Family Composition In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Pahabol nyang sabi habang mabilis nang gumagalaw sa loob nya. Naluha si Carmela sa sinabi ni Axcel. "Our family", sariling pamilya, ganito pala kasayang marinig na magkakaroon sila ng sariling pamilya. Sariling pamilya sa Isang lalaki na Isang beses nya lang nakilala pero napa tibok na ang kanyang puso.

Puno ng pagmamahal na salita ko. Para sa'kin nag-iisa lang si Papa, si Alejandro Soriano siya ang Papa ko at si Cassandra Castelo ang Mama ko sila lang dalawa ang pamilya ko. "Mahal din kita anak, mahal na mahal ko kayo ng Mama mo. Pasensya ka na kay Papa ha' kung kailangan na iwan kita d'yan ng mag-isa. 'Darating ang araw na maiintindihan mo rin ako anak. Kung bakit kailangan na hindi tayo palaging magkasama. Sana intindihin mo na lang si Papa ha'?" Wika nito sa malungkot na tono.

Simple lang ang pagkain… soup, salad, at mainit na pan de ajo (garlic bread). “This feels… nice,” sabi ni Celestine habang tinitingnan ang lahat. “Like a real family.” “It is a real family,” tugon ni Adrian, sabay hawak sa kamay niya. Ngumiti si Mr. Villarreal. “Finalmente juntos.” (Finally together.)

Ginulo n'ya ang buhok ng bata at ngumiti. "I am not your dad, I am your uncle. Kapatid ako ng mama mo at pamilya tayo kaya tayo magkamukha," mahinahong sabi n'ya. "So we are family?" inosenteng tanong nito. "Yes we are buddy," sagot n'ya. "Kaya tayo magkamukha kasi family tayo?" dagdag na tanong pa nito. "Yes buddy! Most of the family ay magkakamukha dahil pareho ang dugo na dumadaloy sa kanilang mga katawan," paliwanag n'ya rito.

CELINE "Where is my son David?" tanong ng asawa ko sa mga kasambahay habang kumakain kami ng lunch. Tahimik lang ako na kumakain sa tabi niya. Nagtinginan muna ang mga kasambahay na nandoon sa dining area sa naging tanong na 'yon ng asawa ko sa kanila. Makalipas ang ilang minuto ay nagsalita 'yung isang kasambahay na mukhang hindi lang nagkakalapit ang mga edad namin na dalawa.

Dahan-dahan kong inilapit ang aking tenga sa kanya habang nakatalikod ito sa akin. "Then study hard, ang hirap kasi sa 'yo umaasa ka pati kay Mom. You know she's having a hard time already. She's a single mother, and I respect her decisions for me." Napakunot ang noo ko. Ibig niya bang sabihin, wala na ang kaniyang ama? Dahil single Mom na lang ang Mommy niya? Or hiwalay sila? Broken family? "Oo, kahit ayoko. Gagawin ko 'to for our family. I hope you can somehow appreciate that."

Though, his family knew about us and we are accepted si lola na ang nagsabi sa amin na igalang namin ang nararamdaman ng asawa ni Papá. We understand her pain though. Hindi din madali para sa kanya na tanggapin na nagkaanak sa iba ang asawa nya. Not only one but five. Tatlo kami kay Mommy, ako, si Ford at Cooper at meron pang kambal sa ibang babae naman.Si Hunter at Thunder. We are one hell of a big family, right? Mabuti nalang mababait ang mga kapatid ko. We have two older brothers. Si Kuya Gustavo ang panganay na masungit at si Kuya Gaston naman ang pangalawa na makulit at maingay.

Tumawa siya sabay hampas kay Therrie. Nagpatuloy ang mga biro at tawa, at ang mga mata ko ay namumuo sa sobrang saya. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang kaligayahan na nararamdaman ko. Hindi lang kami mag-asawa, kami ay magkaibigan, magkatulungan, at higit sa lahat, kami ay pamilya. Ang mga bata, si Caleigh at Claudette, ay nagsisilbing tulay ng aming pagmamahalan at ang mga simpleng sandali ay nagsisilbing patunay na wala nang hihigit pa sa pagkakaroon ng isang buo at masayang pamilya.

Chapter 47 Filipino Dishes I smiled when I saw my family and Sam talking and laughing together. Nagagalak ang puso ko. Ramdam kong tanggap na nila si Sam, minahal na agad nila ang anak ko. Sino ba naman ang hindi maaaliw sa sobrang listo at kadaldalang taglay ni Sam? Sina Mommy at Daddy na nga agad ang personal na nag-aasikaso kay Sam ngayon. Susulitin daw nila ang ilang taon na hindi nila ito nasilayan at nakapiling man lang.

Kahit mga simpleng bagay ay masaya na kami basta ang mahalaga ay sama sama kami. That's what our grandfather taught us-money is important but family is importanter. Ay joke, everything pala 'yon. "Sarap ng tulog mo Iya ah? Tulo laway ka pa." Pangangasar ni Kuya Lance nang makaupo ako kaya inirapan ko na lang ito na agad niya namang ikinatawa. Alam ko namang nagbibiro lang siya dahil hindi naman tumutulo ang laway ko kapag natutulog.