Fear Of Fire Novels & Stories

Nang makarating doon ay mabilis siyang humiwalay sa akin para magtrabaho at ako naman ay mabilis na sumipot sa mga meetings ko sa araw na ito. Pero hindi maalis sa isip ko ang mga sinabi ni Zale. Yes I am guarded. I am guarding myself. I am independent. Pero hinahayaan ko na siyang makapasok sa buhay ko. Hinahayaan ko na pero hindi ko pa hahayaan ng tuluyan. I still have insecurities and self pressure. I am so afraid. Takot ako sa hindi ko malamang dahilan. Kinakabahan ako at hindi na niya kailangang malaman iyon.

Hindi alam ni Fire kung bakit pero biglang kumalabog ang dibdib n’ya sa kaba at takot dahil sa masamang unang ekspresyon nito sa kanya. Hindi alam ni Fire kung bakit pero bigla na lang s’ya nakaramdam ng kagustuhan na maging mabuti sa mga mata ng dalaga na ngayon pa nga lang nya nakilala o nakita sa tanang buhay n’ya. Fire never minds anyone's judgment about him, he just doesn't care at all, but suddenly, his stomach twisted painfully after Krissel's bad impression about him, para syang biglang sinikmuraan, what the fuck is happening to him?!

tanong ko, half-joking, half-fearful. He turned to me, serious now. “We didn’t come this far to be shaken by noise.” “And if the noise becomes war?” “Then we fight again. Together.” I leaned my head against his shoulder. “Nakakatakot din, minsan.” “Of course it is,” he said gently. “But fear’s not your enemy, Sera. It’s your fire.” ✴✴✴ Kinabukasan, isang email ang dumating sa personal inbox ko.

I did not believe it either, not until that night. "Ma, ayos lang ako. Pasensya na at hindi ako nakauwi kagabi." Saad ko sa kanya. Pinakiramdaman ko naman ang sarili ko. Wala naman nagbago, pero ang huling ala-ala ko ay tila sinusunog ang aking katawan o baka imahenasyon ko lang iyon dahil sa sobrang takot ko. Usually, with extreme fear, human mind will activate an illusionary feeling that can deceive the host itself. If I was really burned, then why am I still alive?

Saka hindi ba nasa bar siya? “Mabuti at gising ka na. Kamusta na ang pakiramdam mo?” Humawak siya sa batok. ‘I need to do this, Val’ Naalala niya ang boses na ‘yon. Hindi siya pwedeng magkamali. Boses iyon ni Kiki. “Val.” Hinawakan ni Fire ang kamay niya. “I know you’re strong. But its normal to be afraid sometimes. Wag kang mahiya, tell me if you’re not okay.”

“S-sh*t.” Bumilis agad ang tibok ng kaniyang puso. Hindi niya pinapatay ang ilaw kapag matutulog siya dahil may phobia siya sa dilim. Alam niyang magkakaroon siya ng panic-attack kung hindi pa babalik ang liwanag kaya't ipinikit na lamang niya ng mariin ang mga mata at tinakpan ang kaniyang tainga. Sumiksik rin siya sa gilid ng kama at sunod-sunod na humugot ng malalalim na hininga.

Histeric na sabi niya. I caught Uno intensely looking at me while his forehead was slightly creased. I automatically averted my eyes when I remembered what happened in the test. It's still vivid. Sa dinami-dami ba naman ng lalaking makikita doon—bakit si Uno pa? Pwede naman si tres nalang! I am more comfortable with tres! What was that fear called? Intimacy? A fear of intimacy? I never imagined myself doing that to someone, especially Uno!

Rapturous Wildfire Iiwan ko na sana siya sa kanyang tabi ngunit marahas niyang hinapit ang aking baywang dahilan kung bakit napabalik ako sa kanyang dibdib. His hand snaked actively around me. I tensed up. I get nervous whenever he gets tactile. Kahit pa talaga anong gawin kong sanay sa sarili kong maging kumportabke sa kanya, parang hindi ako nasasanay. Halos mapatili ako sa ginawa niya. Tuyong napalunok ako sabay taas noo ko siyang hinarap. His gaze an unspoken question. Naningkit ang kanyang mga mata and were gradually overwhelmed by a more intense complexity of emotions. As I notice a smidgeon of fury on his face, isang alon ng panginginig ang gumapang sa aking gulugod na nagresulta ng p

Sarkastikong tanong ko pa rito. "No. Just don't do things that will trigger their attack. If you can feel it, they are already watching us. They are not attacking yet, because they don't feel danger or threat yet." Sagot naman nito sa akin at patuloy pa rin ito sa paglalakad. "Rooooooooooooooo." Tunog naman ni Fyro na wala talaga akong ideya kung ano ang ibig sabihin nun. "Nakakatulong din si Fyro.... animals are afraid of Welches Sprites." Saad ulit nito.

Tumayo na ko at humakbang ng hilain niya ako paupo. "Are you scared of blood?" Lumunok ako at hindi sumagot. "I knew it. You can't face your fear; that is why you can't face your present." Ito ba talaga ang dahilan kung bakit hindi ko kayang harapin ang kasalukuyan dahil sa takot ko sa dugo at apoy?