Eternal Butler Bl

“เพราะความรัก…อาจเป็นเชื้อเพลิงที่ปลุกคำสาปให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง” กันต์ธีร์ แพทย์นิติเวชหนุ่มมากฝีมือที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ เพื่อเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าทีมเอ หรือที่กล่าวถึงกันว่าทีมหัวกะทิ ของหน่วยพิสูจน์หลักฐาน คดีที่เขาเจอ มีหลักฐานบางอย่างเกี่ยวพันกับเรื่องเหนือธรรมชาติ ทั้งชิ้นส่วนของศพที่หายไป และสัญลักษณ์ที่ตรงกับรอยลึกลับบนหน้าอกของเขาเอง ขณะเดียวกัน เขาเริ่มมีอาการเจ็บหน้าอก ความฝันประหลาด ชีวิตที่เคยมีเหตุผลเริ่มสั่นคลอน เมื่อเขาได้พบกับ จันอับ นักข่าวหนุ่มผู้ดูเหมือนจะ “เกลียด” เขามากตั้งแต่แรกเห็น แม้พวกเขาเพิ่งเคยเจอกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากคู่กัด ค่อย ๆ พัฒนาไปพร้อมกับการคลี่คลายปริศนา แต่ยิ่งเข้าใกล้ความจริง กันต์ธีร์ก็ยิ่งถูกดึงกลับเข้าสู่อดีตชาติอันเจ็บปวด ซึ่งเต็มไปด้วยความรัก ความตาย และคำสาปร้ายแรงที่ไม่อาจหลุดพ้น ความรู้สึกที่เขาไม่ควรมีในชาตินี้… กลับเป็นชนวนให้คำสาปเริ่มตื่น และพุ่งเป้าเล่นงานจันอับอย่างโหดเหี้ยม ในท้ายที่สุด พวกเขาต้องร่วมกันไขคดี คลี่คลายเงื่อนงำในอดีตชาติ และเลือก ว่าจะยอมแพ้ให้กับคำสาป หรือจะเผชิญหน้ากับมันเพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของทั้งคู่

หลังฟื้นขึ้นจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เพลย์บอยนักท่องราตรีผู้อื้อฉาวระดับประเทศอย่างเขาก็เลยต้องมานั่งเซ็ง นั่งเบื่อ และหมดอาลัยตายอยากอยู่กับบ้าน มิหนำซ้ำพยาบาลพิเศษแต่ละคนที่ทางบ้านหามาดูแลก็ไม่มีอะไรที่มันเจริญตาเจริญใจเอาเสียเลย แต่แล้วเขาก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อโชคชะตาบันดาลให้เจ้าแว่นที่เป็นต้นเหตุของทุกเรื่องเดินเข้ามา ‘สมัครงาน’ ด้วยตัวเอง! กาโตะ เด็กจบใหม่แค่อยากได้งานทำ กลับกลายเป็นภาระใหญ่หลวงให้สูญสิ้นอิสรภาพ ด้วยเงื่อนไขทำงานใกล้ชิดนายหนุ่มโรคจิต ผู้ต้องการดูดดื่มน้ำกามทุกค่ำคืน เขาจึงถลำตัวลิ้มรสเซ็กซ์อันตราย แต่แทนที่จะจบ แต่มันกลับเป็นจุดเริ่มต้นตัณหาต้องห้าม คุณชายพีรเทพ คือผู้มีอำนาจเงินไร้ขีดจำกัด เขาคือนายเหนือหัว เพียงวินาทีแรกที่เจ้าเด็กแว่นมาสมัครงาน เขาก็ต้องการ อยากจะเห็นใบหน้าใสซื่อของเจ้านั่นบิดเบี้ยวด้วยแรงใคร่ร้อนแรง ***คำเตือน*** นิยายเรื่องนี้เป็นนิยาย PWP สำนวนดิบเถื่อน ❌ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ❌มีฉาก 3P ❌เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้จะมีทั้งหมด 2 ภาค สามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1) ใครว่าจุดจบของตัวร้ายมีเพียงความตายเท่านั้น ผิดแล้ว... นี่คือเรื่องราวของตัวร้ายหลังถูกหย่าและพิพากษา จุดจบนั้นใช่ว่าจะเป็นความตายตามต้นฉบับเสมอไป เพราะเส้นทางของตัวร้ายต่อจากนี้ โรยด้วยกลีบกุหลาบหอมฟุ้ง อบอวลด้วยความสุข +++++ ลูกชายของตัวร้าย น่ารักที่สุดเลย (ภาค 2) รู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นเบบี้ตัวกลมแก้มยุ้ย แถมยังมีหม่าม๊าเป็นผู้ชาย ส่วนป่าป๊า…หล่อสู้คาร์ริสไม่ได้หรอก หม่าม๊าของคาร์ริสเป็นตัวร้ายในนิยายด้วยฮะ ถูกรังควานแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว เบบี้น้อยน่ารักคนนี้เลยโตมากับลุงโบ้ ลุงโบ้ขี้อ้อนติดคาร์ริสมาก แต่ก็ถูกคนสวยหลอกเปย์บ่อยๆ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของลุง คาร์ริสต้องคอยสแกนคนสวยให้ลุงตลอด…สรุปใครเลี้ยงใคร!?

