Everlasting Food Novels & Stories

Kapag binanggit ang araw ng mga patay, agad na pumapasok sa isip ko ang mga masasarap na pagkain na talagang bahagi na ng tradisyon. Isa sa mga paborito ng marami ay ang 'latik', na gawa sa niyog at asukal, na karaniwang ginagamit bilang topping o pang-sahog sa ibang mga dessert gaya ng 'biko' o 'puto'. Isang makulay at masarap na paghahanda ito na hindi mawawala sa mga handaan. Ang mga espesyal na inihanda na 'puto' at 'kakanin' ay sabik na hinihintay, hindi lang ng pamilya, kundi pati na rin ng mga bisita. Ang 'ensaimada' at 'turon' na may saging na saba ay ilan din sa mga hinahanap-hanap ng pamilya. Ang bawat kagat ay nagdadala ng mga alaala ng aking mga mahal sa buhay, habang ipinagdiriwang namin ang kanilang mga alaala sa mga hapag-kainan na puno ng ngiti at ligaya. Ayon sa tradisyon, ito ay sumisimbolo ng pagbabalik at pagkilala sa ating mga ninuno. Nasasabik na akong bumalik sa mga ganitong okasyon!

Bilang bahagi ng mga handa, madalas din na may mga masustansyang pagkain tulad ng 'bringhe' na parang paella, at mga nilutong ulam na kadalasang inihahanda ng mga matatanda sa pamilya. Sa bawat pagluluto, nananatili ang mga kwento at alaala, kaya talagang may kahulugan ang mga pagkaing ito. Kasama ng mga kaibigan at pamilya, ang araw na ito ay itinuturing na isa sa mga pagkakataon ng muling pagkikita. Hindi lang ito tungkol sa pagkain, kundi tungkol din sa pagsasama-sama ng pamilya na nakabuo ng mga alaala na mananatili sa puso at isipan.

Higit pa sa lahat, ang 'pansit' ay palaging naroroon, dahil sinasabi na ang bawat patlong kahulugan ay nagsisilbing simbolo ng malusog na buhay, at palagpas ng taon ang ating dasal. Ipinapakita ng mga pagkaing ito ang tunay na diwa ng araw ng mga patay, isang pagsasalo-salo na puno ng pagmamahalan at pag-alala sa mga nauna sa atin.