Fake You นิยาย & เรื่องราว

Ang dating masayahin at puno ng siglang si Axton… ngayon ay pilit na lang ngumiti para sa akin. Pero kahit ganito, sa kanya pa rin ako babalik. Habang nakaupo kami sa sala, naglakas-loob na akong sabihin sa kaniya ang tungkol kay Zain. "Axton, there's something I need to tell you." Tumingin siya sa akin na tila hindi sigurado kung gusto niyang marinig ang sasabihin ko. I took a deep breath. “I have a fake boyfriend now.”

"But yours was fake." "W-What?" Kunot ang noong napaangat ako ng tingin sa kanya. "W-What do you mean ours was fake?" Napatingin ulit ako sa mga hawak ko. Hindi ako naniniwalang nagsasabi siya ng totoo dahil parehong-pareho ang mga ito, ang mga nakasulat lang ang pinagkaiba. "I paid someone to authenticate those documents. And you know what I found out?"

“Wala akong sinabi na magpapanggap tayo habang buhay, Monica. We can start a serious relationship. We need to show Kenji that we’re his real parents and that we love each other. Kasi sa atin magbabase ang bata kung paano niya sasabayan sa paglaki ang environment niya. Kung puro pagkukunwari ang ipapakita natin sa kan’ya, hindi niya maa-adapt ang totoong emotions. He will also rely on fake emotions.” Napatda ang dalaga at hindi mai-focus ang isip sa mga sinabi ni Federico. Masyado itong seryoso at hindi niya puwedeng biruin. “Ang ibig mo bang sabihin ay seryosohin na natin ang fake relationship natin?” aniya nang mahimasmasan. “Yes. Ayaw ko ring makipagrelasyon sa ibang babae.” “P-Pero paano

Gusto ko lang naman humiram ng pera, bakit may fake girlfriend na sa usapan? I chuckled nervously at him. “I’m sorry, sir. Hindi kita maintindihan.” He ran his tongue over his lips and looked at me intently. “I’m offering you to be my fake girlfriend, and in return, I’ll help you.” “Bakit kailangan mo ng fake girlfriend?” takang tanong ko. Because as far as I know, many women were so into him, they’re even willing to be his girlfriend!

"Matagal nang may epekto sa akin si Damian, Eric. At sa totoo lang? Wala na akong pake." *** Habang pauwi ako ng penthouse, agad kong ini-upload ang video sa social media. Walang caption, walang paliwanag. Let the people see the truth. Makalipas ang ilang minuto, biglang sumabog ang notifikasyon ng cellphone ko. Mabilis na kumalat ang bagong video. — Fake news pala yung unang video! Napaka-manipulative ni Yumi! — Ang kapal ng mukha ng babae! Seryoso, paano siya nakakatulog sa gabi?

Pagkatapos ng tawag, ibinaba ni Yumi ang phone at ngumiti kay Rica. “Don’t worry,” mahinahon niyang sabi. “You won’t go home empty-handed.” Natulala si Rica. “Yumi… are you serious?” Ngunit bago pa siya makasagot, isang mapanuyang tawa ang muling narinig. “Please,” sabi ng isa. “You think we’ll believe that? A fake call won’t fool anyone.”

Hindi ko nga siya kilala. "Gaano karami ang nilaklak mong alak mister? Lango ka pa ata sa alak, kaya kung ano-ano ang pinagsasabi mo sa akin. Hindi nga kita kilala tapos aalukin mo ako para maging fake girlfriend mo. Baliw ka ba?"

pagkatapos tiningnan nya naman ang fake nunal ko "but i hate your fake mole"nagulat naman ako dahil sa sinabe nya at napangisi naman sya dahil siguro sa reaction ko magaling palang kumilatis ang isang toh huh? "Hmm i'm thinking if what's your face if you don't have a mole so "Nginitian nya naman ako"Let me remove that"akmang hahawakan nya ang fake nunal ko sa pisnge ng malakas kung tabigin ang kamay nya

Wala naman siyang public announcement na may asawa siya. [Grabe, sobrang dali na talagang magpakalat ng fake news ngayon. Gumawa lang ng dummy account tapos kung anu-anong imbento ang ipo-post. Akala mo kung sino. Alam mo bang may batas laban sa paninira at fake news?] [Hahaha! Base sa profile mo, lalaki kang fan. Ano'ng susunod? Sasabihin mo, "Katabi kong natulog si Ate Jam kagabi?"]

"No, Mildred. They're all fake, your maiden name, birth of place, everything. But they are considered real in the government, so you don't have to worry anything about your identity starting from now." "D-do I... do I exist now?" My voice trembled. "Even though I'm fake? Do I finally exist?" I looked at him, desperately wanting to hear the answer I wanted him to say. He moved his body forwards, he intertwined his fingers together between his parted legs and stared at me intensely. "You exist." His answer rolled out his mouth like a slow motion.