Eulogy In Tagalog Novels & Stories

💔 Ang Huling Paalam “Ama… Ina… Si Pedro ay naging suwail. Kung may susunod pang buhay… sana hindi na ako maging anak ninyo… dahil hindi ako karapat-dapat… kung wala ako, hindi sana kayo nagdusa…” Dumalo’y ang dugong luha mula sa mga mata ni Juan habang ipinikit niya ang mga ito. ⚡ Ang Sinaunang Tinig

Siguro patay na siya kung nakakasugat ang titig. "Wait-wait ka dlriyan...ako nagwa-wait dito, eh ikaw nandiyan at lumalandi!" Bubulong-bulong kong sabi. "Diozza, hindi ka na nga baboy. Bubuyog ka na yata riyan, bubulong-bulong kang parang bubuyog..buzzz ka ng buzz!" sabi ni Eula na seryoso. Parang nang-aalaska lang pero serious talaga siya.

Simple lang ang naging daloy—isang maikling dasal, pambungad na salita mula kay Rajah, at ang mensahe ni Nanay Elena. Nang tumayo si Nanay Elena sa harap ng maliit na podium, nakita ko ang bahagyang panginginig ng kanyang mga kamay habang hawak ang mic. “Para sa aming mga manghahabi, ang center na ito ay hindi lang gusali. Ito ay pagkilala sa aming sining na akala namin ay unti-unti nang mamamatay,” sabi ni Nanay Elena. Lumingon siya sa akin at kay Rajah. “Salamat sa inyong dalawa dahil binigyan niyo kami ng puwang sa pangarap niyo.”

ANDREA DELA VEGA POINT OF VIEW "Buhay ako. Nakaligtas ako. Thank you, Lord!" laking pasalamat ko dahil nagising pa ako mula sa isang bangungot. Akala ko talaga ay katapusan ko na at doon na lang matatapos ang buhay ko pero hindi eto ako at nakaligtas mula sa sunog. I don't how, but I know God did it.

usisa ulit nito. "Tungkol sa Kael Mariano na sinasabi mo. Matagal na s'yang patay. Nasaksak s'ya sa isang aksidente sa loob ng kulungan. Iyon ang sabi sa report ng prisinto kung saan s'ya nakulong," panimula nito.

May mali ba sa sinabi niya? "Wala ka pa talagang alam sa pag-ibig," nakangiwing sabi sa kaniya ng kaniyang Daddy Wilson . "You are still indeed my baby girl." ***** Mabigat ang pakiramdam na dumilat si Angenette. Ilang ulit muna niyang ikinurap ang mga mata upang i-adjust ang kaniyang paningin dahil nanlalabo pa rin iyon at medyo nahihilo pa rin siya dahil sa pagkahimatay kanina. Nang luminaw na ang mga mata, saka niya lamang napagtanto na nasa loob siya ng maliit na silid ng chapel kung saan nakaburol ang lola niya.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Cause of Death: Natusok ng hotdog ang lalamunan at nabulunan ng kondensada ni Van Dragunovv. "Holy---Luna! You're dying!?" Naiiyak na niyang sabi at hindi malaman ang gagawin. Napalo-palo ko ang dibdib ko at trying hard masuka pero hindi. Bumara na sila at OO! MAMAMATAY NA NGA ATA AKO!