หลงระเริงในความสุข จนเจอรักแท้จึงหยุดทุกอย่าง มอบรักให้แด่เธอผู้เดียว

เมื่อเด็กดื้อคิดจะปีกกล้าขาแข็งหนีหายไปพ่อเลี้ยงคมสันจึงต้องลงโทษให้หนักแบบทบต้นทบดอก จากความเกลียดชังแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่สลัดไม่หลุด ยิ่งดิ้นหนี... ยิ่งถูกกักขัง ยิ่งรุนแรง... ใจกลับยิ่ง

6 เรื่องสั้น...ที่คุณผู้อ่านต้องแอบคิดตาม เรื่องราวความรักที่อ่านเท่าไหร่ก็ไม่มีเบื่อ รวบรวมอุปสรรคที่เกิดขึินระหว่างเส้นทางของรักเรา โลกที่เต็มไปด้วยจูบนับเป็นของขวัญที่มีค่ามากที่สุดในโลก เมื่อสิ่งนั้นมันคือความรัก 1. อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน 2. ชนท้องน้องสาว 3. ผู้ชายแพร่พันธุ์ 4. เมื่อเขาต้องการ 5. ค่าคุ้มครองมาเฟีย 6. สาวใช้ห้องข้าง

เบื้องหลังบานประตูที่ปิดลง… ผมทอดกายลงนอนตะแคงบนโซฟาที่วางอยู่ชิดผนัง เอาหลังเบียดโซฟา ยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาฟาดไว้กับพนักโซฟาเพื่อให้ง่ามขาแหกอ้า ผมเอาวาสลีนทารูน้อยๆ แล้วตามด้วยกล้วยหอมใบเขื่อง… ค่อยๆ กดเบียดบดรูจีบเข้ามาในความคับแน่น “โอ๊ว… ซี้ดดดด… พี่แดนน์ครับผมเสียว… ” ขณะที่กล้วยหอมกำลังสไลด์เข้าออกเป็นจังหวะ ใบหน้าหล่อเหลาและเรือนร่างสุดกำยำของพี่เขยก็ผุดวาบเข้ามาในความคิดอันมืดดำของผมอีกครั้ง

Dark Mafia Scene “Who laid a hand on you? Dallion's voice was low, cold, and dangerous. His dark gaze bore into her, daring her to stay silent. When she didn’t respond, the tension snapped like a whip, his voice booming through the room, “Who?” The butler, standing rigid against the wall, swallowed hard before stammering out the words, “It... it was Mr. Rivers, sir.” The atmosphere turned deadly as Dallion's jaw clenched, fury igniting in his eyes. “Bring him to me.” The butler’s eyes widened in fear. “N-now, sir? It’s... it’s late.” Dallion's hand, once braced against the wall near her head, slowly curled into a fist. His eyes never left her face, his possessiveness was palpable. Without looking at the butler, his voice dropped to a lethal calm, “Do you need a better time? Or shall I break your legs to teach you urgency?” The butler didn’t need any more encouragement. He fled the room, returning twenty minutes later with a trembling Mr. Rivers. “Dallion, my friend, what’s all this about?” Rivers began, his voice casual as if nothing was amiss. But Dallion wasn't’t here for pleasantries. His eyes slid to the knife stabbed into the apple on the table, and in one fluid motion, he yanked it free, the blade glinting in the dim light. Without a word, Dallion grabbed Rivers outstretched hand, slamming it onto the table. The sharp scream that followed echoed in the room as Dallion, with one swift movement, sliced through the man’s fingers. Blood splattered across the polished wood as Rivers screamed in agony, clutching his mutilated hand. “No one touches what belongs to me,” Dallion's voice was eerily calm, his expression devoid of any sympathy.

"กลัวคนอื่นมาทำร้ายกู แต่มึงเลี้ยงกูด้วยหมัดด้วยลำแข็งตลอด" "ใครก็ห้ามแตะมึง กูทำมึงได้คนเดียว"

♡♡♡ ร้านขนมแห่งหนึ่งใจกลางเมืองอย่างกรุงเทพฯไม่รู้ว่าคิดได้ยังไงมาเปิดร้านขนมท่ามกลางแหล่งท่องเที่ยวอโคจรมีแต่ผับบาร์อะโกโก้ต่างชาติเดินกันให้รึ่ม สวัสดีครับผมชื่อเค้ก ธารธารา ชาล์ล อายุ22ปีเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีศิลปะการจัดการอาหารแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯเพราะชอบทานเบเกอรี่มาตั้งแต่เด็กเลยดูอวบๆ ไปหน่อยแต่พอโตขึ้นก็ยืดสูงตอนนี้สูง175หนัก60แล้ว ด้วยความที่พ่อเป็นฝรั่งด้วยมั้งแกเลยมาซื้อที่เล็กๆ ตรงนี้ไว้เห็นทีแรกตั้งใจจะเปิดบาร์เหล้าตามทำเลปกติที่มันสมควรจะเป็น แต่ลูกชายคนเดียวดันชอบทำเบเกอรี่ซะได้นี่นา