malaman kong nakauwi na si Jairus rito sa pilipinas ay nabuhay muli ang mga nararamdaman ko para sa kaniya. Yung saya na may halong kaba at mabilis na pagtibok ng puso mo. Yung para bang may butterflies sa tiyan mo at kinikiliti ka nito. Hindi ko na namalayan na nakangiti na pala ako habang nag-da-drive.

Pakiramdam ko ay nagkasala ako sa ginawa ko na hindi naman dapat. "I'm sorry I really need to go." hindi na ito nakapagreact nang agad akong lumabas, sinubukan kong balikan si Isaiah ngunit wala na din ito, nag order pa ako ng isang bote at nang mabayaran ang kailangan bayaran ay agad na akong dumiretso sa sasakyan ko, late na din naman kaya baka natutulog na ang mga tao sa bahay.

Pagalit na utos ng driver sa dalaga. Biglang binundol ng kaba abg dibdib ni Lily. Kinutuban siya nang hindi maganda. Mabilis siyang bumaba ng sasakyan at tumakbo palayo ngunit may humarang na sasakyan sa daraanan niya. "Saan ka pupunta?" Nakangising tanong ni Raffy pagkababa sa sasakyan. Mabilis na lumapit si Lily sa binata at nabawasan ang kabang nadarama. "Katakot kasi ang driver mo. Kung wala ka ay talaga tatakbo na ako palayo!"