Feel Good Pilipinas นิยาย & เรื่องราว

sagot ko habang niyayakap siya. "Good. Excited na akong makauwi sa Pilipinas," sabi ni Angie habang nakangiti. "Excited na rin kami, Mommy!" sabi ni Gabriel habang yumayakap sa kanya. Habang nakayakap kaming tatlo, naramdaman ko ang init ng pagmamahal at kasiyahan.

aniya kaya bahagya akong napangiti. Ang ngiting sumilay sa labi ko ay agad ko ring inalis. Baka kasi mukhang excited ako masyado na makasama siya ro’n. Kahit na ang totoo ay excited ako na makapunta sa isa sa mga pinakamagagandang isla sa Pilipinas. Well, kasama na rin iyong makasama siya kasi okay naman talaga siyang kasama. Ay ewan! Parang nababaliw na ako. Magsasabi ng isang salita tapos babawiin ko rin. Baliw na nga ata ako. Masyado na akong nakikipagtalo sa sarili ko.

Nanatili akong tahimik upang malaman ko ang tunay na nangyari sa 'min. "I became famous kaya naisipan kong umuwi ng Pilipinas dahil sabi mo tatawagan mo 'ko kapag pwede na 'kong bumalik pero wala akong natanggap na tawag galing sa 'yo. Hindi ko na lang 'yun pinansin dahil baka busy ka kaya nakalimutan mo. Dumiretso ako sa party at doon tayo muling nagkita."

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Gusto nyang mamilisopo dahil sino ba ang magiging maayos pagkatapos iparanas sayo ng taong mahal mo kung ano ang impyerno? "You see, wala akong malay noon, pero saktong pag uwi mo ng Pilipinas, syaka ako nag kamalay. Is it coincidence? Na sa pag gising ko ikaw kaagad ang maalala ko. Cause in those years, I still love you... It didn't fade, kahit na wala na akong maalala, still my heart recognize you—"

"Uhmm... uuwi na pala ako ng States, ha? Mami-miss kita." Nanlaki ang mga mata ni Janice sa paalam ko. "A-Ano? Aalis ka na agad?" tanong naman niya. "W-Well, I think, malapit na rin namang matapos ang buwan ng pag-stay ko rito sa Pilipinas. I am so happy kasi nagawa ko lahat yung kaya kong gawin. Successful man o hindi ang plano ko, I will still go back to States," paliwanag ko kay Janice.

Tanong ni Rheanna. "Oo, sa sea games?" Aniya na tumingin pa kay Rheanna. Dali-daling tumayo si Rheanna atsaka binuksan ang television. "Ay, bongga panalo ang Pilipinas." Ani Rheanna na tumitili pa. Insakto lang kasi na pagbukas nito ay ang laman ng balita ang pagiging champion ng kupunan ng Pilipinas. At ang laman ng headlines ay si Calyx Raider.

Diyos ko, hindi ko na kayang itago sa sarili ko—proud na proud ako sa kaniya. Ewan ko ba pero parang proud husband ang itsura ko ngayon. Kahit na lang kasunduan lang ang pagiging mag-asawa namin, nakaka-proud pa ring maging asawa niya. Kahit na tito ang tawag niya sa akin. “Here is your question,” sabi ng host. “What do you think makes a good citizen of the Philippines?”

Pahayag niya at ako naman ang napaawang at nanlaki ang mga mata. Fuck! Halos mabaliw baliw ako sa selos nung panahong iyon. Lugmok na lugmok at sawi ang puso ko nun nung umuwi ng Pilipinas tapos planado at palabas lang pala niya ang lahat!? What the heck!

Puta! Ayan, Azura. Nagtampo yun naku! Napangiwi ako at hindi ko alam kung maging masaya ba ako dahil heto na nasa concert na nga ako or kabahan dahil nawala kasama ko. Putangina naman! "This is our first time here in the Philippines. And wow, you're all amazing. Thank you so much. Wow! I love your energy."